Bölüm 1904 - Yolculuk (8)

avatar
1022 41

Against The God - Bölüm 1904 - Yolculuk (8)





Çevirmen: Sefix

 

 

Kılıç Egemeni usta ve öğrencisinin ana hatları, Hiçliğin Uçurumuna yaklaşırken soluk bir sisin arkasında belirdi.

 

Birkaç yıldır buradaydılar. Jun Xilei'nin kılıcını sertleştirmek içindi çünkü burası Jun Wuming'in kendisi için seçtiği son dinlenme yeriydi.

 

“Görüşmeyeli uzun zaman oldu, Kıdemli Kılıç Egemeni.”

 

Yun Che, Tanrı Aleminin Büyük İmparatoru olmasına rağmen Jin Wuming'e hala derin saygı duyuyordu.

 

Jun Wuming kapalı gözlerini açtı ve Yun Che'ye bir gülümseme verdi. “O zamanlardan gelen bu şaşırtıcı gencin, bir göz açıp kapatıncaya kadar İlkel Kaosun eşi benzeri görülmemiş imparatoru olacağını düşünmek.  Bu ihtiyarın dünyada hiç pişmanlığı kalmadı.”

 

Jun Wuming'in gözleri tamamen berraktı. Dünyanın birçok değişimini görebilecek gibi görünen bir tür açıklığa sahiplerdi... Yun Che bunun ölümden önceki son buluşması olduğunu biliyordu.

 

Jun Wuming'in yanında, Jun Xilei, Yun Che'nin ani gelişiyle tamamen hazırlıksız yakalanmış görünüyordu. Bakışları doğal olmayan bir şekilde fırlıyordu ve tek bir kelime söylemeyi reddetti.

 

Kar Şarkısı öğrencisi... Tanrı Çocuğu... Kurtuluşa Erdiren Tanrı Çocuğu... şeytani insan... İblis Efendisi... İmparator Yun... nedense, onu her gördüğünde kimliği ve kaderi farklıydı.

 

Bu sırada Yun Wuxin, Jun Wuming'i selamladıktan sonra Jun Xilei'ye gizlice bakıyordu.

 

Ne güzel bir abla... yani teyze demek istedim. Geleneksel bir tablodan çıkmış bir güzelliğe benziyordu ve hatları sadece muhteşemdi.

 

Yine de babama bakış şekli...

 

Yoksa o da... bir başkası mı...?

 

“O zamanlar beni kurtarmasaydın bugün sahip olduğum şeye sahip olmazdım, Kıdemli Kılıç Egemeni.”

 

O günün bazı gerçeklerini Huo Poyun'un anılarından öğrendiğinden beri Yun Che'nin Jun Wuming ve Jun Xilei'ye karşı tutumu tamamen değişmişti.

 

İmparator Yun olduktan sonra çizmelerini yalamak isteyen sayısız insan vardı ama sadece nefret dolu bir iblisken ona yardım eden bir avuç insan vardı. İlki bir tüy kadar hafif olarak kabul edilirse, ikincisi göklerin kendileri kadar büyük bir iyilikti.

 

“...” Jun Xilei'nin dudakları biraz titredi... Bunu nasıl öğrendi?

 

Yun Che avucunu kaldırdı ve ışık kaynak enerjisini çağırdı. “Ömrünüz sona yaklaşıyor ama ışık kaynak enerjisi ve bazı ek ruh tıbbım ve kaynak haplarımla, ölümün seni en az bir yüzyıl daha ele geçirmesini geciktirebileceğime eminim, Kıdemli Kılıç Egemeni.”

 

Jun Wuming elli bin yıldır yaşıyordu. Bir yaralanma ya da doğal olmayan bir yaşam gücü tükenmesi yüzünden değil, doğal yaşamının sonuna yaklaştığı için ölüyordu. Bu yüzden Yun Che'nin yapabileceği en fazla şeydi.

 

Şaşkınlık, Jun Wuming'in yüz hatlarında ortaya çıktı ancak hiçbir şekilde hayata kalan herhangi bir bağının kalmadığını öne süren zarif bir gülümsemeyle hızla çözüldü. “İmparator Yun'un teklifi için çok minnettarım ama sizi ancak o zamandan kalan iyiliğinize karşılık vermek için kurtardım. Şu an için bir iyilik yapmanıza gerek yok.”

 

Yun Che'nin Kaynak Tanrı Toplantısı sırasında Jun Xilei'nin “kurtarılması"na atıfta bulunuyordu.

