Bölüm 1911 - Hakikatteki Kusurlar (2)

avatar
789 10

Against The God - Bölüm 1911 - Hakikatteki Kusurlar (2)


Bölüm 1911 - Hakikatteki Kusurlar (2)

SEFIX

 

Desteklemek için bir sebep bulamamasına rağmen kendini bir şeye odaklamaya devam etmek kendini kandırmaktı... ve etrafındaki herkesi incitmekti.

Yun Che konuşmadan önce derin derin nefes verdi, "Haklısın, Meiyin. Gelirken bunu düşünüyordum ve şimdi bile bunu açıklamak için tek bir neden bulamıyorum. Senin de dediğin gibi. Bilinçaltım kendimi kandırdığımı biliyor ama sadece... ”

“Sorun değil. Gerçekten sorun değil," Shui Meiyin gülümseyerek onu teselli etti. “Kim bilir, belki bu deneyim aslında travmanın üstesinden daha hızlı gelmene yardımcı olur.”

“Evet.” Bu sefer güçlü bir şekilde başını sallayan Yun Che'ydi. Bakışları da eskisinden çok daha kararlı görünüyordu.

"Öyleyse... Wuxin şu anda Kar Şarkısı Aleminde mi?” Shui Meiyin konuyu incelikle değiştirdi. "Uyarmadan kaçtığını varsayarsak, şu anda gerçekten endişeli olmalı.”

Yun Che cevap vermeden önce bir saniye düşündü, "Xuanyin ona göz kulak oluyor. Her neyse, şimdi kayınpederimi ziyarete gidiyorum.”

"Eh?” Shui Meiyin şaşkınlıkla haykırdı.

Yun Che gülümsedi. Yun Che “Kayınpederinin son tedavisini alma zamanı geldi. Yolculuğun tam bir zaman kaybı olmaması için bunu yapabilirim, değil mi?”

"Tamam!" Shui Meiyin'in gözleri parladı.

…………

Shui Qianheng gözleri kapalı yere oturdu ve yüzü kızardı.

Onun karşı tarafında oturan Yun Che, tüm vücudunun etrafında ve parmak ucunun içinden kaynak ışık enerjisi akışları dolaştırıyordu.

Uzun zaman önce, uğradığı zararın tamamen geri döndürülemez olduğunu düşünmüştü. Gerçekte, şu anda Yun Che'nin Yaşamın İlahi Mucizesi'nin gücü altında iyileşiyorlardı.

Bugünkü muameleden sonra, güçleri bile çok yakın bir gelecekte eski haline dönecekti.

Unvanını Shui Yingyue'ye devretmiş olmasına rağmen şu anda tüm Doğu İlahi Bölgesinin komutanıydı.

Sırlanmış Işık Alemi Kralı olmaktan çok daha havalıydı!

Son iki yıldır, bazen büyük bir damada sahip olmanın birçok oğluna sahip olmaktan çok daha iyi olduğunu söylemekten kendini alamadı. En azından kızını hiçbir şey için şımartmamıştı!

Dört saat geçti ve son tedavi sona eriyordu. Kaynak damarlarındaki uyanış gücünü hissederken Shui Qianheng'in hatları arasında gözle görülür heyecan izleri yanıp sönmeye başladı. Tepkisi tamamen anlaşılırdı.

Shui Meiyin, süreç boyunca babası ve kocasının yanında nöbet tutuyordu ancak o zamanın çoğunu Yun Che'yi yüzünde şaşkın bir ifadeyle izleyerek geçirmişti.

O anda kapının dışından yüksek sesle bir kadının sesi çaldı:

"Yinyin! Dışarı çık ve anneni bir yere kadar takip et, olur mu!?”

Tüm Sırlanmış Işık Aleminde, Sırlanmış Işık Alemi'nin kalbinde böyle davranabilecek tek bir kişi vardı. Kraliçe anne olmak yerine ölümü tercih eden cariye ve Shui Yingyue ve Shui Meiyin'in doğum annesiydi:

Cheng Wanxiao!

