Bölüm 131

avatar
1258 14

Solo Leveling - Bölüm 131



ÇEVİRMEN:SNBURAK

EDİTÖR:BLACKLOTUS

 

Adı Norma Selner'dı.


Avcı Bürosu, 46 yaşındaki Afrikalı-Amerikalı ve sıklıkla Madam Selner veya Bayan Selner olarak anılan kadına, ülkenin Başkanından daha yüksek derecede koruma sağlamıştı.


Yani, eğer hem onun hem de Başkan'ın hayatı tehdit altındaysa Avcı Bürosu önce onu kurtarmaya öncelik verir ve daha sonra Başkan için endişelenirdi.


Ama böyle bir şey nasıl mümkün olabilirdi?


Avcı Bürosu'nun önceki müdürü emekli olup sorumluluğu halefine devredince, onu şu sözlerle anlattı.


- “Bir sonraki Başkanımızın kim olacağı önemli değil, dünyadaki en büyük Avcı milleti olarak konumumuz asla değişmeyecek. Ancak Madam Selner artık bizimle değilse Amerika, Kapıların ülkemizin ücra bölgelerindeki daha küçük şehirlerde görünmesinden endişelenmeye başlar.”


Böyleydi.


Dünyanın seçkin S-Seviyeli Avcılarını buraya çekmeyi başardığı için Amerikan vatandaşları, bu devasa ülkelerinde bir yerlerde yüksek seviyeli Kapıların açıldığından endişelenmelerine gerek olmadığını bilerek her gece rahatça uyuyabildiler.


Onun sayesinde milliyetini değiştiren en yüksek seviyeli Avcılar, 26 taneydi.


Bu, diğer sözde Avcı süper güç uluslarını ve onların S-Seviyeli Avcı listelerini çok aşan bir rakamdı. Avcı Bürosu ayrıca hedeflerini de dikkatlice seçmişti, bu yüzden Avcılarının da çok üstün kalitede olduğunu söylenmesine gerek yoktu.


Öyleyse Madam Selner'ın Amerika'ya perde arkasından bakan koruyucu melek olduğu söylenebilirdi.


S-Seviyeli Avcı’nın konumu veya gördüğü muamele ne kadar yüksek olursa olsun hiçbiri günün sonunda Madam Selner kadar önemli görülmüyordu.


Amerikan Başkanının bile kolayca yaklaşamayacağı çok gizli bir sırdı. Onunla tanışmalarına izin verilen S-Seviyeli Avcılar, en katı ve titiz inceleme süreciyle seçiliyordu.


Daha önce Ajan Adam White tarafından söylendiği gibi, özellikle seçilmiş birkaç kişiydi.


[“Bu bilgiyi, özel olarak seçilmiş azınlıktan oluşan seçkin birkaç kişiye ifşa ederek kesinlikle bir şey elde edeceğiz.”]


İlk başta Jin-Woo'nun seçilen birkaç kişinin bu özel grubuna dâhil edilmesinin ne anlama geldiğine dair hiçbir fikri yoktu. Sadece o değil, S-Seviye Avcıların çoğu da.


Ancak, Madam Selner sınırlarını kırdıktan sonra farkına varıyorlardı – onları kimin seçtiğinin ve seçilmesinin ne anlama geldiğinin anlaşılıyordu!


Avcılardan biri, vücudunun içinden akan güç tarafından o kadar etkilenmişti ki, minnettarlık gözyaşları dökmek için önünde diz çökmüştü. Ertesi gün, uyruğu Kongo'dan Amerika'ya değişmişti.


‘Bu hep oldu, değil mi?’


Ve bu nedenle, Avcı Bürosu'nun şu anki görevli müdür yardımcısı Michael Conner, herhangi bir şeyin ters gideceğine inanmamıştı.


Avcı Seong Jin-Woo'nun değişen sevinç ve şok duygularıyla haykıracağından, hatta ondan önceki herkesin yaptığı gibi belki de Tanrısını arayacağından emindi.


Sonra daha fazlası için yalvarırdı.


Bundan daha uygun başka bir açıklama var mıydı?


Kendinden emin bir şekilde böyle düşündü, zihninde en ufak bir şüphe bile yoktu. Ama sonra…


Şok çığlığı aslında başka birinin ağzından çıktı.


“Uaaahhk?!”


Madam Selner, sanki görmemesi gereken bir şey görmüş gibi bağırmadan önce uzun bir süre Jin-Woo’nun gözlerine derinden baktı. Sandalyeden yere düştü.


