Lafla pilav pişerse deniz kadar yağı benden. #Atasözü

Coiling Dragon - Cilt 10 Bölüm 7: Desri


Kitap 10 (Baruch)  Bölüm 07  – Desri

Çeviri:  Gin      Düzenleme: Dr.Hiluluk

 

Turnuva alanında toplanmış köylülerin hepsi, kendilerine doğru uçan Miller, Livingston ve Linley’e bakıyordu. Binlerce insan heyecanla gelen iki Aziz’in ismini haykırmaya başladı.

“Miller!” “Miller!” “Miller!” “Miller!”

“Livingston!” “Livingston!” “Livingston!” “Livingston!”

Sesler tüm vadiyi doldurmuştu. Ortam son derece hareketli ve neşeliydi. Miller, Livingston ve Linley kalabalığın ortasına doğru uçtu. Miller elini şöyle bir kaldırdığında, alanı dolduran herkes sustu.

Herkes ortadaki bu üç adama bakıyordu. Pek çoğu Linley’in omzundaki şirin ‘Gölge Faresi’ni fark etmişti.

Miller’ın yüzünde bir gülümseme belirdi. “Bu yıl da önceki yıllardan farklı olmayacak. Yıllık turnuvamıza başlamak üzereyiz. Farklı olan tek bir şey var. Öncelikle bu yılki turnuvamıza toplam 1022 kişi katılıyor. Bu geçmişteki katılımcı sayılarından oldukça fazla. İkinci olarak... bu yıl, tüm Yulan Kıtasında tanınan Üstat Linley de bizimle!”

Üstat Linley?

Bu adı duyan köylüler anında sessizleşip, bakışlarını Linley’e çevirdiler... ardından kalabalık ‘hoş geldin’ nidalarıyla kaynamaya başladı. Herkes böyle efsanevi bir dahi Aziz’in gelmiş olmasından dolayı aşırı heyecanlıydı.

“Pardon. Özür dilerim.” Reynolds önlere doğru ilerlemeye çalışıyordu.

Ancak çok fazla insan vardı. Reynolds köyde her zaman geri planda kalmayı tercih etmişti ve genelde kalabalığın arkasında kalırdı. Ancak bu kez önlere doğru ilerlemeye çalışıyordu.

“Hey! Nereye gittiğini sanıyorsun?” Kızgın bir bağırış.

Reynolds başını çevirdiğinde, kendisine sinir olan Videle’i gördü. Şu anda alan neşeli çığlıklarla doluydu. Videle, Reynolds’a soğuk bir bakış atıp fısıldadı, “Ne o, Üstat Linley’i yakından görmeye mi çalışıyorsun? Haha.. komik şey!”

Ancak Reynolds, Videle’le muhatap olmadan geçebildiği kadar çok insanı geride bırakarak ilerlemeye devam etti.

“Herkes sussun.” Miller elini şöyle bir kaldırdığında köylüler tekrar sustu. Ancak Miller tam tekrar konuşmaya başlayacağı sırada kalabalıktan bir ses yükseldi. “Üçüncü kardeş!”

Livingston’la sessizce sohbet edip, gülmekte olan Linley’in yüzü birden dondu. Linley’in ifadesindeki değişimi fark eden Livingston irkilmişti. Fısıldayarak seslendi, “Linley?” Ancak görünüşe göre Linley onu duymamıştı. Başını yavaşça çevirip sesin geldiği yöne baktı.

Kalabalığın içinde tanıdık bir figür duruyordu..

“Üçüncü kardeş...” Reynolds o kadar heyecanlanmıştı ki tüm vücudu titriyordu.

“Dördüncü kardeş!” Linley’de heyecan ve neşe içindeydi. Miller ve Livingston’un ne söylediğini umursamadan bulanık bir gölgeye dönüşerek Reynolds’a doğru fırladı. Reynolds da o sırada kalabalığın içinde sıyrılmıştı. İki kardeş birbirine sımsıkı sarıldı.

