Bölüm 189

avatar
3703 42

Solo Leveling - Bölüm 189



ÇEVİRMEN:SNBURAK

EDİTÖR:BLACKLOTUS

 

Jin-Woo şimdi tüm şehri gören bir gökdelenin tepesinde duruyordu. Algı İstatistiği ile aşırı yüksekliklere ulaşan görme yeteneği, şehri gökdelenin hemen altındaki sokaklardan uzaktaki konutlara kadar taramaya başladı.


Bunu yaparken kulakları Gölge Askerlerinin topladığı seslere odaklandı.


[Hey, Smith! Görüşmeyeli nasılsın?]


[Sayın müşterimiz, mağazamız, müşterinin ani fikir değişikliğine bağlı olarak iade kabul etmemektedir…]


[Hadi ama dostum. Dün gece partiye neden gelmedin?]


Hemen hemen hepsi gereksiz boş konuşmalardı.


Bunların yanı sıra, geçen arabaların kornaları, televizyon hoparlörlerinden gelen sesler, miyavlayan kediler, banyolardan su sesleri vb. Jin-Woo'nun kulaklarına yaşayan bir şehirde oluşan her türlü ses girdi.


Beş duyusunu kullanırken altıncı duyusuyla sihirli enerjisini tam anlamıyla algılamak için alnında ter damlaları oluştu.


‘Gölge Asker'i Jin-Ho'nun gölgesinde bıraksaydım bu kadar derde girmezdim…’


Bunu daha önce kimse söylememiş miydi? Pişman olmaya başladığı an çoktan geçti.


Başkan Yu Myung-Han’ın hastane odasına gitmek için kullanılmış olması ihtimaline karşı Yu Jin-Ho’nun gölgesine soktuğu karınca askeri. Jin-Woo bundan sonra gerçekten meşgul olmuştu ve çocuğa ABD gezisi sırasında eşlik etmeyi planladığından yerine yenisini eklemeyi unutmuştu.


Ve tüm bunların sonucu olarak kendini hırpalayarak çalışıyordu.


‘Kamish’in gölgesi gitti ve Jin-Ho’nun nerede olduğu bilinmiyor...’


Damarlar Jin-Woo’nun alnında birer birer belirdi. Zaten kasvetli havası şimdi dibe vurmuştu ve bir fırtına bulutuna dönüşmek üzereydi.


Neredeyse şimşek çakacak kadar keskin bıçağa benzeyen bakışı sanki aşağıda olan tek bir hareketi bile kaçırmak istemiyormuş gibi sürekli etrafa baktı.


Ne yazık ki, Yu Jin-Ho'yu bir yana, bu şehirde ona benzeyen bir Asyalı genç bulmak çok zordu.


‘Yoksa… Hiç şehirde değiller mi?’


Jin-Woo'ya göre Yu Jin-Ho sevimli bir kardeş olabilirdi, ama gerçek şu ki çocuk hala yakın dövüş tipi D-Seviyeli Avcı’ydı. Onu atlatmaya çalışan herhangi bir grup normal insan hiç işe yarayamazdı.


Avcı Bürosu'nun karargahına giden araba aniden şehir sınırlarının dışına çıkarsa Yu Jin-Ho bir şeyin ters gittiğini fark eder ve onu kaçıranlara direnmeye başlardı.


Tek sorun…


‘Jin-Ho'yu kaçıran piç kurusu S-Seviyeli bir Avcı’ydı.’


Jin-Woo, gölgelerinin hareketlerinin kapsamını hemen genişletti.


‘Adı Hwang Dong-Su'ydu, değil mi?’


Jin-Woo, o adamın neden adını taklit ettiğini ve Yu Jin-Ho'yu götürdüğünü bilmiyordu. Ancak bu, ‘al gülüm ver gülüm’ ile ilgiliydi. Onu bu şekilde kışkırttığı için uygun tazminat istemeye kararlıydı.


Ve herhangi bir nedenle Jin-Ho'ya istenmeyen bir şey olursa…


Jin-Woo’nun gözlerinde tehlikeli bir parıltı parıldadı.


Çok geçmeden arama menzillerini genişleten Gölge Askerler, şehrin tamamını kuşatan sayısız bilgi parçacıkları gönderdiler.