Neredeyse hemen, onu korumak için burada bulunan iki ajan tabancalarını çıkardı ve Jin-Woo'ya nişan aldı.


“Durun!! Aklınızı mı kaybettiniz?!”


Müdür yardımcısı ajanlara ve pervasızlığına şahit olunca telaşla haykırdı. Ajanların tabancalarını aşağı itmek için oturma pozisyonundan sıçrarken ağzından yüksek sesle küfür çıktı.


“Bu kişinin kim olduğunu bilmiyor musunuz? Böyle bir şeyle ona nasıl işaret edersin?!”


“Ama efendim, Madam...”


“Salaklar! Madam Selner için bu kadar endişeleniyorsanız önce onu kontrol edin!!”


“Ö-Özür dilerim.”


Ajanlar hızla silahlarını bıraktı ve titreyen Madam Selner'ı yerden kaldırdı. Cildi o kadar solmuştu ki şu anda oldukça acınası görünüyordu.


Bu sırada müdür yardımcısı Jin-Woo'ya 90 derece sırtını eğdi.


“Gerçekten üzgünüm, Avcı-nim. Ajanlarım büyük bir hata yaptı.”


Müdür yardımcısının daha önce rahatlamış olan sesinin böyle titrediğine bakılırsa şu anda epeyce korkmuş olmalıydı.


‘Madam'ın güvenliğini her şeyin üstünde tutacak şekilde eğitildiler, ancak bir silahı S-Seviyeli bir Avcıya doğrultacak kadar aptal olduklarını düşünmek…!’


Karşısındaki kişi ateşli bir öfkeye sahip olsaydı, iki aptal ajanı boş verin patronlarının boynu bile yerinde kalmazdı.


Ateşli silah taşımanın yasadışı olduğu bir ülkede birinci sınıf bir Avcı’nın yüzüne silah doğrultan ajanların önüne geçecek bir bahane bile bulamadı.


Müdür yardımcısının kalbi hala yüksek sesle çarpıyordu, Madam Selner çığlık atıp düştüğünde hissettiği korkudan ve ayrıca ajanlar herhangi bir uyarı yapmadan silahlarını çektiğinde sakinleşemedi.


Komik bir şekilde Jin-Woo da şu anda olup bitenler karşısında derinden telaşlanmıştı.


‘Bu durum neyin nesi?’


O hanım aniden çığlık attı ve yere düştü, Avcı Bürosu'nun ajanları ona silah doğrulttu ve sonunda müdür yardımcısı başını derin bir şekilde selamlayarak özür dilemeden önce öfkeyle yerinde zıpladı.


İlk başta şaşkına döndü. Sonra suskun kaldı ve sonunda…


“…Sorun yok. Sonuçta kimse incinmedi.”


Kızdığını bile hissetmemişti.


Karşı tarafı öfkeyle tehdit etmenin oldukça utanç verici bir şey olduğunu düşündü, özellikle de başka bir ülkenin en iyi örgütünden ikinci en güçlü adam astlarının hatalarını kabul etmekte hızlı davrandığında ve böyle özür dilediğinde.


Silahlar ona doğrultulduğunda da pek bir şey hissetmemişti. Artık ona silahlardan çok çocuk oyuncağı gibi görünüyorlardı. Onlarla Jin-Woo arasındaki uçurum bu kadar genişti.


“Anlayışınız için teşekkürler, Avcı-nim.”


Ancak Jin-Woo boş verdikten sonra müdür yardımcısı başını tekrar kaldırdı. Sonra gizlice Jin-Woo’nun yüzüne baktı ve Korelinin alay etmediğini doğruladı. Burada gerçekten bir kurşundan kaçtığını hissetti.


‘Thomas Andre'nin veya Çin’den Liu Zhigeng’in önünde böyle bir şey olsaydı o zaman…’


Silahlarını çıkaran bu iki ajanın kalpleri, özür dileme şansı bulamadan çok önce duracaktı. Avcı Seong Jin-Woo'nun bu kadar anlayışlı bir beyefendi olması ne büyük bir rahatlamaydı.


‘Vay be-.’


Müdür yardımcısı rahatlayarak içini çekti ve burnunda biriken teri sildi. Önce en acil alevleri söndürmeyi başardı. Sonra, diğer konuya odaklanmanın zamanı gelmişti.


Müdür yardımcısı bir kez daha başını eğdi ve ardından Madam Selner'ın mevcut durumunu kontrol etti.


