Bölüm 1993 - İlk Buluşma

avatar
2402 10

Against The God - Bölüm 1993 - İlk Buluşma


Bölüm 1993 - İlk Buluşma

SEFIX

 

Giysilerinden daha tuhaf olan şey, gözleriydi. Gözleri, bir sis tabakasına sarılmış gibi görünüyordu ve onun ötesine bakarsanız, başka bir sis tabakası bulurdunuz, sonra bir başkası, bir başkası daha... sanki gözlerinin ardında bütün bir dünya gizliymiş gibiydi.

Sadece bu da değil, gözleri insanın merakını uyararak kurbanlarını daha da derinlere düşmeye teşvik ediyordu. Farkına varmadan tüm akıllarını ve mantıklarını kaybederlerdi.

Yun Che hemen bakışlarını çevirdi. Açıkça görünüyordu ki adamın başlıca yetişim yöntemi ruh enerjisiydi ve durumu da oldukça sıradışıydı.

Ne yazık ki, Yun Che ilgisini hemen kaybetti. Çünkü adamın davranışı ve bakışları kendisine çok tanıdık geliyordu.

Adımları yavaş ve rahattı. Gözleri yarı kapalıydı, adeta uykudaymış gibiydi.

Siluetler, tuhaf kayalar ve binalar onun bakışlarının içinden geçiyordu ama bir saniye bile gözlerinde oyalanamadılar. Adeta dünyadaki her şey, canlı veya cansız, gözlerine girmeye layık değilmiş gibi görünüyordu.

Dudakları alaylı bir gülümsemeyle kıvrılmıştı. Kaşları, bu dünyaya sadece iğrençlik ve tiksintiyle baktığını açıkça gösteren bir şekilde buruşmuştu.

Gözlerini devirip, alçak fanileri denetlemek üzere dünyaya inmiş bir tanrı gibi davranıyordu ve ifadesi adeta şöyle diyordu, “Bu dünya, varlığımla onu ihsan etmeye tenezzül ettiğim için çok şanslı. Gözlerimi çeviriyorum çünkü bu dünyadaki her insan, her nesne, her tuğla ve her çatı sadece asaletimi lekeleyecektir."

Heh! Al işte yine başlıyoruz, Yun Che rahatlarken kendi kendine düşündü.

Eksik olan şeyleri arzu etmek ve bununla övünmek insanın doğasında vardı. Bu gümüş adam, kendi dünyasında o kadar önemsiz ve ezilmiş olmalıydı ki, hasta arzularını ve şan arayışını tatmin etmek için daha düşük bir boyuta inmek zorunda kalmıştı.

Gerçekten de bir süper dahi veya çok saygın bir kişi olsaydı, ayaklarını öpecek insanları aramak için buraya gelmesine gerek kalmazdı.

Onun gibi insanlar evrenler boyunca varlığını sürdürecekmiş gibi görünüyordu. Yun Che, bu tür insanlardan çoktan sıkılmıştı. Dikkatini çekmemeye özen gösterdiği sürece, endişelenmeye gerek yoktu.

Oldukça emindi ki bu adamın Qilin Tanrı Alemi ile hiçbir ilgisi yoktu. O kadar yüksek bir konumdaydı ki, böyle şeylerle ilgilenmesine gerek yoktu.

Yun Che gözlerini çekti ve yavaşça uzaklaşmaya başladı. Ne yazık ki, sadece on nefes sonra bir kez daha durdu. Ancak bu sefer gümüş adam yüzünden değildi.

Gözleri en parlak yıldızlar ve ayın birikimi gibiydi. Gözlerinin içinde hayal edebileceğinizin ötesinde bir parlaklık akıyordu.  Bu kirletilmiş evrende tek camdı, en karanlık gecelerde bile umut getiren tek yıldızdı.

Böylesi gözlerin önünde, görünüşüne ancak bir saniye sonra dikkat edebildi.  Figürüne uyacak şekilde özel olarak dikilmiş beyaz, fırfırlı giysiler giymişti. Kalitesi ve dikiş işçiliği en üst düzeydeydi. Ancak Yun Che'nin aklında hiç şüphe yoktu ki, elbisesini imkansız bir derecede vurgulayan kızdı, tam tersi değil.

