Bölüm 1900 - Yolculuk (4)

avatar
1084 43

Against The God - Bölüm 1900 - Yolculuk (4)


Bölüm 1900 - Yolculuk (4)

 

Beklendiği gibi, Rui Yi'nin iddiası Yun Wuxin'i şaşırtmıştı.

Tüm Güney İlahi Bölgesindeki sözde en iyi yemeği eleştirmişti; gurme yemek anlayışını tamamen tersine çeviren ”Dalgalanan Kalp Yeşim Çorbası"... basit miydi?

"Babam beni bir ay önce Dalgalanan Kalp Yeşim Çorbasını tatmak için Keyifli Rüyalar Köşkü'ne götürdü,” Yun Wuxin konuştu. "Söyleyebileceğim kadarıyla, şöhretini gerçekten hak ediyor. Shuhe teyze... bundan daha mı iyi yemek yapıyor?”

Rui Yi'nin gözleri ve duruşu hemen yumuşadı. Kızı hakkında babasından çok daha iyi bir izlenimi olduğu belliydi. “Geldiğini duyduktan sonra, genç hanımım ikinize atıştırmalık hazırlamak için her şeyi bir kenara bıraktı. Bana inanmıyorsanız gerçeği kendi duyularınızla doğrulayabilirsiniz leydim.”

Yun Wuxin'in önündeki çay masasına yürüdü ve yeşim örtüsünü kaldırdı.

Yeri gelmişken, yeşim örtüsü, yiyecek kokusunun sızmasını önlemek için ince bir bariyer tabakası görevi üstlenmişti.

Bir fincan çay, üç dilim sütlü kek tabağı ve bir başka tabak küçük bisküvi vardı.

İnanılmaz derecede basit ama zarif bir porsiyondu.

Görsel olarak, İmparator Yun gibi büyük bir adam için biraz fazla basit görünüyordu.

Ancak, Yun Che'nin burnu yiyecekleri gördüğü gibi seğirdi.

Yun Che bir çay aşığı değildi ama duyularına yayılan hafif aroma—önce burnuna, sonrasında kalbin kendisine giden— bir çeşit isimsiz büyüye kapılmış gibi hissetti. Sadece tarif edilemez derecede ferahlatıcı ve hoş kokulu değildi, birbirleriyle mükemmel uyum içinde görünen tatlı kokular kulaklarına, gözlerine, ağzına, burnuna ve daha sonra tüm vücudunun farkına varmadan rahatlamasına neden oldu.

Aromayı tek başına solumaktan duyulan zevk ve memnuniyeti tarif etmek zordu. Sanki yumuşak, görünmez bir bulut tarafından yükseltilmiş ve ruh yağmuru tarafından arındırılmış gibiydi.

“...” Yun Che o anda Rui Yi'nin abartmıyor olabileceğini anladı.

"Bu... harika... kokuyor."

Yun Che katılaşmış bir adamdı ve duygularını ortalık yere açıkça sergileyecek biri değildi.  Ancak, Yun Wuxin, onun bu yönüyle babasına çekmemişti. Sanki görünmez biri tarafından çekiliyormuş gibi çay masasına tökezlemeden önce düşüncesiz bir mırıldanma çıkardı.

"Lütfen birini seçin, leydim. O zaman ne demek istediğimi anlayacaksınız.” Rui Yi, tepkisini beklemeden önce Yun Wuxin için bambu çubuklarını ayarladı. Ayrıca Yun Che'ye yan gözle baktı.

Yun Wuxin'in dudakları bilinçsizce ayrıldı ve kapandı. Bir çift çubuk kaptı, azami özenle bir dilim sütlü kek aldı—mesafe kapandıkça inanılmaz koku daha da yoğunlaştı— ve ağzına koydu.

“...” 

Sonrasında, hareketleri tamamen durdu.

Bir süre öylece yerinde durdu ve hiçbir şey yapmadı. Nihayetinde, çubukları dudaklarından çıkardı ve yiyecekleri çok dikkatli bir şekilde çiğnemeye başladı ama aksi halde ifadesi ve vücudunun geri kalanı donmuş kaldı. Gözleri bile ruhu bedeninden emilmiş gibi sırlandı.

