"En büyük bilgelik şu andan zevk almayı hayatın en büyük amacı kılmaktır, Çünkü tek gerçek budur, başka her şey düşünce oyunudur. Ancak bunun en büyük budalalığımız oldugunu da söyleyebiliz, çünkü yalnızca kısa bir süre için var olan ve bir rüya gibi kaybolan içinde bulunduğumuz bu an asla ciddi bir çabaya değmez." #Arthur Schopenhauer

Coiling Dragon - Cilt 9 Bölüm 37: Düğün Gününde Gelen Acı Haber


Kitap 9 (Ünü Dünyayı Sarsıyor)  Bölüm 37 – Düğün Gününde Gelen Acı Haber

Çeviri : GİN  Düzenleme : DR.HİLULUK 

“Kapıları açın!”

“Kapıları açın!”

Reynolds ve adamları öfkeyle haykırmaya devam etti. Düşman yalnızca 300 kişiyken Neil Şehri on binlerce askere sahipti. Korkacak ne vardı? Buraya kadar gelebildikten sonra Reynolds ve adamları hayatlarının kurtulduğunu düşünmüştü, ancak şimdi…

“Cızzz!” Bir büyük kılıç şövalyenin birinin boynundan aşağı doğru yararak onu ikiye ayırdı. İç organları etrafa saçılmıştı.

“Geberin! Hepiniz geberin!” Düşman lider vahşice haykırdı.

Reynolds’un adamlarının sayısı giderek azaldı... Göz açıp kapayıncaya kadar yalnızca bir avuç kalmışlardı. Düşmanlarına bakan Reynolds umutsuz hissetmişti.

“Ölecek miyim?”

Reynolds’un henüz tamamlayamadığı pek çok hayali ve hedefi vardı. Ancak şimdi, ölümün eşiğindeydi.

Surların üzerinde bir grup soylu, yüzü beyazlamış orta yaşlı bir soylunun etrafında toplanmıştı.

“Majesteleri, iyi misiniz?”

“Korkmayın majesteleri. Düşman surları geçmeyi başaramaz.”

Sürekli telkinlerin ardından orta yaşlı soylu sakinleşmeyi başardı. Bu adam Güneydoğu İdari Bölgesinin yöneticisi, imparatorun kardeşi Prens Julin’den başkası değildi.

Prens Julin, yetenekli ya da cesaretli olmasa da, İmparator Johann’ın kardeşiydi. Ve imparator kardeşinin üstüne titrerdi. Bu nedenle Prens Julin oldukça rahat bir hayat yaşamıştı.

O’Brien İmparatorluğu ve Rohault İmparatorluğunun on yılı aşkın süredir büyük bir savaşa girmediğini biliyordu. Bu nedenle buraya gelip ‘sınırlara bir göz atmaya’ karar vermişti. Gelişi Neil Şehrindeki büyük soyluların onu pohpohlamasıyla karşılanmıştı.

Ancak kim, o imparatorluğun askeri gücüyle övünürken bir okun ona doğru fırlatılacağını tahmin edebilirdi ki? Şansına yanındaki muhafızlar oku savuşturmayı başarmıştı.

“Kapıları açın!” Umutsuz, kızgın bir yakarış yükseldi.

Çevredeki muhafızların gözleri kıpkırmızıydı. Çok fazla düşman yoktu. Neil ordusu saldırıya geçerse bütün düşmanları kolaylıkla öldürebilirdi. Ancak Prens Julin kapıların açılmasını inatla reddediyordu.

“Majesteleri, aşağıda çok fazla düşman yok. Bırakın adamlarımla gidip onları öldüreyim.” Orduda yüksek mevkide olan bir subay yalvardı.

“Saçmalık.” Prens Julin burnunu kibirle kaldırdı. “Sen ne bilirsin ki? Uzakta yüzlerce askerin beklediğini görmüyor musun?”

“Ama majesteleri, Neil Şehrinde 30.000 askerimiz var.” Subay ikna etmeye çabaladı.