Bu solmuş, sarımsı sarayda tek başına yürüdü. Adımları pek özel değildi ama bir şekilde çiçek bahçesinde dans eden bir kelebeği hatırlattı. Uzun, siyah saçları rüzgarda obsidiyen yıldızlar gibi dalgalanıyordu.

Onun hala genç olduğunu söyleyebilirdi. Peçesi yüzünün yarısını kapatsa da, kapalı olmayan cildi, ilk kar gibi beyaz ve bir meyve kadar parlaktı. Hatta ince, narin kaşları bile bir tür ruhla doluydu.

Yüzünü tam olarak göremese de, gördüğü küçük parça... İnanılmaz bir şekilde Shen Xi kadar güzel ve Qianye Ying'er kadar unutulmazdı.

“…” Yun Che kendini bakışlarını çevirmeye zorladı.

Chi Wuyao'nun tüm anılarına sahip olduğundan, başkalarını ölçme tarzı da onunki gibi olmaya başlıyordu. Basitçe söylemek gerekirse, gözlerine bakarak ruhlarının rengini görebilirdi.

Chi Wuyao'nun uyarıları dün gibi aklındaydı. Hedefini unutmamış veya daha doğrusu, Abis'teki görevini unutmamıştı.

Bu yüzden kalbini ve ruhunu milyonlarca zincirle sarmıştı. Dışsal duyuları dalgalanabilirdi ama kimse gözlerinden ve ruhundan içini göremezdi.

Ve yine de, o kız, tüm zihinsel savunmalarını delecek ve kalbinde parlak bir yıldız gölü bırakmıştı.  Üstelik bunu denemiyordu bile.

Bu yüzden iradesini topladı ve acımasızca aklından çıkardı.

Duygularını uyandırabilecek ve iradesini engelleyebilecek hiçbir şey olmamalıydı!

Kızın yanından geçtikten kısa bir süre sonra, kızın varlığı gözünden kayboldu.

Sonra Yun Che'nin ayak sesleri üçüncü kez yavaşladı.

Çünkü kız, daha önceki gümüş adama doğru gidiyordu.

Kafasının içinde bir fırtına koptu.

Kızın en fazla on sekiz yaşında olduğunu gösteren izlenimine rağmen aurası, onu yarı adım İlahi Yok Oluş Aleminde bir kaynak gelişimcisi olduğuna işaret ediyordu.

İlahi Usta Alemi ile Tanrısal Yok Oluş Alemi arasındaki uçurum, bir ölümlü ile bir Yarı-Tanrı arasındaki uçurumdu. Sonsuz sayıda kaynak gelişimcisi, belirsiz bir süre boyunca bu uçurumu aşamamıştı.

Bunu bildiği için bu kızın—hatta bir genç kızın—bu seviyeye ulaştığını görmek şaşırtıcıydı.

Yeteneği, yetişimi, güzelliği, gözleri…

Üstelik, abisal tozdan tamamen etkilenmemiş gibi görünüyordu. Hayır, ona dokunmadığından bile emindi.

Olabilir miydi...

Daha da yavaşladı. Bu korkunç gücün ortaya çıkmasından bu yana ilk kez, ruhsal algısını sessizce serbest bıraktı.

Gümüş adam ona birini hatırlatmıştı. Yüzen Bulut Şehri'nde, hala sakat iken, Xiao Tarikatından Xiao Kuangyun adında bir adam vardı.

Aralarındaki boyutların ve kökenlerin farkına rağmen gümüş adam ile Xiao Kuangyun arasında bir fark görmüyordu. Onun ve Chi Wuyao'nun deneyimleri bu konuda hemfikirdi.

Burada, bu alemde, gümüş adamın normalde kendini bağladığı kurallara ve prangalara uyması gerekmiyordu. Gönül rahatlığıyla serbest bırakabilirdi.

Ne de olsa, onun gibi asil birinin bu alçak alemdeki herhangi bir şeye dikkat etmesi gerekmiyordu.