“Madam? Ne oldu?”


“M-Michael…”


“Madam? Çok terliyorsun… Kendini kötü mü hissediyorsun?”


Müdür yardımcısı şu anda değişken durum üzerine birkaç soğuk ter damlası dökmüş olabilirdi, ancak şu anda baştan aşağı sırılsıklam olmuştu.


‘Burada neler oluyor?’


Durumundan endişelenen Jin-Woo sandalyeden kalktı ve temkinli bir şekilde yaklaştı, ama onun gözlerine bakmak istemedi ve daha da titremeye başladı. Onun böyle tepki verdiğini gören müdür yardımcısı sadece alt dudağını ısırabildi.


‘Şu anki durumuyla yapamayız…’


Avcı Seong Jin-Woo'yu çok zorlukla masaya getirmeyi başarmıştı, ancak şimdi en önemli müzakere artık elinde değildi. Madam, yeteneğini kullanacak durumda değildi.


Müdür yardımcısı arkasını döndü ve ağır, sıkıntılı bir ifade taşırken Jin-Woo ile konuştu.


“Madam Selner’ın durumu bugün pekiyi değil. Sizi başka bir zaman arayabilir miyim?”


***


Yaklaşık aynı zamanda.


Kore Avcıları Birliği Başkanının ofisinde önemli bir konuk bekliyordu. Japon Birliği Başkanı Matsumoto Shigeo'dan başkası değildi.


İlgili örgütün iki başkanı, tercümanları dışında kimsenin eşlik etmeden karşılıklı oturdu.


Goh Gun-Hui ağzını ilk açan kişiydi.


“Bay Goto'ya ne olduğunu duydum.”


“Bu gerçekten acıklı bir şey.”


Matsumoto Shigeo'nun cildi düzelmeden önce bir acı ifadesi kısa bir süre parladı.


“Ancak buraya geçmişte ne olduğunu tartışmak için değil, ileriye dönük konuşmak için geldim.”


Goh Gun-Hui başını salladı. Bu iki adam arasında birkaç mesele vardı – hayır, Kore ve Japonya ülkeleri arasında çözülmesi gereken meseleler vardı.


Öncelikle sihirli kristallerin bölünmesi. Asıl plan, ganimeti bir yıl sonra, tüm karınca canavarların adada ölecekleri sırada bölmekti. Ancak Jin-Woo bundan önce her birini tamamen yok etmişti.


Japonya, casus uydusu ve yüksek teknolojili kamerasıyla son derece inanılmaz eylemlerini keşfetmişti, bu yüzden onlar da bu gerçeğin farkındaydı.


- B-Bu adam ne yapmaya çalışıyor?


- Karıncalar… Seong Jin-Woo’nun yakınlarındaki karıncalar birer birer kayboluyor mu?!


- Kontrol ettiği çağrılanlar karınca canavarları avlamaya başladı!


- Çağırdıkları adanın dört bir yanına yayılıyor.


– Yoksa…??


Eski bir söz, belirsizliğin bir adamı öldüreceğini söylüyordu.


Göz açıp kapayıncaya kadar Jeju adasındaki tüm sihirli enerji izleri kayboldu.


Tek istisna dışında, bu – Avcı Seong Jin-Woo'nun olduğundan şüphelenilen devasa sihirli enerji yığınıydı.


‘İnanılmaz fiziksel güç. Tahmin edilemeyen hareket modelleri. Ve artık gerekli olmasa bile her bir canavarı avlamak için acımasız seri…’


Japonya'daki bir yaşama bu geniş dünyadaki adamdan daha uygun bir Avcı nerede bulunurdu?


Matsumoto Shigeo, görev kontrol odasının atmosferini hatırladıktan sonra kendine sırıttı. Daha sonra birkaç belgeyi Goh Gun-Hui'ye iletti.


“Ve bunlar?”


Goh Gun-Hui onları alırken sordu.


“Bu, Japonya'nın Jeju Adası'ndaki sihirli kristal payımıza sahip olma haklarından vazgeçeceğine dair resmi beyan.”


“…..?”


Tamamen ikna olmadığını hisseden Goh Gun-Hui belgelere göz attı ve sonunda kaşları yavaş yavaş yükseldi. Matsumoto Shigeo doğruyu söylüyordu.


“Peki neden?”


Kendileri de ağır kayıplara uğrayan Japon Derneği neden böylesine büyük bir gelir kaynağından vazgeçmeye razı olmuştu?


