Bölüm 1937 - Korku Gökyüzünü Doldurduğunda

avatar
1162 10

Against The God - Bölüm 1937 - Korku Gökyüzünü Doldurduğunda


Bölüm 1937 - Korku Gökyüzünü Doldurduğunda

SEFIX

 

Jun Xilei başka biri olsaydı, üç Yama Atası sırayla kıçına tekmeyi koyup onu yörüngeye fırlatırdı. Yine de, o Jun Xilei'ydi, bu yüzden yolunu ancak son derece incelik ve özenle kapatabilirlerdi. Majestelerinin sadık köleleri olmaları, onların cezalandırılmak için enayi oldukları anlamına gelmiyordu.

"Küçük Kılıç Egemen mi?”

Yan Bir, Caizhi'nin sesi arkasından geldiğinde bir şey söylemek üzereydi. Yun Che'nin varlığı da onun algısına girmişti.

Üç Yama Atası vardıklarında omuzlarından ağır bir yük kalkmış gibi rahatladılar. Aceleyle Jun Xilei'yi de bıraktılar.

Jun Xilei, Yun Che'yi gördüğünde zar zor koruduğu iradesi dağıldı. Ona doğru sendeleyerek ve gömleğini buz gibi elleriyle tutarak bağırdı, “Kaç, Yun Che! Hemen kaçman gerek! Düşman çok büyük ve ne olursa olsun ölmemesi gereken tek kişi sensin!”

“... !?” Yun Che'nin şaşkın ifadesinde hemen derin bir kaş çatılması göründü.

Yun Che'nin şu anki gücü ve emrindeki her şey göz önüne alındığında, dikkatini çekecek bir tehdit kenara, canını alabilecek bir tehdit bile yoktu.

Caizhi, Mutlak Başlangıcın Ejderha İmparatoru'nun ani ölümünü hissettiğinde, izole yetişimlerini erken bitirmeye ve neler olup bittiğini öğrenmeye karar vermişti. Ancak, odalarından çıktıkları anda tamamen perişan Jun Xilei ile karşılaştılar. Paniklemiş bakışları, şaşkın aurası ve görünüşte çılgınca saçmalıkları şüphesini derin endişeye dönüştürüyordu.

İki elini Jun Xilei'nin omuzlarına koydu ve gözlerinin içine baktı. Sonra yavaşça dedi ki, "Ne oldu? Acele etme.”

Ancak Yun Che'nin aurası bile Jun Xilei'nin kalbini ve ruhunu pençeleyen kaosu tamamen bastırmaya yetmedi. Ayrık, kekeleyici bir sesle cevap verdi, "Hiçlik Uçurumunun insanları... Mutlak Başlangıcın Ejderha İmparatorunu öldürdü... ve usta, o... o...”

Kontrolsüzce hıçkırmaya başladı. Bu noktaya kadar, duygularına çoğunlukla şok ve saf dehşet hakimdi. O anda artık üzüntüsü boğazına kadar yükseldi ve onu hıçkırarak bir karmaşaya dönüştürdü. 

Bitmek bilmeyen gözyaşlarına rağmen sonunda o Küçük Kılıç Egemeniydi. Hıçkırıklarını boğdu ve başını Yun Che'nin önünde eğdi. "Anılarıma... bak..."

Ruhunu Yun Che'ye tamamen açtı. Bunu yapmasının nedeni, konuşamayacak kadar hüzünlü olmasıydı ama çoğunlukla kalbinin derinliklerinden ona güvendiği içindi.

"Mutlak Başlangıcın Ejderha İmparatoru'nun ölümünü nasıl öğrendin?" Caizhi ileriye doğru bir adım atarken araya girdi. Yine de bir şey yapmadan önce, Yun Che, Jun Xilei'nin omzundaki kavramasını sıkmadan onu yükselttiği eliyle durdurdu. Sonra yavaşça savunmasız ruhuna bir parça ruh enerjisi soktu.

