Bekleyin okuyun ve öğrenin... #Örkün

Bir Zombi'nin Hikayesi... - 4- Minivan, Yeni Aile Üyesi... 1.Gün 1/?


1.Gün -  5 Aralık 2019...


Ateş İmparatorluğu'nun nüfusu 300 milyona yakındı. Ne kadar çok insan o kadar zombi. Sönmez, çok nüfusun onun için bir nimet mi? Yoksa bir felaket mi? Olduğunu bilmiyordu... En azından şimdilik

1540Km - İstanbul ile Van arası 1573 Km - civarı gidecekleri bir yol vardı. Güvenli Bölge oldukça uzak bir yerdeydi.


2 İhtimal vardı. Birincisi Yakın Yerlerde ki Orduların Tepki Süresi oldukça kısaydı, İkincisi Güvenli Bölgeyi Kuranların Tepkisi Oldukça Hızlıydı...

Ama Sönmez bir şey daha düşündü... Ki muhtemelen bu ihtimal doğruydu.

Sönmez'in hesaplamalarına göre Yaya bir şekilde ilerlerlerse 14-16 gün arası sürecektir ama Zombiler de işin içine girince bu sayı 25-30'a çıkabilir.  Açıkçası Sönmez'in yaya gitme gibi bir hedefi yoktu. Bu yüzden yolculukları kısalacaktı ama aynı zamanda aracın zombileri çekme ihtimali daha yüksekti...


Hazırlık tamamlandıktan sonra ekip AVM'den dışarı çıktı.  Sönmez, diğerlerine baktı "Otoparka gidip araba almam lazım. Siz güvenli bir yerde kalın. Ne olursa olsun asla çıkmayın!" diyerek AVM'nin otoparkına indi ve araç seçmeye başladı.

Sönmez siyah bir tane Mercedes Minivanı kesmeye başladı. Arabaya yaklaştı Arabanın "Metris Passenger Van" olduğunu gördüler. Araba büyüktü ve bu anca ihtiyaçlarını karşılayacaktı.

Arabanın kilitli olduğunu gören Sönmez sağ kolu ile arabanın ön camını kırdı ve kapıyı açtı. Cam kırılınca Arabanın alarm sesi ötmeye başladı.

AVM'de ki zombiler sesin geldiği yere yani otoparka doğru koşuşturmaya başladılar. Sönmez hemen arabaya düz kontak yaparak çalıştırmayı başardı. Alarm susmuştu ama zombiler otoparka doğru gelmeye devam ediyordu.

Sönmez tam gaza basıyordu ki arkasından gelen bir hırıltı sesi duydu. Yavaşça kafasını arkasına doğru çeviren Sönmez, bir tane küçük kız gördü...

Küçük Kız'ın elleri ve ayakları halatla bağlanmıştı... Sönmez kaşlarını çattı.

Kız çoktan bir zombiye dönüşmüştü. Ve bakışları... Açıkça Sönmez'den korkuyordu.

Sönmez zaten zombilerin ondan korktuğunu biliyordu. Bir şey denemek için ellerini uzatarak kızın yanaklarını okşadı. Kız ilk başta korkudan titrese bile sonradan rahatlamaya başladı.

Bunu başka bir insan özellikle de bir bilim insanı görseydi sadece şoktan ağzı açık kalırdı.

Normal insanlar, bir zombinin bir insanın yanında olupta ısırmak için delirmediğine şaşırırlardı.


Bilim İnsanları ise bir zombinin korktuğunu ve hatta rahatlama ifadesini gösterdiğine şaşırırlardı. Hatta bunun bir hayal/aldatmaca veya bir insanın oyunu olduğundan şüphelenirdi. Çünkü ne denesinler denesinler zombileri korkutmayı başaramadılar ki zaten zombilerin duyguları olmayan bir ölü kabul ettiler.

Kendi Teorilerine göre; Zombi virüsü ele geçirdiği vücutları kendi habitatlarına çevirmek için DNA'sından başlayarak her şeyi değiştiriyordu. Bilim insanları, bir insanın zombi olmadan önce ki DNA'sı ile
zombi olduktan sonraki DNA'sını karşılaştırı... Elde bulunan teknoloji ile sonuçlar DNA'nın %47'sinin değiştiğini hösteriyordu... Bu insanlara göre değişse de ortalama orandı.