Cevabı çok geçmeden geldi.


“Karşılığında, Bay Seong Jin-Woo'yu bize verin.”


“…Haha.”


Goh Gun-Hui kahkaha attı ve kanepenin arkasına yaslandı.


“Maalesef Kore Avcı Birliği’ne bağlı değil.”


Elbette, öyle olsa bile Goh Gun-Hui, başlangıçta böyle bir Avcı'yı hiç kimseye ‘vermeyi’ planlamadı.


“Biliyoruz.”


Matsumoto Shigeo sanki bu anı bekliyormuş gibi cevap verdi.


“Ancak, Kore Birliği ile çok yakın bir ilişkisi var. Ve Birliğiniz aracılığıyla olmadığı sürece onunla temasa geçmek şu anda imkânsız.”


Gerçekten talihsiz bir durumdu, ancak Japonlar, Amerikan Avcı Bürosu'nun yaptığı bilgi ağından hoşlanmıyordu. Yani Matsumoto Shigeo Jin-Woo ile temasa geçmek isterse önce Kore Birliği’nden izin alması gerekiyordu.


“Bir şey yapmak için zorlanmasını ima etmek istemedim. Hayır, bana onunla pazarlık etme fırsatı verin, hepsi bu.”


“Sırf bu şans için bu astronomik meblağı çöpe mi atıyorsunuz?”


Baş sallama.


Matsumoto Shigeo bunu hemen kabul etti.


Japonya, bu olayda en yüksek seviyeli on Avcısını kaybetmişti.


Japonya'nın en yüksek seviyeli Avcıları acilen ithal etmesi gereken mevcut durumda, Birliği baskın kurbanlarına yönelik tazminatı ödemek için bol miktarda nakit rezervi ile kutsanmıştı.


Gerçekten de o kadar çok paraları vardı ki şu anda neredeyse bankada çürüyordu. Yani, Matsumoto, Seong Jin-Woo’nun kalibresinde bir Avcı’yı alabilirse o zaman o sihirli kristaller umurunda olmazdı.


Ne yazık ki…


“Reddediyorum.”


Matsumoto Shigeo'nun aldığı cevap beklediğinden farklıydı.


“Ne demek reddediyorsunuz?”


Japon adam bu cevap karşısında şaşkına döndü.


Avcı Seong Jin-Woo'yu Japonya'nın yanına kazanacağından son derece emindi ama her ihtimale karşı, Goh Gun-Hui'ye sadece o genç adamla pazarlık yapmak için bir fırsat istediğini söylemişti.


Ancak, karşısındaki adamın teklife hayır diyeceğini düşünmek…


“Avcı Seong Jin-Woo'yu Japonya'ya kaptırmaktan korktuğunuz için mi böyle bir fırsatı geri çeviriyorsunuz?”


“Hiç de bir kere.”


Goh Gun-Hui yavaşça başını salladı.


“Hayır, en başından sizlerin bizden tek bir sihirli kristal bile talep etmeye hakkınız olmadığını söylüyorum.”


Japon tercüman, gizli imalarla dolu bir açıklamanın bombasını yaptıktan sonra hızla Goh Gun-Hui'ye baktı.


“Efendim, bunu tam olarak çevirmeli miyim?”


“Elbette. Tek bir kelimeyi atlama ve hepsini tam olarak çevir.”


Matsumoto Shigeo'nun teni, tercümanı duyduğu anda epeyce kızardı.


“Başkan Goh Gun-Hui! Ne saçmalıyorsun?”


Sesi doğal olarak yükselmişti. Ama sonra, Japonca telaşsız bir şekilde Goh Gun-Hui’nin ağzından çıktı.


“Tercümanlar olmadan konuşmak istiyorum.”


Matsumoto irkildi ve şaşkınlıkla nefesini tuttu.


“Sen… Japonca konuşmayı biliyor musun?”


“Babam ben gençken Japonya'da küçük bir şirket yönetiyordu. Uzun zaman oldu, bu yüzden bir konuşma yapmak zor olacak ama…”


İki tercüman, Matsumoto'nun öneriyi kabul etmesinden kısa süre sonra ofisten ayrıldı. Ve ilk o konuştu.


“Sizler için S-Seviyeli Avcılarımızdan on tanesini kaybettik.”


Japonya’nın en iyi avcısı Goto Ryuji de bu listeye dâhildi.