Son on beş dakikadaki anıları Yun Che'nin bilincinde parladı. Bir an sessizlik oldu ve aurası aniden sessiz bir kara delik gibi kendi içine çekildi. Göz bebekleri azar azar küçüldü ve hatları, Batı İlahi Bölgesine karşı savaştan bu yana kimsenin görmediği karanlık bir ifadeye dönüştü.

“Neler oluyor? Söyle bana!" Caizhi öğrenmek istedi. Yun Che'nin dönüşümü o kadar şiddetliydi ki görünmez bir elin kalbini kavradığını hissetti.

Cevap vermek yerine, Yun Che alnına parmağıyla dokundu ve Jun Xilei'den edindiği hatıraları onunla paylaştı. Bir an sonra, Caizhi'nin aurası da tam bir şok ve inançsızlıkla kendine çekildi.

Kılıç Egemen ikilisinin öylece bastırılması, Mutlak Başlangıcın Ejderha İmparatoru'nun zahmetsizce öldürülmesi…

Bilmediği insanlar, bilmediği yerler, bilmediği kelimeler ve bilmediği güçler…

Yun Che ve Caizhi şu anda evrendeki en büyük güçlerdendi. Kendilerinin mutlak sınırlarının farkındaydılar.

Bu yüzden Jun Xilei'de gördükleri güçlerin mevcut evrenin sınırlarını aştığını biliyorlardı!

Bu dünyada hiç olmaması gereken korkunç bir güçtü!

Caizhi o kadar şok olmuştu ki vücudu hafifçe titriyordu. Onu sarsan sadece sağduyunun çöküşü değil aynı zamanda Yun Che'nin hükümdarlığının kesinlikle sarsılmaz bir konumdan tek bir günde potansiyel olarak yok edilebileceğinin farkına varmasıydı!

"B-bu nasıl... nasıl..." Şaşkınlıkla kendi kendine mırıldandı. "Kim bu insanlar..."

"Uçurum..." Yun Che yumruklarını sıkarak bakışlarını Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcı'nın olduğu yere dikti.

Mutlak Başlangıcın Ejderha İmparatoru'nun ani ölümü şok ediciydi ama şimdiye kadar... varlığını bilmediği daha önce hiç görülmemiş güçlerden kaynaklandığını asla hayal etmemişti.

Abis...

Geçit...

Abisal Toz...

Abisal Hükümdar...

Şövalyeler...

Yeni bir çağın öncüleri…

Tanrıların gerçek gücü…

Jun Xilei'nin hatıralarının parçaları ruhuna her çarptığında, sanki göklere çatlaklar yayılıyormuş gibi hissediyordu.

"Kaç... kaç!"

Hala ölüm pençesiyle Yun Che'yi kavrayan Jun Xilei yalvardı, "Kimsenin seni bulamayacağı bir yere kaç... bu insanlar canavar... onları yenemeyiz... yaşaması gereken tek kişi sensin, çünkü umudumuz sensin... geleceğimiz...”

Ruhu panik, korku ve şoktan yarı yarıya parçalanmıştı ama o kadar da perişandı ki, insan derisine sahip canavarların evrenlerine yarattığı tehdidi gözden kaçırdı.

Uzun bir süre, Yun Che sadece ileriye baktı ve hiçbir şey söylemedi. Üç Yama Atası, ürkütücü ve baskıcı sessizlik boyunca derin bir nefes almaya bile cesaret edemedi.

Son olarak, Yun Che, Jun Xilei'yi ses iletiminin kaynak oluşumunu çağırmadan önce yavaşça yana itti. Sonra, sakin ama ağır bir sesle emretti,

"Meiyin, İblis Kraliçesini, Xuanyin'i, Qianying'i, Cang Shitian'ı, Qi Tianli'yi, Mavi Ejderha'yı getirmeni istiyorum.”

Devam etmeden önce bir saniye durakladı, “Fikrimi değiştirdim. Şimdi İmparator Yun Şehrine sadece İblis Kraliçesini getir. Evren Delen'in gücünü boşa harcamayı göze alamayız.”