Açıkçası Sönmez'de Kızın rahatlamasını beklemiyordu. Kendiside zombiler ile ilgili bir şeyler hissetmeye başladı.

Elleri, kızın pürüzlü ve çatlak dolu yanaklarından geçerken garip bir hiss hissediyordu... Bir rahatlama... Birinin kabuk oluşmaya başlamış yaralarını kaşıması gibi bir hiss...


Sönmez, kızı daha detaylıca inceleye başladı. Kızın üstünde ki ortaokul forması ve boyutlarından 12-13 yaş civarında olduğunu düşünüyordu. Kızın gözleri donuklaşmış griydi. Beyaz teni çatlamış,
kırılmış ve çürümüştü... Ölü bir insan gibi kokuyordu ama Sönmez, kokudan rahatsız olmadı.

Kızın nefes alışverişleri düzelmeye ve sakinleşmeye başlamıştı. Bir zombinin nefes alması tuhaf bir olay gibi gözükse de değildi...

Zombiler ölü olsalar da nefes alıp-vermek insanların doğuştan beri sürekli yaptığı bir şey olarak zombileri de etkilemişti. Tabii ki zombiler oksijensiz bir ortamda da yaşayabiliyorlardı.

Kız biraz bilinç kazanmış gibiydi. Bakışları gittikçe anlamlaşıyordu. Donuk gir gözleri canlanmaya başladı ki bunlar sadece Sönmez'in dokunuşu ile olan şeylerdi.

Sönmez 'Kader...' diyerek bir şey daha denemek için elini ısırdı ve elinden akan Siyah kanın arasında ki altın kan ışıldıyordu. Kızın gözleri parıldamaya başladı ve şüpheli ve korku dolu ifadeyle Sönmez'e baktı.

Sönmez elini ters çevirdi ve kanı yere düşmeden avucunu doldurmaya başladı. Avucunu kızın ağzına yaklaştırdı. Kız korksa da daha fazla dayanamayıp ağzını açarak kanı yutmaya başladı.

Avuçta ki kan bitince Sönmez'in elini ısırmaya çalıştı ama ısırdığı gibi dişlerinin kırıldığını hissetti ve garpi bir şekilde geri çekildi.

Kan etkisini 10 saniye sonra göstermeye başladı. Kızın bütün vücudu siyahlaşmaya başladı. Göz bebekleri altın rengine dönüştü.

Vücudundan siyah ve altın bir sis çıkıp halatları eritti ve kızın bütün vücudunu bir koza gibi kapladı.

5 dakika bekledikten sonra Koza çatlamaya başladı ve içinden kız çıktı. Kız tamamen değişmişti. Ölü bir insanken tamamen canlanmış gibi duruyordu.


Kızın teni tamamen beyazlaşmıştı. Kızın saçları Sönmez'in kine benzer olarak siyahlaşmıştı. Göz bebeklerinin bir tanesi gümüş rengine dönerken diğeri altın rengindeydi.

Vücudun da ki kan, Sönmez'in kanından farklı olarak sadece siyahtı.

Kız Sönmez'e meraklı bir şekilde bakıyordu. Zombi olduğu süre boyunca yaşadığı her şeyi hatırlıyordu. Korkusunu... Ama şimdi korkudan çok bir yakınlık... güvenlik hissi duyuyordu.

Sönmez'de kıza baktı. İyice düşündükten sonra Kızı evlatlık olarak almaya karar verdi. Ne de olsa içinde kendi kanı akıyordu. O'nu ortalıkta bırakamazdı.

"Senin adın bundan sonra Bitmez Karanlık(Sönmez'in Soyadı da Karanlık: Sönmez Karanlık) ve bundan sonra baban benim. Anladın mı?" Sönmez pek sosyal biri değildi ama yine de kurduğu cümlede gariplik olduğunu hissediyordu. Biraz düşündükten sonra alnını tokatladı(zihninden) 'Kızın babası varsa?'