“Önerimi kabul etmek istemiyorsanız yapabileceğimiz hiçbir şey yok. Sihirli kristallerin anlaşılan yarısını talep

etmekle kalmayacağız, aynı zamanda Kore hükümetinden de tazminat talep edeceğiz.”


Goh Gun-Hui alay ederek homurdandı.


“Başkan Matsumoto… Görünüşe göre hala yanlışlıkla burada üstünlüğe sahip olduğuna inanıyorsun.”


“Başkan Goh!”


Matsumoto sandalyeden fırladı, bakışları giderek şiddetlendi.


“Bu, halkınız için savaşan birine söylemeniz gereken bir şey mi?”


Heyecanlı Matsumoto'nun aksine, Goh Gun-Hui baştan sona sakin durumda kaldı.


“Bu tek şeyi anlayamadım.”


Goh Gun-Hui’nin sakin tavrı, Matsumoto’nun kendi öfkesini yatıştırmayı başardı ve yavaşça sandalyeye oturdu. Tamamen oturana kadar bekledi. Goh Gun-Hui devam etti.


“Ve bu da – dünyanın önünde gösteriş yapmaktan hoşlanan halkınızın bu baskının tartışmasız temel parçası olan karınca kraliçesinin avını bize emanet etmeye neden karar verdiği.”


“Bunun nedeni, Korelilerin karınca ordusunu yeterince oyalama imkânından yoksun olmasından kaynaklanıyor...”


“Eğer düşündüğünüz buysa Korelileri dikkat dağıtmanın bir parçası olarak eklemek sizin için daha iyi olmaz mıydı, mesela sizin dört gruba ayırmanız gibi? Ve sonra onun yerine en iyi elit Avcılarınızdan bazılarıyla karınca kraliçesini avlamak?”


‘O beklediğim gibi…’


Matsumoto’nun gözlerindeki ışık değişti.


“…Peki, bana söylemek istediğiniz nedir, Başkan Goh Gun-Hui?”


Nedense Goh Gun-Hui’nin adını olabildiğince açık bir şekilde dile getiriyordu.


“Ve insanların geri çekilme zamanlaması… Mutasyona uğramış karınca canavarı ne olursa olsun, baştan beri planınız gibiydi.”


“Siz delirmişsiniz.”


“Deliren sizsiniz. Koreli Avcıları öldürdükten sonra ne yapmayı planlıyordunuz?”


Goh Gun-Hui’nin gözleri kısıldı.


O zaman, Matsumoto gürültülü bir şekilde kıkırdadı.


“Hahahaha!!”


Daha sonra cebinden bir ses kayıt cihazı çıkardı. Yavaşça başını salladı ve devam etti.


“Az önce söylediğiniz her şey tamamen kaydedildi. Japon Avcıları kanıtsız olarak aşağılamak ve bunu önceki anlaşmadan vazgeçmek için bahane olarak kullanmanız, her şey burada!”


Matsumoto’nun dudaklarında iğrenç bir gülümseme oluştu.


“Uluslararası toplum tarafından yargılanacaksınız.”


Sadece Goh Gun-Hui’nin sesini içeren bu küçük ses dosyası, Japon Avcıların operasyonun ortasında geri çekildiği gerçeğini örtbas etmek için fazlasıyla yeterliydi. Kamuoyuna gelince, kısa zamanda gerçekleşirdi.


Bu açıkça Goh Gun-Hui’nin bir hatasıydı, çünkü inatla görüşünü kaybetmişti. Ya sakinliğini tamamen kaybedip şu anda Matsumoto'ya elini sürse?


Bu daha da reddedilemez bir kanıt olarak görülebilirdi.


Ses dosyası şimdiye kadar Japon durum odasındaki bilgisayarlara iletilmişti.


Yine de onun için yazıktı.


“Kanıt? Elbette bende var.”


Goh Gun-Hui, iç cebinden pul büyüklüğünde siyah renkli bir nesne çıkardı ve masanın üzerine bıraktı.


“…?”


“Avcı Seong Jin-Woo onu orada buldu.”


Uğursuz bir şeyin gelmek üzere olduğunu hisseden Matsumoto’nun tavrı biraz yumuşamıştı.


“Bu… Nedir?”


Goh Gun-Hui, şaşkın Matsumoto Shigeo'nun görüntüsüne gülümsedi.


“Goto’nun ekibinin kullandığı, iletişim ekipmanınıza yapıştırılmış kara kutu.”


Hemen Matsumoto’nun ten rengi soldu. Karşılığını veren Goh Gun-Hui, bir MP3 çalar da çıkardı ve bu kara kutudan çıkarılan ses dosyasını çalmaya başladı.