Ses iletimi orada sona erdi. Shui Meiyin ona ne olduğunu ve nedenini hiç sormadı. Vahim sesi ve ivedi emri, durumun ciddiyetini anlamak için duyması gereken tek şeydi.

Bir nefes... iki nefes... üç nefes…

Kızıl bir parıltı belirdiğinde, hemen önünde Shui Meiyin ve Chi Wuyao belirdi.

"Neler oluyor?"

Chi Wuyao, İmparator Yun Şehrinde göründüğü anda bir şeylerin yanlış olduğunu hissetti. Yun Che ve Caizhi'nin yüzlerindeki karanlık, savaş günlerinden beri görmediği bir şeydi.

“Barış günleri sona erdi.”

Yun Che, Jun Xilei'nin anılarını Chi Wuyao ve Shui Meiyin ile paylaşmadan önce söyledi.

Duygu çok ilginç bir şeydi. Örneğin, birisi katlanılabilir sınırlarını aşan bir şok geçirdiğinde, kişi kendini korumak için zihnini geçici olarak kapatırdı, kapatmak zorunda kalırdı.

Şu anda Chi Wuyao için durum böyleydi. Hayatında ilk defa o kadar hareketsizdi ki aurası ve ruhu buz gibi donmuştu.

"İblis Kraliçesi," diye başladı Yun Che, "Fikrini duymak istiyorum.”

“...” Ancak o zaman Chi Wuyao gerçekliğe geri döndü. Gözlerini yavaşça kapattı ve uzun süre sessiz kaldı.

Objektif olarak, hafıza kısaydı ve hiç de karmaşık değildi. Ama içeriği... ilk defa o, Nirvana İblis Ruhu'nun sahibi şokunu üzerinden atması bu kadar uzun sürdü.

"Hiçlik... Uçurumu..." Shui Meiyin fısıldadı, "Onlar gerçekten uçurumdan geldiler... ama nasıl...? Her şeyi hiçliğe döndüren bir uçurum... değil mi?”

"Bunca zamandır kayıtlar yanlış mıydı? Uçurumun öteki tarafında koca bir dünya mı yatıyordu?”

”Hayır, kayıtlar doğru," Yun Che ciddiyetle söyledi. "Bir yıl önce... Atasal Tanrı'nın iradesiyle konuştum."

“... !?” Chi Wuyao'nun gözleri şokla açıldı. Shui Meiyin, Jun Xilei ve Caizhi ona sanki ikinci bir kafası varmış gibi bakıyorlardı.

Böyle davranmalarına şaşmamalıydı. Ne de olsa Atasal Tanrı kelimenin tam anlamıyla evrendeki en yüksek varlıktı.

Bu sırrı mezara götürmeye yemin etmiş olmasına rağmen durum artık bu lükse izin vermedi. “Ona göre, içinde yaşadığımız İlkel Kaos, gerçek İlkel Kaosun sadece yarısıdır. Uzun zaman önce, yaşam dolu bir dünya yaratmak için İlkel Kaosun iki ilkel unsurunu— varoluş ve yok oluşu— ayırdı.”

“İçinde yaşadığımız dünyaya Varoluş Dünyası denir ve Uçurum Yok Oluş Dünyasıdır. Kayıtlarda, her şeyi hiçliğe dönüştüren güç aslında Yok Oluşun ilkel gücüdür ve Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcı iki dünya arasındaki köprüdür.”

“İki dünya sürekli bir denge halinde var olmalıydı ama... tanrılar ve iblisler arasındaki savaşın son aşamalarında, Atasal Tanrı'nın İradesi yanlışlıkla İlkel Kaosla ilgili bir şeylerin doğru olmadığını keşfetti. Evrenin ilkel enerjisi, ilahi yolun ruh enerjisi ve karanlığın şeytani aurası... hepsi aynı yönde akıyordu.”

"Hepsi... Hiçlik Uçurumuna dökülüyordu."