Prens Julin tısladı. “Karanlık çökmek üzere ve ötede oldukça uzun çimenler var. Pusuda ne kadar düşman olduğunu kim bilebilir? Şöyle düşün, birkaç yüz kişiyle saldırmaya cesaret ettiklerine göre güvendikleri bir şeyler olmalı, değil mi? Birkaç askeri kurtarmak için daha fazla kayıp verme riskine girmeye gerek yok.”

Prens Julin kararlılıkla konuştu ve şu an yetki ondaydı.

“Ancak majesteleri...” Subay ağlasa mı gülse mi bilememişti. Prens Julin’in ordu meselelerinden anlamadığı açıktı. Neil surlarının ne kadar sağlam olduğu düşünülürse, düşman yüz binlerce askerle bile gelmiş olsa şehir savunmasını ve 30.000 askeri kolayca delip geçemezdi.

Dahası yalnızca gidip sura yaklaşan düşmanları öldüreceklerdi. Diğerlerini kovalamalarına gerek yoktu.

Prens Julin alnında biriken ter damlalarını sildi.

“Yalnızca birkaç sıradan asker değil mi bunlar? Ölürlerse ölsünler. Risk almak istemiyorum.” Prens Julin gizlice iç çekti. Ardından kesin bir tavırla ekledi. “Emir almadan saldırmamanız gerektiğini unutmayın. İşler ters giderse acımasız davrandığımda beni suçlamayın.”

“Majesteleri, o grubun lideri  Reynolds gibi görünüyor.” Birileri aniden konuştu.

“Hangi Reynolds?” Prens Julin kaşlarını çattı.

“Reynolds Dunstan Klanı’nın ana kolundan.”

“Dunstan Klanı mı?” Prens Julin kaşlarını çatıp ardından umursamazca güldü. “İmparatorluğun selameti için ölmek onların klanı için şerefli bir olay. Ayrıca Dunstan Klanı büyük bir klan. Tek bir varisleri ölecekse ne olmuş?”

Prens Julin umursamamıştı bile.

“KAPILARI AÇIN!” Umutsuz yakarış tekrar çınladı. Ardından şehrin dışından başka bir başka bir ses yükselmedi.

Reynolds’un vücudu şehir surlarına doğru yaslanıp düştü. Omzunda bir ok saplıydı ve göğsünde korkunç bir yara vardı. Yaralarından oluk oluk kan akıyordu.

Reynolds çoktan bilincini kaybetmişti.

“Kıdemli yüzbaşı?” Reynolds’un zırhı rütbesini belli ediyordu.

Düşman lideri hemen Reynolds’u kaldırıp omzuna attı. Ardından adamlarına seslendi. “Gidelim.” On adam yıldırım hızıyla oradan ayrıldı.

Olayın başından sonuna, Neil Şehrinin muhafızları surların üzerinden ok atmak dışında ne şehir kapılarını açtılar ne de düşmana karşı koydular.

Dunstan Klanı orduda büyük bir etkiye sahipti. Kısa zamanda, Reynolds’un bütün birliği öldürülürken, Prens Julin’in verdiği saçma ‘şehri terk etmeme ve savaşa kalkışmama emri’ Dunstan Klanına kadar ulaştı.

Kısa süre sonra, Prens Julin kendi konağına döndüğünde, hizmetkarları ona şok edici bir haber verdi.

“Majesteleri, savaşta hayatını kaybeden Efendi Reynolds, Üstat Linley’in çok yakın bir arkadaşıymış. İkisi Ernst Akademisi’nde birlikte okumuş ve birbirlerini gerçek kardeşleri gibi görürlermiş.” Sakallı, orta yaşlı bir adam saygıyla Prens Julin’e bildirdi.

“Ne? Üstat Linley mi? İkisi gerçek birer kardeş kadar yakın mıymış?” Prens Julin telaşla ayağa fırladı.