Tık.


- “Koreliler içeri gireli ne kadar oldu?”


- “Bekle. 10 dakikadan az olduğunu söylüyorlar.”


- “On dakika, öyle mi?”


- “Çekilme sürecini başlatma zamanı.”


Dünyanın en ünlü Japonlarından biri olan Goto Ryuji'nin sesi kayıttan net bir şekilde duyuluyordu.


Goh Gun-Hui, çaları kapattı ve devam etti.


“Bu dosyanın varlığını neden dünyanın geri kalanına açıklamadığımı biliyor musunuz, Japon Avcı Birliği Başkanı Matsumoto Shigeo?”


Matsumoto yavaşça başını salladı. Artık bembeyaz bir kâğıttan daha solgundu.


“Bu basitçe, uydurduğunuz bu saçmalıkla, zorlu bir zaferin parıltısının tadını çıkaran halkımın sevincini azaltmak istemediğim için. Şimdi anladınız mı? Yayınlanmasını sadece halkımızın iyiliği için erteledim, sizin için değil. “


Kaydedici bir gürültüyle Matsumoto’nun elinden düştü. Bu arada, Goh Gun-Hui devam etti.


“Size söylediklerimi anladığınıza eminim, Başkan Matsumoto.”


Goh Gun-Hui daha sonra elindeki çaları bir S-Seviyeli Avcı'nın fiziksel gücüyle parçalara ayırdı.


“Bu ofisten SİKTİR GİT. Şimdi.”


BL: Bence burada büyük yazılmalı xD


***


Jin-Woo gittikten sonra, müdür yardımcısı otelin süitinde Madam Selner ile yalnız kaldı.


“Madam. Orada ne oldu?”


Daha önce birçok Avcı ile çalışmışlardı ve bu da Madam Selner'ın ilk rodeosu değildi. Yani, böyle bir şey ilk kezdi.


Çarpan kalbini bastırdı ve titreyen sesini çıkarmayı başardı.


“O bir ‘kral’. Çok güçlü bir ‘kral’.”


Müdür yardımcısının gözleri gittikçe genişledi.


Gücünün nasıl çalıştığını bilenler, Avcı Bürosu müdürü, yardımcısı ve tabii ki Madam Selner idi. Sadece bu üçü. Ve Avcı Seong Jin-Woo'nun bir ‘kral’ olduğunu doğrulamıştı.


Güm, güm.


Müdür yardımcısı, kalp atışlarının hızlandığını hissetti.


“Yani… Özel Otorite Seviyeli Avcılarla aynı seviyede mi?”


Başını iki yana sağladı.


“Hayır, ben… İlk kez böyle bir fenomeni yaşadığım için hiç emin olamıyorum. Kesinlikle bir ‘kral’, ama aynı zamanda diğer ‘krallardan’ da farklı.”


“Affedersin? Lütfen daha basit terimlerle açıkla…”


“Ona baktığımda ‘o’ da bana bakıyordu.”


“Ama diğer Avcılar da…”


“Hayır!! Avcı Seong Jin-Woo değil, içinde saklanan sonsuz karanlık bana bakıyordu!”


Madam Selner histerik bir şekilde bağırdı. Cildi yeniden soldu ve vücudu büyük ölçüde titredi. Bu, tüm canlı organizmaların sahip olduğu içgüdüsel bir korkunun ifadesiydi: ölüm korkusu.


Ancak şu anda bu önemli değildi. Hayır, gerçekten önemli olan şey, tüm vücudu dehşet içinde titremeye devam etmesine rağmen, bir şeyi daha hatırlamayı başardı.


“Ve o…”


Müdür yardımcısı yine sözlerine odaklandı.


Dudakları çok zor ayrıldı.


“Hiçbir sınırı yok.”


BL: Evet bugünkü bölümün sonuna geldik. Seong Jin-Woo'nun sırrı iyiden iyiye ortaya çıkmaya başladı. Amerikanlar kendi kazdıkları çukura düştüler. Japonlar da kendi kazdıkları çukura düştüler. Yarın yeni bölümde yepyeni olaylarla karşınıza çıkacağız. Herkese iyi okumalar. Yorum ve beğenmeyi unutmayın.






Giriş Yap

Site İstatistikleri

  • 19283 Üye Sayısı
  • 806 Seri Sayısı
  • 39039 Bölüm Sayısı


creator
manga tr