“Ah!” Shui Meiyin aceleyle ayağa kalktı ve çıkışa doğru parmak uçlarıyla ilerledi çünkü ne Yun Che'yi ne de babasını rahatsız etmek istemiyordu. Kapının dışındayken, sonunda fısıldadı, "Nereye gidiyoruz, anne? Büyük Kardeş Yun Che hala içeride."

Cheng Wanxiao gizlice fısıldamadan önce kızının kulağına yaklaştı, “Ablan eve gelmek üzere. Ona yer açmalıyız, anladın mı?”

Shui Meiyin hemen anlamakla kalmadı, annesini bile heyecandan uzaklaştırdı ve şöyle dedi, “Ooh, bizi görmeden hemen gitmeliyiz!”

"Sakin. Ona mesaj gönderdikten sonra gidebiliriz.”

Ses iletimi kısa sürede yapıldı. Anne ve kızı omuz omuza ayrılmadan önce birbirleriyle bilerek gülümsemeler alışverişinde bulundular. Ayrılışları hakkında kimseye bilgi vermediler.

Odaya geri döndüğünde, Yun Che aniden gözlerini açtı ve ışığın kaynak enerjisini geri çekti.

"Bitti," Kendine güvenen bir gülümsemeyle söyledi. "Kaynak damarların artık tamamıyla iyi, kayınbabam. Kaynak enerjin üç aydan yarım yıla kadar normale dönmelidir.”

Hiç kimse onun kaynak damarlarını Shui Qianheng'in kendisinden daha iyi bilmiyordu, bu yüzden elbette Yun Che'nin beyanının kesinlikle doğru olduğunu biliyordu. Bir kahkaha atmadan önce deli gibi bağırma dürtüsünü bastırdı, ”Hahahaha! Tanrı Alemi'nin Büyük İmparatoru olan damadım, gücümü iyileştirmese dahi önemli değil!" 

Yun Che ruhsal algısıyla bölgeyi süzdü ama yakınlarda Shui Meiyin'i bulamadı.

“Bu arada, Küçük Wuxin'le kuzeye gitmiyor muydun? Neden böyle aniden geri geldin?” Shui Qianheng sordu.

Yun Che'nin özellikle onu tedavi etmek için geldiğine inanmıyordu.

Yun Che cevap verdi, "Dürüst olmak gerekirse, bunun nedeni birkaç zor bilmeceyle karşılaşmam.”

"Zor bilmece mi?" Shui Qianheng şaşkın görünüyordu. "Bu evrende İmparator Yun'u bu kadar şaşırtabilecek ne kaldı?”

“Şimdi bunu düşününce, sana danışmak istediğim bir şey var, kayınbabam.” Yun Che'nin sesi ve ifadesi o kadar rahattı ki sanki meselenin hiçbir önemi yokmuş gibiydi.

“Oh?” Shui Qiancheng'in ilgisini çekti.

Shui Qianheng'e herhangi bir açıklama yapmadan, Yun Che doğrudan sordu, "Yedi yıl önce, Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru İlkel Kaosu terk ettiği gün, biri beni bilinçsiz bir şekilde Sırlanmış Işık Alemine teslim etti... Meiyin dışarıdayken beni izledi mi?”

"E tabii ki." Shui Qianheng hiç tereddüt etmeden başını salladı. “O zamanlar tüm İlkel Kaos tarafından avlanan 'aşağılık bir şeytani insandın. İlk başta baygın olduğunu görünce sanki gökler çökmüş gibi ağladı. İyileştikten sonra nöbet tuttu ve senden bir adım bile uzaklaşmadı.”

Shui Qianheng gülümseyerek başını salladı. "Anlamadığım için değil. O zamanki şartlar göz önüne alındığında, hiçbir şey onu senin yanından alıkoyamazdı.”