"Peki Ba-ba..." dedi kız. Biraz da garip bir şekilde. Zombi olmadan önce de ailesi yoktu zaten. İlk okulda okurken araba kazası geçirmişlerdi... Hissettiği Sıcaklık, Yakınlık ve Güven duygusu Sönmez'i kabul etmesini çok hızlandırdı.

Sönmez, kızın geçmişini pek önemsemiyordu. Bu yüzden de geçmiş hakkında konuşmadılar.

Sönmez yaklaşık 5 dakikadır otoparktaydı. Bu süre kısa gelse de dışarıdakiler için oldukça uzundu ne de olsa zombiler otoparka doğru ilerlemeye başlamıştı... Otoparka gidip bakmak isteyenleri olsa da Sönmez'in onlara söylediklerinden dolayı vazgeçtiler. 

Sönmez bir kaç şey yaptıktan sonra otoparktan çıkmaya başladı. Sönmez, zombilerle uğraşmamak için havasını serbest bıraktı. Böylece çıkana kadar hiçbir zombi onlara yaklaşmadı.

Gergin bir şekilde beklerlerken bir araba sesi gelmeye başladı. Otoparkın çıkış yönüne baktıklarında bir minivanın çıktığını gördüler. Minivanı görünce bir rahatlama ifadesi gösterdiler.


8 Kişilik ekipten zayıf ve gözlüklü olan biri çıktı. O'nu tarif edebilecek tek kelime vardı korkak... Adamın yaptığı her şeyde bir korku vardı. Belli ki bir olay sonucu Travmaya uğramış. Ekibin bu adamı yanlarına almasının nedeni ise tehlike hissinin çok iyi olmasıydı. Bugüne kadar yaşamasının nedeni de bu tehlike hissi algılayıcılarıydı.

Sönmez'i ilk gördüğünde hayatında hissetmediği kadar yoğun bir tehlike hissi hissetmişti ama Ekibin onu dinlemeyeciğini bildiği için en tehlikesiz yol olan sessizliği seçmişti.


Normalde ekip onu dinlese de Güvenli Bölgeye sağlam gitmenin yolu bu adamdan geçiyordu. Ve o bir insandı... Yani kendisini dinlemeyeceklerdi.


Diğer bir neden ise korkaklığı aynı zaman da diğerlerinin o'nu hor görmelerine neden oluyordu. Bu sefer de aşırı reaksiyon gösterdiklerini söyleyeceklerdi.

Sönmez ile birlikte oldukları sürede tehlike en az azalmamış olsa da asla rahatlamadı. Uyumak için bile haplar kullanıyordu ama bu sefer de kabuslar görüyordu.

Şimdi gelen arabaya iyice bakınca tehlike hissinin baya arttığını hissediyordu. Ayakları titremeye başladı. Açıkçası bağırığ çağırarak kaçmak istiyordu... Ama ekipten kaçarsa yaşama şansı çok daha azalacaktı.

Diğerleri bu adamın heyecanlandığını düşündü ama geçen gece Sönmez'in gözlerini gören Yaylı Sıska herif bunun heyecandan olmadığını biliyordu. Kendisi de Sönmez'den korkuyordu ama duygularını dışa vurmamayı seçti.


Aralarından birisi Minivana bakarak bağırdı. Kas ise bu adamın kafasına bir tane vurarak susturdu "Kes sesini amq malı". Kas kafasını hayalkırıklığı ile salladı. Bu ekipte yararlı kişiler olsa da bir o kadar da yararsız kişiler vardı.

Sönmez'in duyuları çok gelişmişti. Sesin geldiği yöne baktı ve arabayı oraya doğru dönderdi.

Bitmez normal bir insan gibi duruyordu. Boyu uzamıştı. Önceki okul kıyafetleri kısa olduğu için Sönmez, O'na kendi kıyafetlerinden verdi. Sönmez, Boyutsal Alanı Bitmez'den saklamaya gerek duymadı ki zaten ileride bu tür yetenekler ortaya çıkacaktı.

Bitmez şuan Sönmez'in küçük ve zayıf hali gibi duruyordu. Yüz şekilleri çok değişmiş olmasa da küçük değişiklikler O'nu Sönmez'e benzetmişti.

Üstünde ki siyah ceket ve pantolon O'nu oldukça güzel gösteriyordu. Bir kız olsa da erkek kıyafetleri oldukça yakışmıştı.