Bu nedenle, kızla karşılaştığında nasıl tepki verirdi?

Gümüş adam yüce bir yerden geliyor olmalıydı. Ne de olsa Mo Beichen'den bile daha korkunç biri tarafından korunuyordu.

Qilin Tanrı Alemi hemen köşedeydi. Mantıken konuşursak, bu bir şeye başlamak için mümkün olan en kötü zamandı.

Güvenlik ve değer hissi zihninde büyük bir savaş başlattı.

Beklendiği gibi, gümüş adam kızı gördü.

Adam bütün bu zaman boyunca tebaasını teftiş eden ilahi bir imparator gibi davranıyordu, ama gözlerini ona diktiği anda ayakları aniden durdu, ifadesi aniden bir heykel kadar sertleşti ve gözleri giderek daha da genişledi, göz bebekleri göz çukurlarından düşmek üzereydi.

Daha önce sayısız güzelliğe tanık olmuştu ve sadece hariminde binlerce kadın bulunuyordu. Şimdiye kadar, Qilin Abis Aleminde gördüğü herkes onda yalnızca tiksinti uyandırmıştı. Ama peçeli kızı gördüğünde, aniden ruhunu kaybetmiş gibi hissetti.

Kız, mesafeye bakmadan önce gümüş adamı gözlerinin köşesinden bir anlığına gördü. Bu ölümlü alemlere girdiği kısa süre içinde bu tür bir tepkiyi çok fazla kez görmüştü.

Bu ona görünüşünün ne kadar muhteşem olduğunu fark ettirmişti.

Kum fırtınası ve abisal toz, ruhsal algısını bir dereceye kadar etkilemişti ve teyzesi ona herhangi bir rehberlik etmeye istekli değildi. Bu nedenle, ruhsal algısını artık etkileyemeyinceye kadar tıpkı bir hınç patlaması içindeymiş gibi kum fırtınasında kaldı. Ancak o zaman kum fırtınasından çıktı ve Qilin Abis Alemi olarak bilinen bu ölümlü saraya girdi.

Vücudu nedeniyle, muhafızları tarafından her zaman en büyük özenle korunmuştu. Üstelik, çoğu zaman Saf Topraklarda zaman geçirdiği için, etrafındaki dünyayı gördüğü ilk seferdi. En hafif tabirle son derece meraklıydı.

Tüm bu süre boyunca, gümüş adamın bakışları bir tutkal gibi kızın vücuduna yapışmıştı. Şu an ne kadar çirkin göründüğünün farkında değildi, daha doğrusu bunu umursamıyordu.

Kız çok, çok uzaklaştıktan sonra nihayet zihnini geri kazandı ve gerçekten de kendini kızı dikizlemek için tam yüz sekiz derece eğdiğini fark etti.

"Böyle bir yerde... böyle bir kızın var olabileceğini düşünmek..."

Sesinin üçte biri heyecan, üçte biri şaşkınlık, üçte biri hasretle doluydu. Aynı zamanda parmaklarını bilinçsizce uzatıp bükerken kendi kendine düşündü.

Arada bir dışarı çıkmanın iyi bir fikir olduğunu biliyordum! Kim düşünürdü ki böyle bir mücevherin böyle bir yerde var olacağını?

"Sen Qilin Abis Alemi'nin bir sakini değilsin, değil mi kızım?"

Zarif ses, arkasından başladı ve önünde sona erdi. Çünkü gümüş adam önüne geçmişti. Gözleri buğuluydu ve dudakları kusursuz bir gülümsemeye dönüşmüştü. Onun zarif duruşu gizemli ama tehlikeliydi ve sayısız kadın yüzüne bayılırdı.

Ucunda gümüş püskülü bulunan bir yelpaze tutuyordu. Onun yakışıklı ve çekici olduğunu söylemek yetersiz kalırdı.

Aslında, gümüş adam, görünüşüyle kökeninden çok daha gurur duyuyordu.

Kız adımlarını durdurdu ama ona dikkat etmedi. Doğal olarak cevap verdi, "Evet, buradan değilim."

