Bölüm 138: Bir An İçin

avatar
2209 8

My Wife is a Beautiful CEO - Bölüm 138: Bir An İçin


 

Bölüm 138: Bir An İçin

 

Mo Qianni, sessiz adımlı bir kedi gibi kanepeye doğru yürüdü ve YangChen’in çoktan uyumuş olduğunu gördü.

 

Odanın içi karanlıktı ve sadece MoQianni’nin açmış olduğu yatak odasının kapısındaki ışık ışınları Yang Chen’i görmesine izin verdi.

 

Şu an Yang Chen, vücudunun altını örten battaniyeyle derin bir şekilde uyuyor gibiydi. Nefes alırken bile vücudunda hiçbir hareket yoktu.

 

Mo Qianni, birkaç sefer YangChen’in kapalı gözlerinin önünde elini salladı. YangChen’in tepki vermediğini gören Mo Qianni, dudaklarını ısırdı ve gülümserken ona doğru haylaz bir şekilde söyledi: “Aptal domuz.”

 

Bunu takiben çömeldi ve dizlerine sarıldı. Görüş hattı Yang Chen’in başıyla aynı seviyedeydi.

 

Puslu akşam karanlığında sanki bir sanat eserini hayranlık duyuyormuş gibi Mo Qianni’ni başını yana yatırdı ve düşük gözleri mücevher gibi parlıyordu. Yang Chen’e ayrıntılı bir şekilde baktı, bu adamın süssüz dağınık saçları, kalın koyu kirpikleri, küçük gözleri, düz burnu, dudakları arasındaki açık kısım…

 

Onu çok uzun bir zamandır tanımasına rağmen onun görünüşüne yakından baktığı ilk seferdi. Bu şekilde ona bakınca aslında çok da çirkin gözükmüyor. Genellikle sadece hoppa bir ifade takınır ve her zaman onunla dalga geçerdi, yaramaz bir çocuk gibiydi.

 

Mo Qianni, YangChen ile tanıştığı ilk seferi düşündü. O, görüşme zamanında her zamanki kadar sakindi ancak bu adamın yabancı dildeki ustalığından dolayı kalbinin derinliklerinden sarsılmıştı. Bu kadar kaba adamın nasıl böyle birkabiliyetinin olduğunu kavrayamamıştı.

 

Bunu takiben onunla araları bozulmuş görünüyordu. O çok itaatsizdi ve patronuna yüz vermeyen bir astı gerçekten hiç görmemişti. Ancak onu kovmasına da izin verilmedi. Düzenbaz bir şirketin borçlarını kovalamak için onu gönderme planını düşündükten sonra o gerçekten de parayı geri almıştı. Bir çek bile almıştı.

 

İlk başta ona zor zamanlar geçirtmenin yollarını düşünmeye devam etmek istiyordu fakat onun en iyi arkadaşının kocası olmasını beklememişti. O zaman öfkelenmenin dışında biraz buruk bile hissetmişti, gerçekten artık kendisini anlayamıyordu.

 

Bundan sonra işler daha da gülünç hale geldi. Ruoxi ile beraber kaçırılmıştı ve bu adam onları kurtarmak için tek başına gelmişti. Sonra onun aç gözlü üvey babası onu bulmak için gelmişti ve bu adam onunla ilgilenmişti. Neredeyse on yıldır onu engelleyen sorunları çözmüştü.

 

En son aslında kötü adamlar tarafından bir rehine olarak kaçırılmıştı, ona baskı yapmak için bir araç haline gelmişti.

 

Öncesinde bu adam sadece çöp şiş satıcısı değil miydi? Bir çöp şiş satıcısı, istemeye değer neye sahipti?

 

Mo Qianni anlayamadı. Bunun hakkında daha fazla düşündüğünde anlamakta daha da başarısız oluyordu. Bu adam gizemle doluydu, onun tüm dikkatini çeken bir kara delik gibiydi, hayal kurduğunda, kafası onun düşünceleriyle doluyordu.

 

Tek tek Mo Qianni’nin aklı unutulmaz sahnelerle doldu ve onun ifadesi daha da canlı hale geldi. Bazen kasvetli, bazen memnun, bazen derin düşüncelerle, bazen de endişeliydi.