***


Sonunda, Hwang Dong-Su gerçekten onun peşine düştü ve bir olaya neden oldu.


Bu gerçek üyelerine açıklandığında, Çöpçü Loncası'nda acil bir durum oluştu. Bu sefer rakipleri Seong Jin-Woo'ydu.


Sadece bir yanlış adım ve Hwang Dong-Su’nun hayatı kaybedilebilir.


Çöpçü Loncası'ndaki en iyi aslardan biriydi ve savaş gücünün de temel direklerinden biri olarak görülmeliydi.


Thomas Andre, böyle birini kaybetmeyi göze alamazdı. Ama şimdilik yapabileceği tek şey ofisinde oturup endişeyle herhangi bir haber beklemekti.


“Yeni bir şey?”


Astı koyu bir tenle başını salladı.


“Hayır, efendim.”


Thomas Andre’nin alnındaki kaşları biraz daha çatıldı.


Hwang Dong-Su'yu telefonuyla takip etmek, cihazı kapattığı için imkansızdı. Gittiği yerler Lonca üyeleri tarafından iyice araştırılmıştı, ancak maalesef şu ana kadar kayda değer hiçbir şey ortaya çıkmamıştı. Görünüşe göre Bay Hwang epeydir bugünü planlıyordu.


‘Ölmekten korkmuyor mu?’


Hayır, Bay Hwang aynı zamanda S-Seviyeli bir Avcı idi. En azından kendisi ve Seong Jin-Woo arasındaki güç farklarının farkında olmalıydı.


O zaman bile yine de devam etti ve çok büyük aptalca bir şey yaptı. Çünkü muhtemelen bahislerini oynayabileceği bir şey vardı.


‘Onun adına adım atacağımı biliyor.’


O aptal hesaplamasında yanlış değildi. Bu adam gelecekte başka bir olaya neden olup olmayacağına bakılmaksızın, sözleşme süresi sona erene kadar Çöpçü Loncası'nın varlığı olarak kalacaktı.


Lonca, Hwang Dong-Su'nun becerilerinde potansiyel görmüştü ve ona bir ton para yatırmıştı. Bu saçmalığı, sonrasını umursamadan cesurca başlatmıştı çünkü Thomas Andre'nin mal varlığından asla isteyerek vazgeçmeyeceğini biliyordu.


‘…Avcılarıma şimdiye kadar çok mu iyi davrandım?’


Thomas Andre defalarca kendisine, bu sorun çözülür çözülmez astlarını katı bir şekilde disipline etmesini, böylece gelecekte bunun gibi başka bir soruna neden olmayacaklarını söylemişti.


Yakın çevredeki Lonca çalışanları, Thomas Andre’nin üzgün ruh hali sessizce değişmeye devam ederken, nefes alırken bile ekstra tedbirli olmak zorunda kaldılar.


O sırada aniden telefonu çalmaya başladı. Thomas Andre, ne olursa olsun haber için çok endişeli bir şekilde bekliyordu ve aceleyle alıcıyı kaldırdı.


- “Bay Hwang’ın yerini bulabiliriz, efendim.”


Hattaki ses Laura'ya aitti. Thomas Andre sandalyesinden fırladı.


“Nasıl?”


Şu anda ne hissettiğini biliyordu, bu yüzden Laura açıklamasına çabucak devam etmeden önce bir an bile durmadı.


- “Avcı Bürosu’ndan yardım istedim ve Bay Hwang’ın son üç aydaki hareket modellerini analiz ettim. Her zamanki faaliyet alanından ayrılarak bilinmeyen bir yere taşınmasının toplam üç kez olduğunu öğrendim.”


‘Çok iyi!’


Thomas Andre başını salladı. Beklenmedik bir şekilde, düşündüğünden daha erken bir ipucu bulabilmişlerdi.


“Herkesi o konuma gönder. Ben de oraya gideceğim.”


- “Anlaşıldı, efendim.”


Thomas Andre aramayı orada bitirmek üzereydi ancak ahizeyi tekrar kaldırmadan önce biraz tereddüt etti.


“Bu arada... Avcı Bürosu'ndaki geri kafalıları nasıl ikna ettin, Laura?”