“O anda, Hiçliğin Uçurumuna bahşettiği yasaların bozunmaya uğradığını ve işe yaramaz hale geldiğini fark etti. İki nedeni vardı. İlki, Hiçlik Uçurumu'nun yasalarını yenileyeli çok uzun zaman olmuştu. İkincisi, tanrılar ve iblisler arasındaki savaş yasalara kusur getirmişti, bu da bozunmasını büyük ölçüde hızlandırmıştı... sonunda, Ata İrade bile Hiçliğin Uçurumundan geçemedi.”

Shui Meiyin küçük bir sesle şöyle dedi, "Yani, Hiçliğin Uçurumunun, Atasal Tanrı yasalarının prangalarından kurtulduğu anda anormal hale geldiğini söylüyorsun. Sadece yıkımın var olduğu bir dünya yerine, kendine özgü yasaları olan bir evrene dönüştü...?”

“...” Bu Yun Che'nin cevaplayabileceği bir şey değildi. Ne de olsa, Ata İrade bile, Hiçliğin Uçurumuna ne olduğunu bilmiyordu. Endişesi, Varoluş Dünyasını durdurulamaz, felaket bir tepkiyle yok edebilecek Yok Oluş enerjisiydi. Bu yüzden binlerce samsaradan geçip yeniden hayata dönmeyi seçmişti.

Bunu öğrendiğinden beri Yun Che'nin zihninin bir köşesinde oturan varoluşsal bir tehditti ama bu kadar çabuk cereyan edeceğini tahmin etmesinin imkanı yoktu. Sadece öyle de olmadı, Uçurum, her şeyi hiçliğe döndüren durdurulamaz bir enerji tsunamisi yerine, insan derisine sahip 7 canavar fırlattı.

"Ne kadar ilgi çekici olursa olsun, şimdi tarih dersinin zamanı değil. Önemli olan bu krizle nasıl başa çıkacağımız.”

Chi Wuyao sonunda konuştu ve herkesin dikkatini çekti. Gözlerindeki siyah ışık bugüne kadarki en derin ışıktı.

"Yabancılar doğal olarak korkutucu değil. Korkutucu olan, bu evrende kimsenin ölçemeyeceği bir güce sahip olmaları.” Birinin rakibini küçümseyeceğinden korkuyormuş gibi vurguladı, "Kılıç Egemeni'ni sadece auralarıyla hareketsiz kılmak ve sadece birkaç nefeste Mutlak Başlangıcın Ejderha İmparatoru'nu öldürmek... düşmanlarımız sadece yenilmez değil, kelimenin tam anlamıyla onlarla aramızda çıkacak bir savaşı tutmamız bile mümkün değil.”

“Bu yeterince kötü değilmiş gibi, bu yabancılar dünyamızdan bir tutkuyla nefret ediyorlar.”

Sonunda, ağır, baskıcı bir nefes aldı. "Bir dünyanın ötesinde bir dünya. Ne absürt."

Absürttü. Bir rüya gibi mantıksız ve ani gerçekleşti ama bir rüyanın aksine tüm evren için gerçek ve en ölümcül olanıydı.

Arkada, üç Yama Atası birbirleriyle inanılmaz bakışlar alışverişinde bulunuyorlardı.

Köle izi onları sonsuza dek Yun Che'ye sadık kıldı ama bu onların dünya hakkındaki bilgilerine zarar vermedi. Ancak, başka bir evrenin var olduğunu—ve bu onlara kadar yakınken!—yüz binlerce yıl yaşamış olmalarına rağmen asla bilmiyorlardı.

"Nefret..." Yun Che, Jun Xilei'nin anısını tekrar hatırladı. Grup liderinin sadece heyecan ve neşeyle değil, aynı zamanda korkunç nefretle kaplı olduğu doğruydu. Mutlak Başlangıcın Ejderha İmparatoru'nun öldürülme şekli bunun kanıtıydı.

"O zaman dünyayı yok etmek için mi buradalar?” Shui Meiyin sordu.