 

Yun Che ciddiyetle cevap verdi, ”Sana yaptığım iyilik, bana yaptığın iyiliğin yanında bir toz zerresinden başka bir şey değil, Kıdemli. Aslında, şu anda İmparator Yun olduğum için borçlu olduğum iyiliklerin karşılığını her zamankinden daha fazla ödemekle yükümlüyüm. O yüzden lütfen iyi düşünün, kıdemli. Eğer bu iyiliği geri ödemek mümkün değilse, hayatımın geri kalanı üzerinde bir gölge olacaktır.”

 

Jun Wuming, Yun Che, Tanrı Alemi ve kendi öğrencisi için nazikçe gülümsedi.

 

“Ben tüm dünyada elli bin yılını ölümlü olarak yaşamayı başaran bir avuç insandan biriyim. Daha fazlasını istemek inanılmaz nankörlük ve açgözlülük olur. Dahası, Lei'er'in tam olgunluğa erişmesini izleyebildim ve hatta bir mucizeye, hayır, evrenin kurallarını parçalayan birden fazla mucizeye tanık olabildim.. Bu yaşlı başka ne isteyebilir ki? Gerçekten, kendini zorlamana ya da değerli ruh bitkilerini ve kaynak haplarını bana harcamana gerek yok.”

 

“Eğer bana borcunu ödemek zorundaysan,” bakışları daha da ısındı ve gülümsemesi yumuşadı, “lütfen bu ihtiyar bu dünyadan göçüp gittikten sonra Lei'er'e iyi bak.”

 

Kısa bir duraklama oldu ve şaşırmış Jun Xilei, “Ona ihtiyacım y—” demek üzereyken kızardı.

 

“Bakacağım.” Yun Che tereddüt etmeden başını salladı ve Jun Wuming'in son, en büyük dileğini kabul etti.

 

Cevabı o kadar ciddi, kararlı ve sağlamdı ki, Jun Xilei aslında bir anlığına kelimeler için kayboldu.

 

Aslında, Jun Xilei uzun zaman önce Yun Che ile karşılaştığında kılıcının kalbinin sarsılmayacağını fark etmişti.

 

Jun Wuming onu Hiçliğin Uçurumuna getirmişti çünkü kılıcını mükemmelliğe kadar yetiştireceği yer orasıydı. O günden bu yana birkaç yıl geçmişti ve kılıç kalbi eskisinden çok daha güçlü olmuştu... Peki neden hala Yun Che'nin gözü önünde çöküşün eşiğine bağlanıyordu?

 

“Fevkâlade.”  Jun Wuming başını sallarken yaşlı gözlerine biraz bulanıklık girdi. “Şimdi bu yaşlı, bu dünyadaki son endişesini bıraktı.”

 

“Dünya kıdemlinin ölümünde ağlayacak ama Kılıç Egemeninin adının ve İsimsiz Kılıcın ışığının hiçbir zaman kendisini unutturmayacağına tamamen güveniyorum.”

 

Yun Che, Yun Wuxin'le ayrılmadan önce Jun Xilei'nin son bir bakışını kaptı.

 

Jun Xilei sanki bir şey söylemek istiyormuş gibi öne eğildi, ama sonunda hiçbir kelime dudaklarından çıkmadı.

 

Aniden, Yun Che sanki bir şey hatırlıyormuş gibi adımlarını durdurdu.

 

Avucunu uzattı ve Jun Xilei'ye soluk, kızıl bir ışık saçan bir nesneyi itti.

 

“Bu taşa Evren Yeşimi denir. Evren Delen'in ilahi gücünü barındırıyor.” Yun Che açıkladı. “Gelecekte Peri Jun'un başına büyük bir tehlike gelirse, onu kaynak enerjinle harekete geçir ve seni iki nefeste İmparator Yun Şehrine ışınlayacak. Ve evet, Mutlak Başlangıç Tanrı Aleminde olsan bile çalışır.”

 

Kızıl yıldız tozu Jun Xilei'nin önünde süzüldü. Birkaç nefes için tereddüt etti ama sonunda avucunun içinde tuttu.

 

“Hediye için teşekkür ederim,” Jun Xilei her zamanki soğuk, çeliksi sesiyle devam etti, “Bunu ustamın iyiliği için geri ödeme olarak kabul edip, kabalık etmeyeceğim.”

 

Yun Wuxin: (Ohhhhhh… biliyordum!)

 

Jun Xilei avucunu çevirdi ve Evren Yeşimini taşınabilir alanına yatırdı.

 

Aniden, Yun Che orijinal yerinden kayboldu ve Jun Xilei'nin hemen önünde yeniden ortaya çıktı, eli bir pençe gibi uzanıyordu.