“O...  o*ropsu çocukları! Neden bana bunu surun üzerindeyken söylemediler?” Prens Julin telaşla söylendi.

“Majesteleri, Linley ve Reynolds’un ilişkisinden haberdar olan çok fazla kişi yok. Başkentte bile yalnızca birkaç soylu durumdan haberdar. Bu kadar uzaktaki Neil Şehrinin soyluları nasıl bunu bilsin?”

Prens Julin kaşlarını çatmaya başladı.

Dustan Klanı’nı karşısına almaktan korkmamıştı. Dunstan Klanı ne kadar güçlü olursa olsun, İmparatorla iyi anlaşmaya bakarlardı. Ne de olsa yalnızca tek bir klan üyesiydi. Yapması gereken tek şey Dunstan Klanı’na birkaç taziye kelimesi söylemekti ve olay kesinlikle kapanırdı.

Ancak Linley’i kızdırmak tamamen farklı bir olaydı.

“Hemen Dustan Klanı’na adam gönderin. Ayrıca...  Bu haberin Neil Şehrinin dışına çıkmasını engelleyin. Haberin başkente, özellikle de Linley’e ulaşmasına izin vermeyin. Reynolds’un ölümünün imparatorluk için savaşırken olduğunu söylemeniz yeterli.” Prens Julin paniklemeye başlamıştı.

Yulan Takvimi, Yıl 10009. Ekim’in 15’i. Wharton ve Nina’nın düğün günü. Wharton, dünyaca ünlü Üstat Linley’in kardeşiyken, Nina bir prensesti.

Düğün merasimleri doğal olarak son derece önemli bir etkinlikti.

Sarayın koridorlarında güzel melodiler yankılanıyordu. Soyluların hepsi birbirleriyle kadeh kaldırıyor, yüksek sesle şakalaşıp konuşuyorlardı.

“İmparator Johann, izninizle.” Linley sakince gülüp şarabından bir yudum aldı.

Linley bunca soyluyla uğraşmaya alışık değildi. Birkaçıyla birkaç kelime konuştuktan sonra ana salondan ayrılıp, peşinde Delia’yla birlikte bahçelerden birine doğru yöneldi.

“Sorun nedir Linley?” Delia güldü.

“Hiç rahat değilim.” Linley kıkırdadı.

“Bugün çok havanda değilsin sanki.” Delia, Linley’in yüzündeki mutsuz ifadeyi görmüştü. Linley başıyla onayladı.”Neden bilmiyorum ancak  bir sebepten endişeli ve rahatsız hissediyorum.”

Ruhu Linley’in seviyesine ulaşmış birisinin ‘endişeli ve rahatsız’ hissetmesi ender bir durumdu.

“Bugün Wharton’un düğün günü. Mutlu ol.” Delia onu avutmaya çalıştı.

Linley uzun bir iç çekip başını salladı.

Linley ve Delia bahçedeyken, İmparator Johann gizli bir mesaj aldı. Kişisel hizmetkarı sessiz bir tonda “Majesteleri, Dunstan Klanı’ndan Reynolds savaşta ölmüş.”

“Reynolds ölmüş mü? O da kim?” İmparator Johann kişisel hizmetkarına baktı. Neden birinin ölüm haberi imparatora bildiriliyordu ki? İmparatorun böyle önemsiz bir meseleyle ilgilenmekten daha önemli işleri yok muydu?

“Üstat Linley’in Ernst Akademisinden sınıf arkadaşlarından biri. Üstat Linley ile inanılmaz yakınlardı.” Hizmetkar sessiz bir fısıltıyla devam etti. “Majesteleri, mesele majesteleri Prens Julin’i ilgilendiriyor.”

“Julin?”

“Raporlara göre Reynolds ve adamları Rohault İmparatorluğunun adamları tarafından şehrin surlarına kadar kovalanmış, ancak Prens Julin adamlarına kapıları açmamalarını ve yalnızca şehri  savunmalarını emretmiş.”

“Savunmak mı? Düşman kaç kişiymiş?” İmparator Johann kaşlarını çattı.