Uzun süre sıkıca sarıldılar!

Reynolds’un ‘ölümünün’ ardındaki gerçekleri öğrendikten sonra Linley, büyük bir nefretle Prens Julin’i öldürmüştü. Linley, Reynolds’u öldürenin Hugh olduğunu öğrendiğinde, onu askeri kampın orta yerinde öldürüp intikamını almayı planlamıştı.

Ancak daha sonra Hugh, Reynolds’un ölmediğini iddia etmişti. Ancak ondan sonra Linley onu öldürmekten vazgeçmişti.

Linley bir asker değildi. Soyluluk unvanlarıyla ya da askeri meselelerle ilgilenmezdi. Soylulara göre ‘Üst mevkideki biri öl derse, emrindekiler ölmek zorundaydı.’ Prens Julin ölüm korkusundan Reynolds’un anlamsız bir şekilde ölmesine izin vermişti. Bunu bir soylu olduğu için yapabiliyordu. Soylu birinin yaşamı, emrindekilerden çok daha önemliydi.

Peki ya Linley’e göre?

Saçmalık!

Ona göre imparator bile kardeşleri kadar önemli değildi. İmparatorla ilgili bu kadar büyütülecek ne vardı? Kraliyet ailesinde doğup tahta geçmişti. Ne yani, bu Linley’in kardeşlerinden daha ‘soylu’ olduğu anlamına mı geliyordu? Bu sıradan halkın beynini yıkamak için kullanılan bir saçmalıktan başka bir şey değildi. Tüm bunlar Linley’in umurunda bile değildi.

“Reynolds ve Üstat Linley... ama...” Herkes şok olmuştu.

Özellikle de Videle. Şu ‘parlak oğlan’ Reynolds, Linley’le sıkıca sarılıyor muydu? Aralarındaki ilişki de neydi?

Linley ve Reynolds birbirlerini bıraktılar.

Linley’in yüzünde böyle bir sevinç ifadesinin görülmesi ender bir olaydı. Miller ve Livingston’a dönerek, “Miller özür dilerim. Turnuvayla ilgili anonsunu böldüm.”

“Sorun yok.” Miller hemen cevap verse de Linley’e şaşkın bir bakış atmıştı. “Kardeş Linley, sen ve Reynolds…?”

Linley elini rahat bir şekilde Reynolds’un omzuna koydu. “Reynolds benim dostum, can dostum, kardeşim.” Reynolds da gülerek Linley’in omzuna şöyle bir vurdu. “Üçüncü kardeş, bu kadar duygusala bağlama.”

“Haha...” Linley de büyük bir mutlulukla güldü.

Köy turnuvası normal kurallara göre devam etti. Ancak gençlerin çoğu hala Reynolds ve Linley’in samimiyeti karşısında şaşkındı. Geçmişte Reynolds’a sataşmışlar, onu her fırsatta itip kakmışlardı. Eğer Reynolds bunu Linley’e anlatır, ve Linley de Miller’a söylerse…

Miller’ın ceza verirken ki acımasızlığı düşünülürse, hapı yutarlardı.

“Şu Reynolds... nasıl Üstat Linley’i tanıyor olabilir?” Videle ve diğer gençler aşırı pişmandı.

Turnuvanın açılış seramonisi bittikten sonra Miller, Livingston , Linley ve Reynolds birlikte ayrılıp, yasak bölgelerden birine doğru ilerlediler; Monica’nın evine.

“Miller Amca, ben gelmemeliyim.” Reynolds ötedeki ölü ağaçları gördüğünde hemen söze girdi.

Burası yasak bölgeydi.

Miller güldü. “Sorun yok. Linley’in kardeşi olduğuna göre bizimle gelebilirsin.” Miller birden kaşlarını çatıp güldü. “Reynolds, beni Miller Amca diye çağırdın... ancak ben Linley’e kardeş diye sesleniyorum. Bu... bu gerçekten... komik, haha.”