"Hayır," Chi Wuyao başını salladı. "Ne söylediklerini duydun. Yok etmek değil, egemen olmak istiyorlar. İşte bu yüzden Mutlak Başlangıcın Ejderha İmparatoru'nu öldürmesine rağmen Kılıç Egemenlerini hayatta tuttu. Hava atmak istiyorlardı, evet, ama daha da çok istedikleri şey, ilerlemelerini hızlandıracak bir ‘rehber’ idi.”

Abisal Hükümdar, kendi kendine düşündü. Kelimeler onun bilincine çarpıp nefesini kesti.

Şu anda dünyalarında öylece dolaşan yedi işgalci yeterince korkunçtu ancak sadece “öncüler” oldukları düşüncesi onu daha da korkuttu.

Bu işgalcilerin Abisal Hükümdara ne kadar saygı duyduklarını ve korktuklarını yalnızca ses tonlarından anlayabiliyordu. Bu kişi her kimse, kesinlikle dokunulmaz olduğundan emindi.

Shui Meiyin'in gözleri karanlık ve ışıksızdı. Alçak bir sesle dedi ki, "Fethetmek ya da yok etmek için burada olup olmadıkları bizim için önemli değil. Dünyanın geri kalanı dizlerini bükmeyi seçebilir ama hükümdar kesinlikle... ”

Yun Che'ye baktı ve kolunu sıkıca kavradı. "Küçük Kılıç Egemen haklı, Büyük Kardeş Yun Che. Şimdilik saklanmalıyız. Üstesinden gelemeyeceğin hiçbir şeyin ve kimsenin olmadığına inanıyorum, ama o zaman henüz gelmedi. Şimdilik... saklanmalıyız.”

Shui Meiyin haklıydı. Herkes düşmana boyun eğerek sonunda yaşayabilirdi ancak bir hükümdar için yalnızca tek bir son vardı— infaz.

"Saklan", Shui Meiyin'in çözümlerini tanımlamayı düşünebileceği en dokunaklı kelimeydi.

"Kaç... kaç! Duygularının kararını etkilemesine izin vermemelisin!” Jun Xilei yine bağırdı. Vücudu hala üzüntü ve korkudan titriyordu ama tamamen kendindeydi. Odadaki yedi işgalcinin baskısını yaşayan tek kişi olarak, Yun Che'nin bile o insanların önünde tamamen güçsüz olduğunu herkesten daha iyi biliyordu.

Chi Wuyao Yun Che'ye baktı ve ciddiyetle şöyle dedi, "Karar senin. Bir şeye karar verdikten sonra fikrini değiştiremeyeceğimi biliyorum ama bu bir ölüm kalım meselesi. Lütfen dikkatlice düşün.”

Ne yazık ki, Yun Che'nin bunu yapacak vakti olmayacaktı. Herkesin kalbi aniden bir ritim yükseldi, korkunç, uzun bir inilti tüm evrende görünüşte yankılanıyordu. Sonra etraflarındaki boşluk korku içindeymiş gibi titremeye başladı. Asla durmayacaktı.

Yun Che, Chi Wuyao, Caizhi, Shui Meiyin, Jun Xilei, üç Yama Atası ve sayısız Tanrı Alemi uzmanı aynı anda aynı yöne döndü. Sanki karşı konulmaz bir güç tarafından çekildiler. Orada, Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcı yatıyordu.

"Onlar... geliyorlar..." Jun Xilei çılgınca mırıldandı.

Bu noktada hiç şüphe yoktu. Tanrı Aleminin kendisi yedi işgalcinin önünde korku içinde titriyordu. Chi Wuyao iç çekti. “Artık tereddüt edecek zamanımız bile yok gibi görünüyor. Karar verin, imparatorum."

--

SEFIX: Güncele son 1.   

 






Giriş Yap

Site İstatistikleri

  • 33187 Üye Sayısı
  • 352 Seri Sayısı
  • 43551 Bölüm Sayısı


creator
manga tr