Yun Wuxin'in garip tepkisi Yun Che'nin kıkırdamasını tetikledi. "Gerçekten bu kadar şaşırtıcı mı?”

“Nasıldı? Damak tadına uygun mu?” Cang Shuhe nazikçe sordu.

Bir süre Yun Wuxin sanki konuşma çabasını boşa harcamaya dayanamıyormuş gibi çiğnemeye devam etti. Sonunda, fısıldadı, "Bir dene, baba. Neden böyle olduğumu anlayacaksın.”

Ancak Rui Yi hemen Yun Che'den uzaklaştı. Çay masasının üzerindeki yeşim örtüsünü onun için açmak istemiyordu.

Bu devam ederken, Yun Wuxin ikinci dilim sütlü pastayı almak için çubuklarını tekrar tutmuştu ve— 

Yun Che bilinçli olarak geriye doğru eğildi ve elini defalarca salladı, “B-ben kendim yiyebilirim..."

Çok geçti. Sütlü kek ağzından sadece birkaç santimetre uzaktaydı. "Çabuk! Bunu yemezsen pişman olacaksın!”

Şu an aile veya arkadaşları arasında özel bir buluşma anı olsaydı bunu dert etmezdi ancak ne Rui Yi ne de Cang Shuhe bu kategoriye giriyordu. Yun Che statüsünü unutacak ve onların önünde bir kambur gibi davranacak kadar ukala değildi.

Öte yandan kızı böyle düşünmüyordu ve gerçeği söylemek gerekirse, kızının önünde özellikle de onu hayal kırıklığına uğratmak anlamına gelebilecekse asla görkemli bir varlığın tezahürünü sürdürmezdi.  Sonunda ağzını açtı ve  kabul etti.

Sütlü kek dudaklarından geçti ve ağzına kaydı. Bir an için, nazik koku damak tadına saldırdı ve bir sonraki anda olanaksız miktarda zevk ve tatmin duyusu tüm vücuduna yayıldı.

Beş duyusu nihai hazzın altında süzüldü, kanı sevinç içinde şarkı söylüyormuş gibi hissettirdi ve ruhu bir melodiyle dans edecek kadar hafifledi.

Beklentisini önceden ayarlamıştı ancak yemek yine de onu aşmayı başarmıştı.

Sadece şimdi Yun Wuxin şaşkınlıkla bağırabildi, "Oh Aman Tanrım, Aman Tanrım! Yemeklerin tadı nasıl bu kadar güzel olabilir? O kadar iyi ki rüya görüyormuşum gibi hissediyorum... bunu nasıl yaptın, Shuhe teyze?”

"Beğendiğine sevindim.” Cang Shuhe, Yun Wuxin'in bereketli övgüsünü küçük ama zarif bir gülümsemeyle kabul etti. “Ne yazık ki, verilen sürede hazırlamayı başardığım tek şey bu. İstersen önümüzdeki birkaç gün içinde sana en iyi hamur işlerimi ve yemeklerimi pişirebilirim.”

“Mn!” Yun Wuxin, bir sonraki bisküviyi almadan önce mutlu bir şekilde cevap verdi. Yine, tamamen abartılı görünen bir inilti çıkardı

"Ne düşünüyorsunuz, Majesteleri?"

Cang Shuhe'nin gözlerine bir beklenti ve tedirginlik izi girdi. Açıkçası, Yun Che'nin değerlendirmesini Yun Wuxin'inkinden daha fazla önemsiyordu.

"Bu iyi." Yun Che hafifçe ve ifadesiz bir şekilde başını salladı.

İnanılmaz derecede uysal tepki Rui Yi'yi o kadar kızdırdı ki neredeyse orada bir dişini ezecekti.

"Kalpsiz adam! Götü kalkık piç!"

Rui Yi onu yüksek sesle lanetlemek istemedi ama o kadar hayal kırıklığına uğramıştı ki yanlışlıkla mırıldanarak sesinin kaymasına izin verdi.