Linley ve Reynolds irkilmişti. Bunu ancak şimdi fark etmişlerdi.

Livingston da güldü. “Miller,bu kadar çene yeter. Birbirinizi bu şekilde çağırmanız normal. Sen ve ben, ikimiz de bin yaşın üzerindeyiz, yine de dört beş bin yaşında Azizler tanıyoruz. Hepimiz birbirimizi isimlerimizle çağırmıyor muyuz?”

“Sadece sohbet etmeye çalışıyorum.” Miller mutsuz bir biçimde dudaklarını yaladı.

Reynolds da gülmeye başlamıştı. Görünüşe göre normalde soğuk duran Miller’ın bile esprili bir tarafı vardı. Büyük ihtimalle köydeki yalnızca birkaç kişi Miller’ı gülerken görmüştü. Reynolds şunu anlamıştı... Bu insanlar ancak kendi seviyesindeki uzmanların önünde rahatça şakalaşıp gülüyordu.

“Miller, acele edelim. Bahsettiğin uzmanlarla tanışmak için sabırsızlanıyorum.” Linley araya girdi.

Linley ne zaman bu dağ köyündeki gizemli uzmanları düşünce içini bir beklenti kaplıyordu. Bu uzmanların Savaş Tanrısı’nın bahsettiği ‘sessizce eğitimlerine devam eden’ uzmanlardan olduğunu biliyordu. Bu uzmanlar şu an Yulan Kıtasında tanınmıyordu. Belki uzun zaman önce çok ünlüydüler. Bu uzmanlar, şu an tüm kıtada ünlü olanlardan çok daha güçlüydüler.

Ölü ağaçların sıkça bulunduğu bölgeyi geçtikten sonra, geniş çimenlik bir alana vardılar. Etrafta çiçekler, taş banklar ve masalar vardı.

Çimenliğin ortasında yuvarlak bir göl bulunuyordu.

Çimenliği de geçerek, dağın yamacına kadar geldiler. Yamacın yanında birkaç taş ev vardı. Yamaç da birkaç tünel oyulmuştu.

“Büyük kardeş Reynolds!” Yanındaki tünellerden birinden heyecanlı ve neşeli bir nida yükseldi. Beyazlar giyinmiş bir figür koşarak dışarı çıktı. Yeşim saçlı, güzel kızı gören Linley, dönüp Reynolds’un yüzüne baktı.

Ardından yavaşça güldü. “Dördüncü kardeş, ayrılmak istememene şaşmamalı.”

Reynolds garip bir biçimde kıkırdadı.

Reynolds’un yüzündeki ifade, Linley’in Reynolds’a değil de onun görsel ikizine baktığını düşünmesine neden olmuştu. Bu ifade Reynolds’a hiç uymuyordu. Çapkın Reynolds utanmış mıydı? Reynolds bu sefer sahiden aşık olmuş olabilir miydi?

“Büyük kardeş Reynolds, burada ne arıyorsun?” Monica Reynolds’un elini tuttu. Aşırı heyecanlıydı. Reynolds hemen Monica’yı bir köşeye çekip, olanları fısıldayarak anlattı. Monica şaşırarak Linley’e döndü. “O, Linley mi?”

“Haha, Linley’in geldiğini duydum?” Yüksek sesli bir kahkaha yükseldi.

Çimenlik alanın diğer tarafından üç figür ortaya çıktı. Konuşan, kar beyaz saçlı ancak genç bir çocuk gibi kanlı canlı yüzü olan yaşlı bir adamdı. Diğer ikisi mi? Biri hafif tombul, dost canlısı görünüşlü orta yaşlı bir adamdı. Aralarında yürüyen orta yaşlı zarif adamınsa uzun siyah saçları vardı ve kırık beyaz, uzun bir cübbe giyiyordu.

O zarif adamın grubun lideri olduğu açıktı.

“Baba.” Monica hemen adama doğru koşup ellerini  sevgiyle kavradı. Ardından Reynolds’u gösterip onu tanıştırdı. “Baba, bu sana bahsettiğim Reynolds.”