 

“N-ne yapıyorsun!?” Jun Xilei beklenmedik eylemde içgüdüsel olarak geriye doğru kıvrıldı ancak kılıç auraları Yun Che'ye asla saldırmadı. Sanki aniden kendi içgüdülerini kaybetmiş gibiydiler.

 

Sonra Yun Che'nin ona verdiği kırmızı yeşim taşını elinde tuttuğunu gördü... bir şekilde onu kendi taşınabilir alanından çıkarmıştı.

 

Jun Xilei dudaklarını ısırdı, aurasını düzeltti ve kendini sakinleştirmeye zorladı. Sonra soğuk bir sesle sordu, “Ne? Şimdiden pişman mı oldun?”

 

Hafif bir esinti hafifçe beline kaydığında bunu söylemeyi bitirdi. Sonra, Yun Che'nin Evren Yeşimini kuşağının tepesine bağladığını fark etti.

 

“Durum kritikse, taşınabilir alanından Evren Yeşimini almak için harcanan kısa süre ölümcül olabilir. Bu yüzden bu tür acil durum eşyalarını kuşağında tutmak daha iyidir,” Yun Che yüzünde yarı sırıtış giyerken yavaşça açıkladı.

 

“... bu seni ilgilendirmez!”

 

Bunu söylerken birden Yun Che'nin yüzünün onunkinden sadece birkaç santim uzakta olduğunu fark etti. Her zamankinden daha derine bakan gözler doğrudan yüzüne bakıyordu.

 

Ondan paniklemiş bir adım atarken yanaklarına doğru yükselen bir ısı dalgası hissetti. Kaynak enerjisini kanalize etti ama nedense yüzündeki sinir bozucu sıcaklık solmayacaktı.

 

“Hahahahahahaha!” Jun Wu ming bile anlaşılmaz bir zevkle gıcırdıyordu.

 

Yun Che, nihayet ayrılmadan önce ikiliyi son bir gülümsemeyle vurdu ve kılıç kalbi tamamen parçalanmış küçük bir Kılıç Egemenini geride bıraktı.

 

………...

 

“Sonunda seni anladım baba.”

 

Yun Wuxin ani bir yorum yaptığında Yun Che, kızıyla birlikte Hiçliğin Uçurumunun kenarlarında gezinerek ona eşsiz auralarını ve yasalarını tattırıyordu.

 

“Hmm, tam olarak hangi parçamı çözdün?” Yun Che sordu.

 

“Elbette, kadınlarla arandaki durumu!” YunWuxin ekstra vurgu ile ilan etti.

 

“Öh... öh öh.” Yun Che neredeyse kendi tükürüğünde boğuluyordu.

 

“Ne zaman nazik olacağını, ne zaman pasif olacağını, ne zaman inisiyatif alacağını, ne zaman asılmanın gerektiğini biliyorsun... bu işte çok iyisin baba.”

 

Yun Wuxin burnunu kaldırdı ve mırıldandı. “Wuyao Teyze'nin haremini genişletme önerisini reddetmenin sebebinin, annenden, ustandan ve mevcut haremindeki herkesten zaten memnun olman olduğunu düşündüm ama durum böyle değildi!”

 

“Açıkça o küçük şeyle dalga geçiyordun... daha önceki teyzeyle.”

 

Yun Che küçük bir nefes aldı. Şu anda ciddi bir çatışma içinde olduğunu hissediyordu. “Gerçekten bilge olma yolunda ilerliyor, mutlu mu yoksa üzgün mü olmalıyım, bilmiyorum.”

 

“Eh?” Yun Wuxin kendi kendine mırıldanmadan önce şaşkınlık çığlığı attı, “Bu sefer kendini savunmadın bile.”

 

“Savunacak ne var?” Yun Che, hiç utanmadan dedi ki, “Çoktan mücevherlerle çevrili olmam, daha fazla mücevher elde etmek istemeyeceğim anlamına gelmez.”

 

“Benim gibi erkekleri tanımlamanın birkaç yolu var. Kulağa hoş gelmesini istiyorsan, tutkulu; dürüst olmak istiyorsan, sahiplenici; onları savunmak istiyorsan; doğasına sadık.”

 

Yun Wuxin gizlice dilini çıkardı. “Belki de unvanını ‘Sapkın İmparator Yun’ olarak değiştirmelisin. Kararsızlığını birçok yönden açıklayabilmek için gerçek bir sapkınlık gerekir.”