Avcı Bürosu, tüm Avcıların konumlarını ve hareket modellerini, Avcıların akıllı telefonlarına takılı GPS aracılığıyla kaydetme alışkanlığına sahipti.


Elbette, bilgilerini isteyerek başkalarına verdiği bilinen bir kuruluş değillerdi. Talepte bulunan Çöpçü Loncası olsa bile, onay süreci en az birkaç saat sürmeliydi. Ama Hwang Dong-Su'nun kayıtlarını hemen böyle verdiklerini düşünmek…


Bu hiç mantıklı gelmedi. Thomas Andre ister istemez Laura'nın onları ikna etmek için kullandığı yöntemleri merak etti.


Ancak cevabı doğası gereği oldukça basitti.


- “Onlara sadece, Avcı Hwang Dong-Su'yu olabildiğince çabuk bulmazsak o zaman Bay Seong Jin-Woo ve sizin, birbirinizle zıt düşme ihtimalinin olduğunu söyledim.”


***


“Her Lonca üyesi hareket etmeye başladı, efendim!”


Şu anda Çöpçü Loncası'nın davranışını gözlemleyen Adam White, akıllı telefonuna acil bir sesle bağırdı. Hattın diğer tarafındaki müdür yardımcısı hemen sordu.


- “100 tane mi?!”


“Hazırladıkları baskının da iptal edildiğini yeni öğrendim, efendim. Tüm Avcıları bir yere gitmek için seferber ediliyor.”


- “Ne oluyor… Burada neler oluyor?”


“…”


Adam White ağzını kolayca açamadı.


Çöpçü Loncası'ndan bir S-Seviyeli Avcı, Avcı Seong Jin-Woo'nun adını kullandı ve Yu Jin-Ho'yu kaçırdı. Ve sonra, hem Seong Jin-Woo hem de Çöpçü Loncası harekete geçmeye başlamıştı.


Bu hiç de basit bir şey olamazdı.


Çöpçü Loncası'nın tamamı bu şekilde seferber edildiğinde bu sadece Thomas Andre'nin bu işin arkasında olduğu anlamına gelebilirdi. Uğursuz önseziler Adam White'ın üzerine süzüldü ve yüzündeki teri hızla sildi.


Tabii ki – Adam, Thomas Andre'nin Lonca binasının girişinden çıktığını fark ettikten sonra yerinde dondu.


‘Heok…’


Amerikan Avcısı, bekleyen bir arabaya binmeden önce etrafına bir göz attı. Araç daha sonra aceleyle bilinmeyen bir hedefe doğru yola çıktı.


Ve aynı şekilde, Çöpçü Loncası Avcılarının da ortadan kaybolduğu yöndeydi. Adam White, titreyen sesini sakinleştirmek için elinden geleni yaptı ve gördüklerini müdür yardımcısına anlattı.


“E-Efendim… Goliath… Thomas Andre de hamlesini yaptı. Efendim.”


***


“Bu gerçekten iyi mi?”


Bir adam yerde bilinçsizce yatan Yu Jin-Ho'ya baktı ve endişeyle sordu. Hwang Dong-Su yanına doğru başını salladı.


“Bak, ona kötü bir şey yapmayacağım, tamam mı? Ona sadece tek bir şey sormak istiyorum, hepsi bu.”


Lonca Ustası Thomas Andre onu uyardı. Seong Jin-Woo'yu kışkırtma, dedi.


Ancak Hwang Dong-Su o adamı başından beri kışkırtmayı asla planlamamıştı. Neden? Çünkü Seong Jin-Woo'nun yanında, kafasında bir delik açarak soruyu cevaplayabilecek bir kişi daha vardı. Nedeni buydu.


O gün ne olduğu sorusu – ağabeyi Hwang Dong-Seok, Seong Jin-Woo ve Yu Jin-Ho'nun birlikte girdiği zindanda meydana gelen olaylar. Hwang Dong-Su, Yu Jin-Ho'nun bu soruyu doğru cevap verir vermez serbest bırakılacağına söz verdi.