Hizmetkar tekrar fısıldadı. “Üç yüz.”

İmparator Johann’ın gözleri büyüdü. “Yalnızca üç yüz ve onlar sadece savunmada mı kalmış? Şu Julin... tanrım...” İmparator Johann bir an öfkelense de, ardından ne olduğunu anladı.

Kardeşini iyi tanıyordu.

Julin büyük hırsları olan biri değildi. Sorun biraz korkak biri olmasıydı. İmparator Johann bunun büyük bir kusur olduğunu düşünmüyordu. Ne de olsa Julin’den ordularını komuta etmesini ya da başka bir şey beklemiyordu.

Ancak şu an, durum karışıktı. Eğer Linley öğrenirse…  ve sorun çıkarmaya karar verirse...

Linley’in Tujiao Dağında sergilediği korkutucu gücü ve iki sihirli canavarını düşününce, İmparator Johann Savaş Tanrısı Okulundan uzmanlar olaya müdahale etmediği sürece, Linley’in güçlerini bastırma imkanı olmadığını fark etti.

Ancak Savaş Tanrısı Okulu sıradan bir prens için neden olaya karışsındı?

Bu imkansızdı.

“Julin. Tek yaptığı benim için felaketlere sebep olmak.” Johann hızla ne yapması gerektiğini düşündü. Kızgın olsa da yine de küçük kardeşini korumalıydı.

“Majesteleri, Prens Julin’in söylediğine göre, Reynolds’u kurtarma şansı bulamadan önce o ve adamları surların önünde öldürülmüş. O sıra hava çoktan kararmış ve düşmanların sayısını tam olarak kestirememişler.” Hizmetkar yumuşak bir sesle devam etti.

İmparator Johann yavaşça başını salladı. Bu meseleyi nasıl çözmesi gerektiğini düşünüyordu.

Yaşananların tamamen saklı kalmasına imkan yoktu!

Bu İmparator’un ilk tepkisiydi. Linley gibi bir en üst düzey aziz seviyeden olayları saklamaya çalışmamak en iyisi. Aksi halde, yalanımız ortaya çıkarsa, işler iyice çığırından çıkabilir.

İmparator Johann aceleyle ana salondan çıkıp Linley’in olduğu bahçeye doğru ilerledi.

“İmparator Johann?” Delia’yla yürümekte olan Linley, imparatorun yüzünde ciddi bir ifadeyle kendilerine doğru geldiğini gördü. Sorgulayan bir sesle ona seslenmekten kendini alamadı.

İmparator Johann, Linley’i gördüğünde yüzündeki ifade daha da karardı.

“İmparator Johann , neler oluyor?” Linley kaşlarını çattı.

İmparator iç çekip, “Linley sana söylemem gereken şeyler var  ancak sakin olmalısın.”

“Ne oldu?” Linley giderek endişeleniyordu. Son günlerde huzursuz ve endişeli hissediyordu. İmparator Johann’ın sözlerini duyunca endişesi daha da arttı.

Korkunç bir şey olmuş olmalıydı.

İmparator Johann sessizce iç çekti. “Az önce Güneydoğu İdare Bölgesindeki Altın Alev Lejyonu’ndan haber aldık. Reynolds tarafından komuta edilen bir şövalye birliği düşman tarafından pusuya düşürülmüş, ve yol boyunca kovalanmış...”

Linley’in kalbi sıkıştı.

“Reynolds ve birkaç şövalye Neil Şehrine doğru kaçabilmeyi başarmış, ancak Neil Şehri onları kurtarmaya zaman bulamamış. Reynolds ve adamları… Hepsi savaşta ölmüş!”

“Hepsi savaşta ölmüş!” “Hepsi savaşta ölmüş!” “Hepsi savaşta ölmüş!” …

Bu üç kelime Linley’in zihnine yıldırım gibi düşüp sayısız kere yankılandı. Linley aklını yitirmiş ve vücudundaki tüm güç çekilmiş gibi hissediyordu. Her şey koskocaman bir boşluktu!