Yavaşça Mo Qianni’nin gözleri Yang Chen’e daha fazla yapıştı. Kendisini çekip ayıramayacağını ve yıllarca kayıtsız kaldığı kalbinin etrafındaki kabuğun kırıldığını hissetti ve bu soluğunun hızlanmasına neden oldu.

 

Ansızın cesur bir düşünce geldi. Ben gerçekten onu öpmek istiyorum.

 

Sadece yüzüne tek bir öpücük olacak. Gözlerimi kapatacağım, hızla bir öpücük vereceğim ve sonra ayrılacağım.

 

O şimdi uyanmayacak değil mi? Peki ya uyanırsa? Benim tarafımdan öpülmekle bir şey kaybedecek değil ya. Bir öpücükle hamile kalacak değil ya. Hamile kalsa bile doğuramaz.

 

Mo Qianni, dudağının tamamını büzdü, aklı karmaşık düşüncelerle doluydu. Düşüncelerinin doğru olmadığının farkındaydı ancak ne olursa olsun bu karşı konulmaz güdüyü kontrol edemedi.

 

Sadece bir kere, sadece bir an için.

 

Kendini sürekli olarak ikna eden Mo Qianni, yavaşça gözlerini kapadı ve kırmızı nemli dudaklarını büzüştürdü. Onun tecrübesiz öpüşme pozu, bir öpücük sunan genç bir bakire gibiydi. Pembe pijama örtülü vücudu hafifçe titriyordu ve Yang Chen’e git gide yaklaştıkça yanaklarında bir kızarıklık çiçek açıyordu.

 

Ancak bütün bu zaman boyunca çömelmiş olduğundan ayakları çoktan uyuşmuştu. Ayaklarının ağırlığını daha fazla kaldıramayacağını fark etmeden önce fazla uzağa uzanamamıştı.

 

Başka seçeneği olmayan Mo Qianni, dizlerini gevşetti ve onu öpmeye devam edebilecek kolay bir pozisyon bulmak için kanepeyi tutmaya çalıştı.

 

Artık çok fazla endişelenmiyordu. Onu öpme dürtüsü çoktan bu taşan duygularla dolu olgun güzelliğin ihtiyatı elden bırakmasına neden oldu. Bu bir erkeği öpmek için inisiyatif aldığı ilk seferdi ve hatta karşıdaki erkek uyuyor olsa bile, bunu rahat ve keyifli bir anı olarak yapmak zorundaydı.

 

Eh? Bu da ne?

 

Kanepenin üzerine yoklarken MoQianni’nin sol eli aniden sert bir şeye dokunmuştu. Bu garip his farkında olmadan onun öpme eylemini durdurmuştu. Nazikçe bu şeyi okşarken, onun siyah kaşları kırışıyordu.

 

Onu yumuşak eliyle daha fazla ovuşturdu ve o şeyin daha da fazla büyüdüğünü hissetti. O tam bir kat büyümüş gibi görünüyordu, bu ona bir şeylerin garip olduğunu düşündürdü. Bu şeye dokunuşu yanan ateş gibi hissettirdi.

 

Bekle! Bu seğirebiliyor mu?

 

Mo Qianni, hiçbir şeyi bilmeyen küçük bir kız değildi. Dikkatlice düşündükten sonra bunun ne olduğunu ansızın fark etti.

 

“Ah!“

 

Bu çığlıktan sonra, Mo Qianni hava dalgasıyla geri ittirilmiş gibiydi. Ellerini geri çekti ve yere oturuncaya kadar geri düştü. Utanç ve öfkesi karışık bir şekilde: “Yang Chen! Seni p*ç!”

 

 

 

Karanlıkta Yang Chen, en sonunda uyuma numarasına devam edemedi. Garip bir şekilde gözlerini açtı ve kanepeye otururken kendini küçümseyerek güldü.

 

Aslında Yang Chen, yıllardır hafif uyumaya alışmıştı. Gerçekten derin bir uykuya dalamıyordu, bu nedenle Mo Qiianni yatak odasından çıktığında Yang Chen zaten uyanmıştı. Sadece bunu açığa çıkarmadı.