Ne yazık ki, Yu Jin-Ho böylesine acınası ve sefil bir duruma düşene kadar tek bir kelime bile söylemedi. Yu Jin-Ho ağzını kapalı tuttukça Hwang Dong-Su'nun inançları o kadar güçlendi.


Tek duymak istediği bir şeydi.


[“Seong Jin-Woo ağabeyini öldürdü.”]


O tek cümleyi duyabilseydi Yu Jin-Ho ile artık hiçbir işi olmazdı. Ama sonra, küçük bir fiziğe ve saf görünümlü bir yüze sahip bir serseri ne cesaretle ağzını bir S-Seviyeli Avcı’ya karşı kapatıyordu? Tek başına cesareti onu övmeye değerdi.


‘Tabii ki, onun aptallığıyla oltadan kurtulamaz.’


Hwang Dong-Su, Yu Jin-Ho’nun ağır şekilde yaralanmış vücudunun beline hafifçe tekme attı.


“Hey. Uyan.”


Bu, çocuğun bayılıp tekrar uyandırılması dördüncü kez mi olacaktı? Hwang Dong-Su’nun öfkesi, Yu Jin-Ho’nun inatçı dayanıklılığı karşısında biraz arttı ve tekmesi öncekinden biraz daha sert oldu.


“Kalk dedim!”


Pat!


“Keo-heok!”


Yu Jin-Ho, ağzındaki birikmiş kanı tükürürken yere kıvrıldı. Hwang Dong-Su’nun grubunun üçüncü adamı kıkırdamaya başladı.


“Yine de bu çocuğun bir tankçı olması gerekiyordu, değil mi? Bazı cezalara kesinlikle dayanabiliyor, değil mi? Şimdiye kadar sıradan bir insan ölmüş olurdu.”


Hwang Dong-Su'nun yüzü, Yu Jin-Ho’nun başının arkasını çekerken artık hiçbir duygu yansıtmıyordu.


“Dinle. Seni öldürmek istemiyorum. Şurada gülen adamı görüyor musun? Sana söyleyeyim, o hatırı sayılır bir beceriye sahip bir Şifacı. Ölmeden hemen önce seni geri getirecek.”


Yu Jin-Ho’nun bulanık bakışları kıkırdayan adama yöneldi ve Avcı parlak bir şekilde sırıtıp çocuğu selamlar gibi parmağını salladı.


Hwang Dong-Su acımasızca elini hareket ettirdi.


“Keo-heok!”


Yu Jin-Ho'nun hala o eliyle tutulan kafası da acımasızca yana doğru sallanmak zorunda kaldı. Artık yıpranmış bir binanın tozla dolu içini görebiliyordu. Hwang Dong-Su devam etti.


“Burası beş yıl önce kapanan bir fabrika. İstediğin kadar bağırabilirsin ama kimse seni duymaz.”


Yu Jin-Ho’nun kafasını tutup yerine sabitledikten sonra Hwang Dong-Su kendi yüzünü çocuğun burnuna doğru kaldırdı. Kilitli bakışları gittikçe yaklaştı.


“Bu da demek oluyor ki sonsuza kadar yoğun bir acı çekeceksin. Ta ki bana duymak istediklerimi söyleyene kadar.”


Burunlarının birbirine değeceği kadar yaklaştıklarında Hwang Dong-Su dişlek bir sırıtma oluşturdu.


“Peki ya buna ne dersin? Şimdi konuşmak istiyor musun?”


“…”


Yu Jin-Ho’nun büzülen dudakları aşağı yukarı sallandı ama sesi çok kısıktı ve Hwang Dong-Su bile duyamadı.


“Ne dedin?”


“….”


Hwang Dong-Su kafası karışarak başını hafifçe eğdi ve kulağını çocuğun yanına getirdi. Kulak dudaklarından sadece birkaç milimetre uzaktayken Yu Jin-Ho usulca fısıldadı.


“…Siktir git.”


Hwang Dong-Su’nun ifadesi anında buruştu.


Ka-boom!


Yu Jin-Ho’nun başının yan tarafını yere çarptı ve öfkeli bir boğa gibi nefes nefese kaldı.


“Hey! Az önce onu öldürdün mü?”


Şifacı’nın kaşları kalktı ve Yu Jin-Ho’nun nabzını kontrol etti.