“...tek bir adım bile değil, huh?” Yun Che gülümsemeye devam etti. Ona baktığında, sadece küçük bir konuşmanın tadını çıkardığını ve o sırada bilmediği küçük, önemsiz sırlara düşkün olduğunu düşünürdünüz.

"Evet." Yine de Shui Qianheng başını sallamak üzereyken, aniden bir anma ifadesine girmeden önce bir saniye durakladı. "Aslında yanlış konuştum. Şimdi gerçekten düşündüm de ortada bir yerde kaybolduğu bir zaman vardı.”

Yun Che'nin kaşları seğirdi ama sıradan ifadesini korudu ve sordu, "Öyle mi? Nereye ve ne kadar süreyle ayrıldı?"

Shui Qianheng cevap vermeden önce başını hafifçe eğdi, "Tam olarak hatırlamıyorum çünkü o zamanlar izolasyon bariyerlerini yerleştirmekle meşguldüm ama yarım çeyrek saatten fazla olamazdı... nereye gittiğini sorduğumda, beni duymamış gibi görmezden geldi. Aslında, muhtemelen yapmamıştı. O zamanlar kafasındaki tek şey sendin.”

''Anlıyorum.'' Yun Che başını salladı.

Neden aniden bunu soruyorsun?”  Shui Qianheng sordu. “Bu bir şekilde bahsettiğin 'zor bilmece’ ile mi ilgili?”

“Bu sadece sıradan bir soru. Fazla düşünmenize gerek yok, kayınbabam," Yun Che gülümseyerek söyledi.

Tam o anda, mücevher mavisi ve Sırlanmış Işık Perisi Elbisesiyle parıldayan bir çift yeşim ayakkabısı giymiş bir çift uzun, güzel bacağı kabul etmek için kapı açıldı. Oda aniden aydınlandı ve Shui Yingyue'nin olağanüstü güzel yüzü onların görüşüne girdi.

"Geri döndün, Yingyue," Shui Qianheng gülümseyerek onu selamladı.

Shui Yingyue, Yun Che'ye bakmadan önce babasına başını salladı. "Benimle ne işiniz vardı, İmparator Yun?”

Hem Shui Qianheng hem de Yun Che bu soru karşısında hazırlıksız yakalandılar. İş mi?

Ancak, Shui Qianheng neler olduğunu hemen anladı ve sessiz kaldı.

Şaşkınlıkları geçtikten sonra Yun Che'nin gözlerinde de garip bir parıltı belirdi.

Ayağa kalktı ve Shui Yingyue'ye gülümseyerek baktı. “Seninle yalnız konuşmak istediğim bir şey var. Sakıncası yoksa—” 

YALNIZ?

Shui Qianheng, Yun Che bir kelime daha söyleyemeden ayağa kalktı ve bağırdı, "Aniden dağın arkasındaki kayaları beslemeyi unuttuğumu hatırlıyorum, bu yüzden çok geç olmadan şimdi ayrılmam gerekiyor elveda demeye gerek yok, iyi sohbetler!”

BANG!!

Shui Qianheng kapıyı çarparak kapatırken gitmişti. Onlar için ses yalıtımı bariyeri bile uyguladı.

Yun Che: “...”

Shui Yingyue: “...”

Çevreleri aniden sessizleşti. Birbirlerine bir an bakakaldılar.

Sonunda Shui Yingyue'nin zihninde, birbirleriyle, yalnız ve aynı odada bakışları kilitledikleri tıklandığında, kalbi hemen biraz hızlanmaya başladı. Kendini sakinleştirmeye zorladı ve tekrar sordu, "Peki, benim için ne gibi talimatlarınız var, İmparator Yun? Lütfen söylemekten çekinmeyin.”

"Hayır—afedersin, öyle demek istemedim, bu bir talimat değil."