Minivan diğerlerinin saklandığı yere doğru geldi. Ekip hızlı bir şekilde Minivana doğru ilerledi ve hemen Minivana binmeye başladılar.

Elif, Minivanın ön tarafına binmek için kapıyı açtı ama bir kız gördü. Kızı ilk başta erkek sanmıştı. Kıza biraz daha baktı biraz Sönmez'e benzer olduğunu fark etti.

"Arkaya" güzel bir ses dikkatini bozu. Sesin kızdan geldiğini fark etti. Seste bir baskınlık vardı. Elif her ne kadar özel yetenekli bir insan olsa da Bitmez'e göre daha çok zayıftı.

Elif kıza uzun süre baktığı için utandı ve arkaya geçti. Sönmez ise Bitmez'e baktı sessizce "İnsanlara zorbalık yapma" dedi. Diğerleri bunu duyunca özellikle de Elif, garip bir ifade gösterdiler 'Zayıf bir kız bize ne yapabilir ki?!"

"Haritanız var mı?" Sönmez garip ortamı konuşarak bozdu

Kaslı adam sırtında ki çantayı açarken seslendi "Elbette bir dakika" çantayı biraz karıştırdıktan sonra kalın bir harita çıkardı. Harita imparatorluğu kapsıyordu.

Haritayı açan Sönmez, Haritanın oldukça ayrıntılı olduğunu fark etti. 'Bir anksiklopedi kadar kalın olmasına şaşmamak lazım... Sokakların bile ayrıntı hali vardı... Ve büyün imparatorluktaki sokakları düşün..."

Sönmez'in en çok merak ettiği şey hangi işsizin bu haritayı hazırladığı. Böyle büyük bir harita olsa olsa Orduda olurdu.

Sönmez, Arabanın torpidü gözüne baktı. Beklediği gibi bir kalem vardı. Kalem ile gidecekleri yerleri çizdi...

---İyi Okumalar :)

--Geç Bölümler için özürlerimi sunarım ama maalesef vakit olmuyor.

 

Bu Arada Haritalar:

Bir Zombi'nin Hikayesi... Harita

 

İmparatorluklar Haritası:

Bir Zombi'nin Hikayesi... Harita

 




Yorumlar


Giriş Yap


Duyurular

Popüler Seriler

Against The God
Against The God
Beğeni Sayısı: 1316

King of Gods
King of Gods
Beğeni Sayısı: 1117

Tales of Demons & Gods
Tales of Demons & Gods
Beğeni Sayısı: 930

True Martial World
True Martial World
Beğeni Sayısı: 851

Emperor’s Domination
Emperor’s Domination
Beğeni Sayısı: 737

I Shall Seal The Heavens
I Shall Seal The Heavens
Beğeni Sayısı: 690

Martial God Asura
Martial God Asura
Beğeni Sayısı: 667

Coiling Dragon
Coiling Dragon
Beğeni Sayısı: 619

Swallowed Star
Swallowed Star
Beğeni Sayısı: 572

Heavenly Jewel Change
Heavenly Jewel Change
Beğeni Sayısı: 540

Popüler Orjinal Seriler

Kara Büyücü
Kara Büyücü
Beğeni Sayısı: 435

KAREN
KAREN
Beğeni Sayısı: 209

GÖKYÜZÜ İMPARATORU
GÖKYÜZÜ İMPARATORU
Beğeni Sayısı: 193

Yıldızlar Kralı
Yıldızlar Kralı
Beğeni Sayısı: 146

DİPTEN EN TEPEYE
DİPTEN EN TEPEYE
Beğeni Sayısı: 146

Acemi Ölümsüz
Acemi Ölümsüz
Beğeni Sayısı: 121

Lord Of The Demons
Lord Of The Demons
Beğeni Sayısı: 117

SAHİPKIRAN
SAHİPKIRAN
Beğeni Sayısı: 116

THEODEN
THEODEN
Beğeni Sayısı: 83

Ejderha İmparator
Ejderha İmparator
Beğeni Sayısı: 71

Site İstatistikleri

  • 17072 Üye Sayısı
  • 470 Seri Sayısı
  • 22918 Bölüm Sayısı


creator
manga tr