 

Daha sonrasındaki olanlar ise Yang Chen’i daha da fazla uyandığını ortaya çıkarma konusunda isteksiz yapmıştı. Bu kadın aslında onun önünde çömeliyordu ve küçük bir kızın ilk aşkına bakması gibi sersemce ona bakıyordu.

 

Yang Chen, uyuma numarası için özel eğitim almıştı. Mo Qianni'yi, net bir şekilde görmek için gözlerini azcık açması yeterliydi. Bu utangaç güzellik ve onun banyosundan gelen çiçek kokusuyla Yang Chen, anında en basit fizyolojik tepkiyi vermişti.

 

Bu aptal kadın çömeldiği pozisyonda göğsündeki iki yuvarlak ve yumuşak topağı sıkıştırarak bir araya getirdiğini bile fark etmemişti ve bu da onları son derece göz alıcı hale getirdi. Onun pembe geceliğinin yakasından inanılmaz derin vadiyi görebiliyordu. Bu baştan çıkarıcı manzaradan dolayı Yang Chen, cennete karşı savaşıyormuş gibi hissetti.

 

Sonraki olan şey ise daha da garipti. MoQianni, aslında kırmızı nemli dudaklarını onu öpmek için büzmüştü.

 

Yang Chen duygusal zekâsı düşük bir aptal değildi. Ne kadar aptal olursa olsun, bu kadının onun için duyguları olduğunu söyleyebilirdi. Onun için duygular beslemesinin garip olduğunu düşünse de Yang Chen, bu şartlar altında uyanmaya cesaret edemedi.

 

Eğer uyanırsa, o zaman bu neredeyse Mo Qianni’ye tüm bu zaman boyunca uyuma numarası yaptığını söylemekti.

 

Bu nedenle kısa bir süre için sadece hiçbir şey bilmiyor gibi davranabilirdi. Mo Qianni’nin onu öpmeyi bitirmesini bekledikten sonra ikisi arasındaki ilişki hakkında ne yapacağını düşünecekti.

 

Mo Qianni’nin aslında sıcak elini onun küçük kardeşinin üstüne koyacağını ve hatta onun için küçük kardeşini nazik bir şekilde ovup yoğuracağını kim bilebilirdi ki!

 

Bu çekici olay tarafından kışkırtıldıktan sonra YangChen nasıl böyle bir tahrike dayanabilirdi? Sinirleri refleks olarak tepki gösterdi ve onun küçük kardeşi birkaç kez seğirdi.



Numarası ortaya çıktığından Yang Chen terledi ancak ne diyeceğini bilmiyordu. Mo Qianni’nin eylemlerini başından sonuna kadar gördüğünden, ikisi arasındaki hava biraz karışık bir hal aldı.

 

Mo Qianni zemine oturdu ve pembe dudaklarını ısırdı. Gözlerinde biraz ıslaklık, biraz mağdurluk ve biraz öfke vardı.



“Başından beri uyanıktın değil mi?” MoQianni, sordu.

 

Yang Chen, sessizce başıyla onayladı.

 

“O zaman başından beri benim ne yaptığımı biliyordun ve kendimi aptal durumuna düşürmemi sadece izledin değil mi?”

 

“Kendini aptal yerine düşürmeni izlemiyordum.”

 

“Kapa çeneni!” MoQianni, acı içinde güldü ve sonunda gözyaşları aktı. Karanlıkta gözyaşları parlak ve ışıl ışıl görünüyordu: “Beni teselli etmene gerek yok. Bazı şeyleri düşünemeyen küçük bir kız değilim. O kadar kırılgan değilim. Bu doğru, ben sadece utanmazım. Seni öpme isteğime engel olamadım, en iyi arkadaşımın kocasını öpmeye ve sen bütün bunları gördün. Ancak için rahat olsun artık sen söylemesen bile ben bunun ne kadar aptal bir karar olduğunun farkındayım. Kör olsam bile senin öpücüğüme layık bir adam olduğunu düşünmemeliydim. Bu sefer benim hatamdı, bu akşamdan sonra saçma sapan hiçbir düşüncem olmayacak. Yang Chen, bundan sonra beni kışkırtmasan daha iyi olur.”