Onun sesi öylesine duygusuzdu ki neredeyse hissizdi ama hala aşırı derecede ahenkliydi.

Gümüş adam gülümsedi. "Ne tesadüf. Ben de buralı değilim. Görünüşe göre ikimiz de yalnızız... neden birlikte seyahat etmiyoruz?"

"Hayır teşekkürler.”

Kız onu hemen reddetti ve gitmeye hazırlandı.

"Neden önce bir şey söylememe fırsatı vermiyorsun?"

Gümüş adam tekrar yer değiştirdi ve bu sefer ondan sadece on adım uzaktaydı. Yelpazesini açıp kendini serinletirken gözleri zar zor kısıtlanmış bir şehvetle parladı, "Bu dünya tehlikeli ve kötü niyetli insanlarla dolu." Yalnız seyahat edersen tehlikede olabilirsin."

Kız onu görmezden geldi ama gitmeye hazırlandığında kaşları birdenbire küçük bir buruklukla çatıldı.

Gümüş püsküllü yelpaze, kötü niyetli ruh dalgalarıyla ruh denizini sessizce istila ediyordu.  Bunu daha önce de görmüştü.

Göz bebeklerindeki sıcak aylar soğuk yıldızlara dönüştü. Hayatında nadiren sert sözler söylerdi ama bu sefer dedi, "Yolumdan çekilsen iyi olur, yoksa..."

Tehditinin devamını getirmedi.

"Yoksa, ne?” Gümüş adam güldü. Onun gibi bir kızın sıradan bir geçmişe sahip olamayacağını biliyordu ama ne olmuş yani? Kökeni ne olursa olsun, kesinlikle onunkinden daha büyük olamazdı.

Kıza gittikçe yaklaşırken yelpazesini sallamaya devam etti. Bu aralıkta, saldığı ruh dalgalanmaları çıplak gözle görülebiliyordu. “Bu bizim ilk buluşmamız ve hayatımın yıldızını görmüş gibi hissediyorum. Seninle tanışmazsam ömür boyu pişman olurum ve tek isteğim, senin tanıdığın olmak."

Sesi de ruh dalgalarıyla doluydu. Aslında, yaptığı her şey, bir kişinin zihnini iz bırakmadan ele geçirebilirdi. Kendi yetişim düzeyinde bir düşmanla karşı karşıya olsa bile, onların kalbini ve ruhunu bozabileceğinden kesinlikle emindi.

Çünkü yetiştirdiği ruh sanatı, Abis içindeki en büyük ruh sanatıydı.

Elini kaldırdı. Kızın bileğini tutmaya çalışıyordu.

O anda, ikilinin arasına zayıf ama son derece aptalca bir varlık girdi.

"Kaybol!" Yun Che kızın önünü kapatırken bağırdı. Vücudundan alevler yükseliyor ve gümüş adamın bakışını ve aurasını engelliyordu. "Onu duymadın mı? Sana yolundan çekilmeni söyledi!”

Gümüş adam gözlerini kısarak Yun Che'yi bir kez süzdü. Sonra dudakları hafif bir sırıtışla kıvrıldı.

Birinin eğlencesini bölmesine kızmadı ya da sinirlenmedi. O sadece... aptal bir palyaçoya bakıyordu.

Gümüş adama dikkatle bakarken Yun Che, arkasındaki kıza şunları söyledi, "Dikkatli olmalısın, büyük kız kardeş. Açıkça senin için kötü niyetleri olan bir zampara. Sana biraz zaman kazandıracağım, şimdi kaç."

Kızın dudakları hafifçe ayrıldı.

Eh?

Beni büyük kız kardeş olarak mı çağırdı?

Eğer hayat sadece ilk buluşma ile ilgiliyse,

O zaman belki seni paramparça etmezdim.

Belki de benden sonsuza dek nefret etmezdin.

--






Giriş Yap

Site İstatistikleri

  • 43423 Üye Sayısı
  • 398 Seri Sayısı
  • 44158 Bölüm Sayısı


creator
manga tr