Uzun bir süre sonra…

“Dördüncü kardeş... dördüncü kardeş... ölmüş mü?” Linley kekeledi.

“Merhaba. Ben, O’Brien İmparatorluğundan Reynolds.” Linley hala Enrst Akademisine kayıt yaptırırken Reynolds’la ilk tanıştıkları anı dün gibi hatırlıyordu. Akademide ilk tanıştığı insan Reynolds’du. O sırada Linley, Hillman ile birlikteyken,  Reynolds ise Büyükbaba Lomu ile gelmişti.

İki genç çocuk oracıkta arkadaş olmuştu.

O andan sonra sekiz yıl boyunca gece gündüz birliktelerdi. Reynolds’un tembelliği, haşerelikleri, samimiyeti... neşe dolu kahkahası. Birbiri ardına onlarca anı Linley’in zihnine hücum etti.

“Dördüncü kardeş, öldü mü?”

Linley hala inanamıyordu. Daha kısa süre önce Reynolds ve Yale ile birlikte gülüp eğlenmişlerdi. Savaşta öylece ölüp gitmiş miydi?

Linley nasıl göründüğünü ve sesini açıkça hatırlıyordu.

Dördüncü kardeş nasıl ölmüş olabilir?

“Üstat Linley, umarım acınızı kontrol edebilirsiniz.” Linley’in gözlerindeki bakışı gören İmparator Johann endişelenmeye başlamıştı. Linley’in çılgınca şeyler yapmasından korkuyordu.

Dönüp imparator’a bir bakış attığında, bakışı delip geçen bir hançer gibiydi. Sessizce,”İmparator Johann, söyleyin bana, tam olarak ne olmuş? Umarım bana yalan söylemezsiniz. Akıllı biriyseniz bana yalan söylemenin sonuçlarını kestirebilirsiniz! Şimdi söyleyin bana, tam olarak ne olmuş?”

 




Yorumlar


Giriş Yap


Duyurular

Popüler Seriler

Against The God
Against The God
Beğeni Sayısı: 1301

King of Gods
King of Gods
Beğeni Sayısı: 1108

Tales of Demons & Gods
Tales of Demons & Gods
Beğeni Sayısı: 916

True Martial World
True Martial World
Beğeni Sayısı: 844

Emperor’s Domination
Emperor’s Domination
Beğeni Sayısı: 732

I Shall Seal The Heavens
I Shall Seal The Heavens
Beğeni Sayısı: 683

Martial God Asura
Martial God Asura
Beğeni Sayısı: 659

Coiling Dragon
Coiling Dragon
Beğeni Sayısı: 615

Swallowed Star
Swallowed Star
Beğeni Sayısı: 561

Heavenly Jewel Change
Heavenly Jewel Change
Beğeni Sayısı: 534

Popüler Orjinal Seriler

Kara Büyücü
Kara Büyücü
Beğeni Sayısı: 424

KAREN
KAREN
Beğeni Sayısı: 208

GÖKYÜZÜ İMPARATORU
GÖKYÜZÜ İMPARATORU
Beğeni Sayısı: 190

Yıldızlar Kralı
Yıldızlar Kralı
Beğeni Sayısı: 145

DİPTEN EN TEPEYE
DİPTEN EN TEPEYE
Beğeni Sayısı: 143

Acemi Ölümsüz
Acemi Ölümsüz
Beğeni Sayısı: 121

Lord Of The Demons
Lord Of The Demons
Beğeni Sayısı: 116

SAHİPKIRAN
SAHİPKIRAN
Beğeni Sayısı: 112

THEODEN
THEODEN
Beğeni Sayısı: 74

Mavi Elma
Mavi Elma
Beğeni Sayısı: 70

Site İstatistikleri

  • 16585 Üye Sayısı
  • 452 Seri Sayısı
  • 22359 Bölüm Sayısı


creator
manga tr