 

Bunları söyledikten sonra Mo Qianni, hemen ayağa kalktı. Kararlı bir bakışla Yang Chen’e baktı ve hızla yatak odasına geri döndü.



Yang Chen, kanepede şaşkın şaşkın oturdu. Kendisine acıyla gülümsedi. Mo Qianni’nin bu kadar öfkeleneceğini düşünmemişti. Başından beri uyanık olduğunu ortaya çıkarmamalıydı.  O zaman, işler bu noktaya gelmeyecekti. Harika artık, sonrasında onlar şirkette karşılaştıklarında ne tür bir ifade göstereceğini bilmiyordu.

 

Kapalı yatak odasına bakarken Yang Chen için Mo Qianni’nin ifadesinin ne kadar depresif olduğunu hayal etmek basitti. Kalbinde biraz suçluluk duyuyordu fakat ne kadar teselli ederse etsin ya da açıklama yaparsa yapsın bunların işe yaramaz olduğunu biliyordu. Sadece tekrar yatabilirdi. Bu gece uyuduktan sonra neler yapabileceğini görecekti.

 

Sonraki günün erken saatlerinde, Mo Qianni şişmiş kırmızı gözlerle yatak odasından çıktığında Yang Chen, uzun zaman önce gitmişti.

 

Kanepede düzgünce katlanmış battaniye vardı, battaniye dün gecenin rüya olmadığının tek kanıtıydı.

 

Mo Qianni, bütün gece uyumamış gibi görünüyordu. Karmaşık bir bakışla battaniyeye baktı, dağınık saçlarını kaşıdı sonra banyoya yürüdü ve sabah rutini her zamanki gibi geçti.

 

Yatak odasına geri döndüğünde makyaj aynasının önüne oturdu. Aynadaki kırmızı şişmiş gözeri ve bitkin görüntüsünü gören Mo Qianni, iç çekti. Kendi kendine konuştu: “Mo Qianni kendini toplamak zorundasın. O sadece bir adam ve bu sadece yargılamada bir hataydı. Bir sonraki sefer daha iyisini bulabilirsin. Onun önünde bu adamla öpüş. Onun ölümüne öfkelenmesini sağla.”

 

Konuşmasını bitirdiğinde MoQianni, yansımasını başıyla onayladı ve deneyimli hareketlerle makyajını yapmaya başladı.

 

On dakikadan uzun bir süre sonra Mo Qianni, rujunu koydu. O sadece hafif bir makyaj yaptı ancak aynadaki kadın bir kez daha görkemli ve büyüleyici bir hal aldı. Gözlerinin etrafındaki şişkinlik bile daha belirsiz oldu.

 

Mo Qianni, aynadaki yansımasıyla bir beşlik çaktı ve bir yumruk salladı. Kesin bir güvenle konuştu, “Mo! Qian! Ni! Sen en iyisisin! İleri! İleri! Bunu yapabilirsin!”

 

Aynı anda sabah erken saatlerinde Ejder Bahçesi’ne arabayla geri dönen Yang Chen hâlâ suçluluk duyduğu bu güçlü kadının, kendini çoktan yüzlerce kez neşelendirdiğini bilmiyordu.

 

Yang Chen, villanın ana kapısını açıp oturma odasına yürüdü, orada kahvaltısını yiyen Lin Ruoxi’yi gördü.

 

Sadece o zaman Yang Chen, hatırladı. Dün gece bir yaygara yapmıştı ve tüm gece boyunca eve dönmemişti. Ayrıca evi aramayı da tamamıyla unutmuştu. Kötü bir his hissetmeye başladığı anda, buzlu kemik dondurucu bir bakış ona vurdu. Yang Chen, ister istemez titredi. Geceyi karısının en iyi arkadaşının evinde geçirmişti ve neredeyse bir şeyler olmuştu. Kalbi yerinde duramayan Yang Chen, parlak bir şekilde gülümsedi ve Lin Ruoxi’ye doğru yürüdü.








Giriş Yap

Site İstatistikleri

  • 24278 Üye Sayısı
  • 839 Seri Sayısı
  • 42171 Bölüm Sayısı


creator
manga tr