Monica’nın birden onu ortaya atması Reynolds’u son derece germişti.

Bu gelecekteki kayın pederini ilk kez görüşüydü. Daha da önemlisi kayınpederi anlaşılan son derece önemli bir adamdı.

“Fena değil.” Orta yaşlı, zarif adam Reynolds’a dostane bir gülücük bahşetti. Miller hemen araya girdi. “Lordum, Reynolds, Linley’le aynı okula gitmiş. İkisi yakın arkadaşlar. Burada bizimle birlikte olmaları kaderin bizi birbirimize bağladığını gösterir.”

Miller konuşurken, aynı zamanda orta yaşlı zarif adama doğru yürüyordu.

Adamın yüzü bir anlığına dondu. Bakışları kısa sürede normale dönse de  adam kimse dikkat etmezken Linley’in omzundaki ‘Gölge Faresi’ Bebe’ye kaçamak bir bakış attı. Yüzündeki gülümsemenin içerdiği samimiyet en az %30 artmıştı.

“Linley, merhaba. Seninle tanıştığıma çok memnun oldum. Haha... sana tanıştırmama izin ver.” Orta yaşlı adam dostça konuşuyordu. Al yüzlü yaşlı adamı göstererek, “Bu benim yakın dostum Hayward. O da bir büyücü, ancak bir ateş stili.”

Al yüzlü yaşlı adam, Hayward, Linley’e doğru kıkırdadı. “Yirmi yedi yaşında 9. Seviye. Gerçekten hayran olunası.”

“Bu beyefendi ise Foreman. Kendisi  aziz seviye bir savaşçı ve senin gibi Toprağın Elemental Yasaları üzerine eğitim yapıyor.” Orta yaşlı zarif adam güldü. “Şu an eğitimde olan bir başka arkadaşım daha var. Daha sonra aramıza katılacaktır. Oh, kendimi tanıtmayı unuttum.”

Adam Linley’e bakarak gülümsedi. “Benim adım Desri. Işığın Elemental Yasaları üzerine eğitim yapıyorum.”

Linley’in kalbi titredi.

Demek oydu!

Savaş Tanrısı’nın dediğine göre Yulan Kıtasında İlah olmaya çok yakın beş Temel Aziz vardı. Savaş Tanrısı Okulu’ndan Fain bunlardan biriydi. Bir diğeri ise Anarşik Topraklarda, Desri adında bir uzmandı.

Linley, böyle uzmanların kendini tek bir hamlede yenebileceğini biliyordu. Fain’in tek bir saldırısı onu yere yıkmış ve neredeyse bayıltmıştı.

Fain ve Desri, İlah seviyenin eşiğindeydiler. O eşikten içeri tek bir adım atarak birer İlah olabilirlerdi, ancak o adım inanılmaz zordu. Örneğin Cesar, daha önce Fain’le aynı güçteydi. O adımı atması binlerce yıl sürse de artık bir Yarı Tanrıydı.

“Saygılarımı sunarım, Bay Desri.” Linley kibar bir şekilde konuştu.

Desri sakince güldü. “Gelin, içeri oturalım. Karım da az sonra gelecektir.”

Herkes yakındaki bir tünele doğru ilerledi.

“Vay canına.” Linley dağın içindeki mimariye hayranlıkla baktı. Dağın pek çok oda ve avluya yer açacak genişlikte oyulmuştu. Daha önemlisi tavan her türlü değerli taşla kaplıydı ve etrafı karışık renkli, insanı bir rüyada  gibi hissettiren ışıklar saçıyordu.

Ayrıca ara sıra bir yer altı pınarından gelen su sesi duyuluyordu. Burası insana huzur veriyordu.

Bugün sıcaklık biraz düşük olsa da, dağın içi daha ılık ve rahattı. Boş bir alanda, birkaç kare masa her türlü yiyecek ve meyveyle donatılmıştı.