Yun Che, İlkel Kaosun en güçlü kaynak gelişimcisiydi ve buna ruhsal algısı istisna değildi. Gözlerini hafifçe daralttı ve şöyle devam etti, “Anlayabildiğim kadarıyla, bu çay aroması ve hamur işi gerçekten eşsiz. Gerçekten o kadar iyiler.”

"Ancak," gözleri aniden soğudu, "hizmetli eğitim becerilerinin mutfak becerilerine yakın olmadığı da aynı derecede açık!”

"Ona 'ölüm' kelimesini öğretmeyi unuttun mu!?”

Gök ve yer İmparator Yun'un öfkesi altında sarsıldı ve Yun Wuxin bile babasının patlamasıyla hazırlıksız yakalandı. Henüz yutmaya dayanamadığı yarım bisküviyi dişlerinin arasında tutarken şaşkınlıkla ona baktı.

İlk defa, Cang Shuhe'nin görünüşte ebedi tatlı hatları paniğin resmini çizdi. Aceleyle ayağa kalktı ve dedi ki, "Lütfen öfkenizi bastırın Majesteleri. Rui Yi'yi gerektiği kadar disipline etmediğim doğru ancak bunun sebebi bir kız kardeşin ilişkisini paylaşmamızdan kaynaklı. Kesinlikle konumunu unutmamalı ve Majesteleri'ni gücendirmemeliydi.”

"Rui Yi! Majesteleri'nden hemen özür dile!”

Onu azarlarken Rui Yi'ye defalarca göz kırptı. Rui Yi'nin inatçılığının kendi iradesine yenilmeyeceğinden endişeleniyordu ve beklediği gibi korkuları en ufak bir şekilde azalmadı.

Yun Che'nin aurası o kadar baskıcıydı ki Rui Yi'nin tüm vücudunu soğuttu ve onu yarım adım geriye itti. Ancak, hemen dişlerini sıktı ve neredeyse kararlılıkla kelimeleri gıcırdattı, "Bunu... YAPMAYACAĞIM!"

"Rui Yi!!" Cang Shuhe'nin sesi bir oktav daha yükseldi.

Her şeye rağmen Rui Yi bir şekilde ona bağırmadan önce Yun Che'ye doğru bir adım atmayı başardı, "Yun Che! İblis Efendisi ya da İmparator Yun olman umrumda değil! Beni uyuz ediyorsun ve senden nefret ediyorum, anlıyor musun!?”

Yun Che: (HUUUUUUUUUUUUUUUUUH?) 

"Rui Yi, sen delir—” 

"Hanımım! Eğer her halükârda öleceksem, en azından bırakın son sözlerimi söyleyeyim! Eğer şimdi söylemezsem ve bir şekilde bundan kurtulursam, yine de hayal kırıklığından öleceğim!”

Bu noktada Rui Yi, pistonu aşağı indirmişti. Bir adım daha ileri gitti ve sesini yükseltti, "Genç Hanım'ı Derin Deniz Tanrı İmparatoru ve sözde Konsül Eşin olmaya zorlayalı bir yıldan fazla oldu! Ve yine de On Yön Derin Deniz Alemini ziyaret etmedin ya da bunca zamandır onu bir kez bile İmparator Yun Şehrine çağırmadın!”

“Güney İlahi Bölgesinde, hayır, tüm Tanrı Aleminde kaç kişinin genç hanımın arkasından dalga geçtiğini biliyor musun? Neredeyse hepsi onun sadece Güney İlahi Bölgesini kontrol etmek için kullandığın bir araç olduğuna inanıyor!”

“...” Yun Che kaşlarını çattı.

“...” Yun Wuxin'in gözleri daha da genişledi.

Babasının önünde saygıyla eğilen insanlara alışmıştı, korkutucu bir öfkeyle babasına parmağıyla işaret edip tahrik eden birini ilk kez görüyordu.

"Rui Yi! Çık dışarı! Hemen dışarı çık!" Bu noktada, Cang Shuhe tam bir panik atak geçiriyordu. Hizmetlisine yaklaştı ve onu yatak odasından itmeye çalıştı.