Şaşırtıcı bir şekilde, genellikle sarsılmaz İmparator Yun biraz gergin görünüyordu.

"Sadece sormak istedim... bilirsin... geçen sefer?”

Kekemelik dolu sözleri ve biraz kaygan bakışları onun gergin olduğunun açık işaretleriydi. Hemen Shui Yingyue'nin kendi sakinliğini yonttu.

"Annen geçen sefer ne dedi... bu... bu konuda düşüncelerin neler?”

Yun Che daha sonra doğruca Shui Yingyue'nin gözlerine baktı sanki bu sözleri bitirmek sonunda onu gerginliğinden kurtarmış gibiydi.

Söyledikleri ve delici bakışları Shui Yingyue'nin kalbinin atmasına neden oldu. Kendi gözleri, Yun Che'inki kadar kayganlaştı.

Ne demek istediğini anladığı belliydi.

Cheng Wanxiao'nun her Yun Che ziyaretinde konuyu açmadan üç cümle konuşamaması imkansızdı.

Aslında, tam olarak istediği gibi yapmadıkları sürece, hayatının geri kalanında ikisini de dırdır edecek gibi görünmeye başlamıştı.

"Annem bana birçok konuda ders verdi. Neyi kastettiğinizden emin değilim, İmparator Yun.” Bu noktada, Shui Yingyue tepkilerinin artık doğal olduğunu bile iddia edemezdi. "Lütfen açıklığa kavuşturun, İmparator Yun.”

“...” Yun Che biraz hayal kırıklığına uğramış görünüyordu ama dudaklarının köşeleri hızla sırıtarak kıvrıldı. Sonra ikisinin de bakışları ve sözleri invazifçe büyüdü. “Neden bahsettiğimi gerçekten anlamıyor musun?”

Konuşurken, Shui Yingyue'ye daha da yaklaştı.

Konuşmak için birbirlerine çok yakın duruyorlardı. Shui Yingyue, Yun Che'nin önüne geçmeden önce zamanında tepki veremedi.

Bir şey söylemek için dudaklarını açtı... ama burnunun ucundaki erkeksi kokusu onu söyleyeceği her türlü kelimeden mahrum etti.

Sırlanmış Işık Alemi Kralı olmadan önce Doğu İlahi Bölgesinin Dört Tanrı Çocuğundan biriydi. Bundan bir süre sonra, İmparator Yun'un kendisinin ablası bile oldu. Shui Yingyue'nin hayatında hiç göz kamaştırıcı bir an olmamıştı. Hatta şu anda Tanrı Aleminde mevcut olan en yüksek pozisyonlardan bazılarının tadını çıkardığını bile söylenebilirdi.

Ancak, romantizmle ilgili olarak bir parça boş kağıt kadar saftı.

Bunu denemesi bir kenara bu durumda nasıl tepki vereceğini bilmiyordu.

Yun Che'nin gölgesi, havası ve bakışları altında yavru bir tavşan kadar güçsüzdü.

Sırtı birden sert bir şeye çarptı. O zamana kadar kendini köşeye sıkıştırdığını bilmiyordu.

“Çok iyi. Söylemeyeceksen eğer, o zaman ben yaparım.”

Nazik, yumuşak ses, kalp tellerini çalan somut bir şey gibi hissettirdi. Sadece şimdi Shui Yingyue gözlerinin ondan sadece birkaç santim uzakta olduğunu fark etti ve nefesi neredeyse yanaklarına doğru fırçalıyordu.

"Sen..."

Eğer başka biri olsaydı, on adım bile yaklaşmadan onları Yeşim Dere Kılıcıyla keserdi.

Ama o Yun Che'ydi ve aurası, gözleri, onun hakkındaki her şey onun direnişlerini yırttı ve ruhunu istila etti.

"Sen söylemezsen ben söylerim," dediğinde korkmuştu, ama o da büyük bir beklenti hissettiğini inkâr edemezdi. Ancak, kelimeleri söylemek yerine, dudakları kendi dudaklarına daha da yaklaşmaya devam etti...