“Whew-woo.”


Çocuğun kalbinin hala attığını doğruladıktan sonra Şifacı rahat bir nefes verdi. Yine de Hwang Dong-Su gücünün biraz daha fazlasını kullansaydı bu genç ve zayıf Avcı’nın hayatının son bulacağından şüphe yoktu.


“Bay Hwang, daha dikkatli ol, olur mu? Sırf para yüzünden bir katile suç ortağı olmak istemiyorum, tamam mı?”


“...Daha dikkatli olacağım.”


Hwang Dong-Su hatasını kabul etti.


Durumun güvencesizliği yüzünden miydi? Endişelerini en başından gizleyemeyen adam, Hwang Dong-Su'yu ikna etmeye karar verdi.


“Ara verip sonra devam edelim. Şimdiye kadar öğrenebileceğin her şeyi öğrenmedin mi?”


“Neden bahsediyorsun? Daha yeni başlıyoruz.”


Hwang Dong-Su’nun dudaklarının köşeleri, uğursuz bir gülümseme oluşturacak şekilde büküldü. Onun gaddar, zalim doğası, ağabeyinin kopyasıydı.


Adam, Hwang Dong-Su’nun fikrini değiştirmekte başarısız olduğunu biliyordu. Hala endişeli hissederek çevresini taramaya devam etti. Ve o anda oldu. Kullanılmayan fabrikanın diğer tarafında duran bir şey keşfetti.


Ne olabilirdi?


Adamın gözleri kısıldı.


Ve sonra…


“Ha? Ha, ah??”


Fark ettiği şey karşısında şaşırdı ve işaret etti. Hwang Dong-Su ve Şifacı, bakmak için başlarını kaldırdılar. Oradaydı, siyah zırhlı bir Yüce Ork orada dikilmişti.


“…Ork?”


Hwang Dong-Su ayağa kalktı. Yu Jin-Ho'nun durumunu kontrol eden Şifacı da yerden kalktı.


“Yakınlarda bir zindan molası mı var?”


Hwang Dong-Su başını iki yana salladı. Eğer durum buysa çevreleri şimdiye kadar bir kargaşa haline gelmeliydi.


Her ihtimale karşı duyusal algısını genişletti ve çevrede başka bir varlık aradı, ama başka canavarları hiç algılayamadı. Bu Ork yapayalnızdı.


“Şimdi bu oldukça tuhaf.”


Yine de tuhaf olan tek şey bu değildi.


Yüce Ork aslında titriyordu.


Nitekim yüz ifadesi dehşet içeriyordu. Yaratık, gözyaşlarını zar zor tutuyormuş gibi görünüyordu. Ve dört uzvu da saf korkudan titriyordu.


“Bay Hwang. Sanırım o şey senden korkuyor.”


“…Böyle dalga geçecek vaktim yok.”


Beyaz ışık ışınları, Hwang Dong-Su’nun sıktığı yumruğunda pıhtılaşmaya başladı. Bu Ork'un nereden geldiğini bilmiyordu, ama şimdi onu fark ettiğine göre elbette öylece uzaklaşmasına izin vermeyecekti.


Hwang Dong-Su, Ork'a doğru yürüdü ve canavarın kafasını uçurmak için yumruğunu kaldırdı. Fakat bunu yapmadan önce…


…Bir yerden aniden bir adamın ağır sesi geldi.


- “Takas.”


Egemenler Listesi

1) Gölge Egemeni-Ölülerin Kralı ( Seong Jin-Woo)

2) Beyaz Alevlerin Egemeni - İblis Kralı ( Baran) (öldü)

3) Başlangıç Egemeni- Devlerin Kralı (Reghia) (öldü)

4) Yıkın Egemeni- Vahşi Ejderhalar Kralı

 

BL: Şimdi naneyi yemedin mi? Seong Jin-Woo Hwang Dong-Su ‘ ya ne yapacak dersiniz? Yorum atmayı beğenmeyi ve İfade koymayı unutmayın. 






Giriş Yap

Site İstatistikleri

  • 20680 Üye Sayısı
  • 809 Seri Sayısı
  • 40059 Bölüm Sayısı


creator
manga tr