“Linley neden oturmuyorsun. Gidip karımı çağırmama izin ver. Hayward, sen ve diğerleri şimdilik Linley’e eşlik edin.” Desri gülümseyerek, mağaranın derinliklerine doğru ilerledi. Birkaç dönüşün ardından mühürlü taş bir odaya ulaştı.

Taş kapı yuvarlanarak açılırken bir gümbürtü duyuldu. Asil beyaz bir cübbe giyen, yeşim saçlı bir kadın odadan çıktı. İlk bakışta kadın Monica’ya tıpatıp benziyordu. Ancak daha dikkatle incelerseniz onun daha olgun, daha özgüvenli olduğunu fark ederdiniz.

“Hayatım.” Desli bu kadına bakarak gülümsedi. “Gel. Bugün, yalnızca Linley değil Reynolds’da geldi.”

Güzel kadın kaşlarını çattı. “Reynolds neden geldi?” Kadın birden bire ortaya çıkıp kızının aklını çelen bu ‘parlak oğlan’ı hiç sevmemişti.

“Reynolds ve Linley birlikte büyüyen yakın arkadaşlar.” Desri açıkladı.

“Öyleyse ne olmuş? Linley bir dahiden fazlası değil.” Kadın, Linley’in çok da önemli biri olduğunu düşünmüyordu. “Eğer gelişim hızı bu kadar fazla olmasaydı, ve yalnızca şu anki gücünde olsaydı, onun için eğitimimi yarıda kesmeme değer miydi?”

Desri kafasını sallayarak güldü. “Hayatım, bence Reynolds ve kızımızın birlikte olmalarını engellemesen iyi edersin. Ayrıca Linley’e karşı tavrını da değiştirmelisin.”

“Neden?” Kadın kaşlarını çattı.

Desri kendinden emin bir şekilde, “Gidip Linley’in omuzlarındaki sihirli canavara bir göz at ve nedenini anlayacaksın. Bence... onu görür görmez tavrın değişecek.”

 




Yorumlar


Giriş Yap


Duyurular

Popüler Seriler

Against The God
Against The God
Beğeni Sayısı: 1300

King of Gods
King of Gods
Beğeni Sayısı: 1106

Tales of Demons & Gods
Tales of Demons & Gods
Beğeni Sayısı: 916

True Martial World
True Martial World
Beğeni Sayısı: 844

Emperor’s Domination
Emperor’s Domination
Beğeni Sayısı: 732

I Shall Seal The Heavens
I Shall Seal The Heavens
Beğeni Sayısı: 683

Martial God Asura
Martial God Asura
Beğeni Sayısı: 659

Coiling Dragon
Coiling Dragon
Beğeni Sayısı: 615

Swallowed Star
Swallowed Star
Beğeni Sayısı: 561

Heavenly Jewel Change
Heavenly Jewel Change
Beğeni Sayısı: 534

Popüler Orjinal Seriler

Kara Büyücü
Kara Büyücü
Beğeni Sayısı: 423

KAREN
KAREN
Beğeni Sayısı: 208

GÖKYÜZÜ İMPARATORU
GÖKYÜZÜ İMPARATORU
Beğeni Sayısı: 190

Yıldızlar Kralı
Yıldızlar Kralı
Beğeni Sayısı: 145

DİPTEN EN TEPEYE
DİPTEN EN TEPEYE
Beğeni Sayısı: 143

Acemi Ölümsüz
Acemi Ölümsüz
Beğeni Sayısı: 121

Lord Of The Demons
Lord Of The Demons
Beğeni Sayısı: 116

SAHİPKIRAN
SAHİPKIRAN
Beğeni Sayısı: 112

THEODEN
THEODEN
Beğeni Sayısı: 73

Mavi Elma
Mavi Elma
Beğeni Sayısı: 70

Site İstatistikleri

  • 16555 Üye Sayısı
  • 452 Seri Sayısı
  • 22349 Bölüm Sayısı


creator
manga tr