Aniden düşünme yeteneğini kaybetti. Vücudunda en ufak bir direnç bile toplayamıyordu. Bir şekilde başını hafifçe bir tarafa çevirmeyi başardı, ama ne önemi vardı? Kalp atışları çizelgelerden fırlıyordu ve duyuları dayanamayacak kadar fazla olduğunda gözleri istemeden kapanıyordu.

O anda sıcak gözlerinde aniden mor bir parıltı parıldadı. 

Shui Yingyue'nin kaş arasından geçip ruhuna girdi.

Bu Kaynak Kulp Ruh Aramasıydı!

Shui Yingyue hemen bir heykel gibi dondu. Kapalı gözleri yavaş yavaş açıldı ama bir an önceki ışıltılardan hiçbiri yoktu.

Bir saniyesini bile boşa harcamadan, Yun Che elinden geldiğince çabuk sordu, "Yedi yıl önce, Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru İlkel Kaosu terk ettiği gün, Sırlanmış Işık Aleminde bilinçsiz olduğum süre boyunca Meiyin beni koruyor muydu?”

Bir İlahi Usta'nın ruhu ölçülemez derecede güçlüydü. Yun Che'nin kaynak enerjisi ve ruh enerjisi, Shui Yingyue'ninkinden kesinlikle üstün olmasına rağmen onu normal bir şekilde aramasına imkan yoktu.

Bu yüzden bu en aşağılık yöntemi kullanmıştı.

Shui Yingyue başından beri ona karşı korunmuyordu ve ona yaptığı hareketler onu hayatında içinde bulunduğu en dağınık pozisyonlardan birine sokmuştu... Bu yüzden kaynak sanat nihayetinde başarılı olmuştu.

Öyle olsa bile, serbest kalmadan önce onu sorgulamak için çok kısa bir zamanı vardı.

Shui Yingyue ağzını açtı ve düz bir tonda cevap verdi, “Meiyin... tüm zaman boyunca... seni koruyordu.”

“Bir an bile yanımdan ayrılmadı, değil mi?” Yun Che tekrar sordu.

Shui Yingyue'nin göz bebekleri doğal olmayan bir şekilde titremeye başladı. Ruhu çoktan kaynak sanata karşı mücadele etmeye başlamıştı. "Bir... an... bile..."

Cevap Yun Che'nin ifadesini tamamen dondurdu.

Kaynak Kul Ruh Arayışı aktifken yalan söylemek imkansızdı.

“...” Çok kısa bir duraklama sonrasında zihni sanki hayatı ona bağlıymış gibi umudun son damlasına tutundu, zayıf bir sesle son bir soru sordu, “Meiyin sana ve babana... bu özel soruyu sorduğum bir gün gelirse... kısa bir süre için gittiğini cevaplamasını istedi mi?”

Shui Yingyue'nin gözlerindeki mücadele bir kırılma noktasına ulaşıyordu ama yine de biraz çarpık bir şekilde sıkmayı başardı, "Evet."

“...” Yun Che'nin zihni gök gürültüleriyle kaplandı.

“Gg… ah!!”

Shui Yingyue sonunda transtan çıktı.

Duvara yaslanıp elini ön koluna doğru bastırarak panik içinde Yun Che'ye baktı ve sordu, "Ne... bana ne yaptın?”

“...” Ona bir cevap vermedi.

Gözleri odaklanmamış ve ten rengi ölümcül derecede solgundu, arkasını döndü ve sert, güçsüz ayak sesleriyle yavaşça çıkışa doğru ilerledi.

Ruhsuz bir zombiye benziyordu.

 






Giriş Yap

Site İstatistikleri

  • 32611 Üye Sayısı
  • 332 Seri Sayısı
  • 43304 Bölüm Sayısı


creator
manga tr