 

Yun Che'nin gelecekte onun gibi bir adamla karşılaşmasını isteyip istemediğini soracaktı ama sonunda cevaplayamayacağına dair güçlü bir hissi olduğu için yapmadı.

 

Yun Che yorumuna yürekten güldü, “Hahahaha—”

 

AWOOO————

 

Alçak ama korkunç ses bir anda ortaya çıkmıştı. Hem kalbinin derinliklerinden hem de inanılmaz derecede uzak olan uzaydan aynı anda gelmiş gibiydi.

 

Yun Che'nin kahkahaları kesildi. Ruhsal algısını hemen her yöne yaydı.

 

Yun Che'nin ifade ve aurasındaki ani değişimi Yun Wuxin'i çok korkuttu. Aceleyle babasına yaklaştı ve endişeyle sordu, “Baba? H-her şey yolunda mı?”

 

“Bu ses ile ilgili doğru olmayan bir şey var,” Yun Che ciddiyetle cevapladı.

 

“Ses? Ne sesi?” Yun Wuxin şaşkınlıkla etrafına baktı.

 

“...?” Yun Che cevabına karşılık kaşlarını çattı. “Bunu duymadın mı?”

 

“Ah? Hiçbir şey duymadım.” Yun Wuxin başını salladı.

 

Yun Che bundan sonra bir şey söylemedi. Bunun yerine, ruhsal algısını yaymaya odaklandı.

 

Ancak, güçlü ruhu hala hiçbir şey tespit edemedi.

 

Ses bir şeydi ama onu gerçekten endişelendiren şey, aniden kalbini işgal eden açıklanamaz ama güçlü bir huzursuzluk duygusuydu.

 

Şimdi bunu düşündüğünde, Jun Xilei'ye değerli Evren Yeşimini vermek için neredeyse dürtüsel bir karar vermesinin gerçek nedeni bu huzursuzluktu. Hiçliğin Uçurumuna yaklaştığı anda ortaya çıkmıştı, şimdi olduğu kadar güçlü değildi.

 

Uzun zaman sonra Yun Che hala bir şey bulamadı. Ruhsal algısıyla Hiçliğin Uçurumunu araştırmaya bile çalıştı ama elbette tek hissettiği hiçliğin aşılmaz bir örtüsüydü.

 

Yun Che nihayet ruhsal algısını geri çekip Yun Wuxin'e bir göz attığında, endişe ve dehşetle dolup taştığını fark etti. Tepkisinin onu derinden korkuttuğu belliydi. Aceleyle bir gülümseme koydu ve ona güven verdi, “Bir şey değildi. Her şeye rağmen aşırı hassas davrandığımı sanıyordum. Mutlak Başlangıcın Tanrı Aleminde sık sık olağanüstü şeyler olur ve duyduğum şeyin antik zamanlardan kalma bir yankı olması mümkündür.”

 

“Hah... bu beni gerçekten korkuttu.” Yun Wuxin rahat bir nefes aldı.  Babası Tanrı Aleminin Büyük İmparatoru olmasından önce veya sonra, şimdiye kadar onun böyle korkunç bir yüzle kaplandığını hiç görmemişti.

 

“Tamam o zaman, gitme vakti.”

 

Yun Wuxin'in elini tuttu ve onu yüksek hızda Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcı'nın çıkışına götürdü. “Henüz ziyaret etmediğimiz çok daha garip yerler var ama yine de Doğu İlahi Bölgesine gitme zamanı geldiğini düşünüyorum. Eğer daha fazla ortalıkta gezinirsek, bahse girerim yolculuğumuzun geri kalanında birileri bize katılacaktır.”

 

Yun Wuxin'in gözleri biraz parladı. “Öyleyse, önce Brahma Hükümdar Tanrı Alemini ziyaret edeceğiz, değil mi?”

 

“Arr.”

 

“Heehee...” Yun Wuxin kıkırdadı. “Bazen Qianying Teyzeye çok sert davranıyorsun ama aynı zamanda onu çok şımartıyorsun baba.”

 

“Ben? Onu şımartıyorum?” Yun Che bilinçsizce sesini yükseltti. “Böyle bir şey olmasının yolu yok! Gereksiz sorunları üzerime yıkmaması için gerekli önlemleri alıyorum!”

 

“Evet, evet, ne dersen öyledir baba,” Yun Wuxin dalga geçer bir sesle söyledi..

 

 

 

 

 






Giriş Yap

Site İstatistikleri

  • 33015 Üye Sayısı
  • 352 Seri Sayısı
  • 43556 Bölüm Sayısı


creator
manga tr