Ancak, Rui Yi üzerine doğru geldiğini gördü ve kolayca yolundan kaçındı. Bunu yaparken, öfkeyle Yun Che'ye bağırmaya devam etti, “Sen ilk ortaya çıktığında, genç hanımın ebediyen acı çekmesinin sonunda sona erdiğini düşündüm! Ama sen, onu görmezden geldin, küçük düşürdün ve hatta bir alet gibi kullandın!”

“Öyle olsa bile, genç bayan bunca zamandır neredeyse hiç ara vermeden uğraşmaya devam etti! O... o tüm evrendeki en iyi insan ve sen İmparator Yun, onu hak edecek kadar yakın bile değilsin! Sen—Mm!” 

Yun Che elini kaldırdı ve uzayın kendisi yerinde dondu. İliğe nüfuz edecek kadar keskin bir öldürme niyeti Rui Yi'nin söylemeye çalıştığı şeyi kesti.

"Görüyorum ki ölümle kur yapmak için fazlasıyla çaba sarf ediyorsun,” Yun Che soğuk bir sesle söyledi.

"Majesteleri... hayır! Hayır!!" Cang Shuhe koştu ve Yun Che'nin yükselmiş kolunu bir pençe hareketiyle yakaladı. Gözleri acı ve yalvarış doluydu.

"Ölüm hakkında... bu kadar korkutucu olan ne!?" Rui Yi, Yun Che'nin öldürme niyetine rağmen soğuk bir tonda söylenmeye devam etti. “Genç hanımın ne kadar ömrü kaldığını benim kadar iyi biliyorsun... eğer ölürse, ben de daha fazla yaşamam! Ölmekten korktuğumu mu sanıyorsun!?”

Yun Che: “...”

“Ölümümle kanıtlayacağım ki, Tanrı Aleminin sözde büyük imparatoru olsan bile, kimsenin genç hanımıma istediği gibi zorbalık yapmasına izin vermeyeceğim!”

“Hah!” Yun Che silik bir gülüş bıraktı. "Bir velet için şaşırtıcı derecede sadıksın, değil mi—” 

"Velet olan sensin!" Rui Yi onu öfkeyle kesti, “Sadece otuz yaşında olduğunu bilmediğimi mi sanıyorsun? Tamamen yaşa ve tecrübeye bakıyorsak, sen benim küstah bebeğim olacak yaşta bile değilsin!”

“Pooooo!”

Yun Wuxin dişlerinin arasında tuttuğu yarı yenmiş bisküviyi tükürdü.

"Hayırrrrrrr ne yaptığıma bak!" Yun Wuxin hemen ardından pişmanlıkla haykırdı. Bisküvi kaybından kalbi tam anlamıyla ağrıyordu. Kendini şu an olduğundan hiç daha savurgan hissetmemişti.

Acı çeken tek kişi yarı yenen bisküvi değildi. Yun Che'nin öldürme niyetinin en az yarısı Yun Wuxin'in tükürme eylemiyle de sönmüştü.

Genç kadın elbisenin tükürüğün kirlettiği kısmını kaldırdı ve sefil bir sesle şöyle dedi, "Lezzetli atıştırmalıklarını boşa harcadığım için çok üzgünüm, Shuhe Teyze...”

Birden bir şey hatırlamış gibi canlandı. "Rui Yi Teyze, beni kıyafet odasına götürür müsün? Babam bana On Yön Derin Deniz Aleminde ‘Hayali Deniz Elbisesi’ diye bir elbisenin var olduğunu ve bunun yıldız sisteminin sonsuz denizinin armağanı olduğunu söyledi. Uzun bir süredir onu görmek için sabırsızlanıyordum."

"Eh?" Rui Yi, Yun Che'nin elleriyle ölmeye hazırdı, böylece Cang Shuhe sonunda nefret dolu adamdan vazgeçebilirdi ama Yun Wuxin'in olanları kesintiye uğratması onun ivmesini tamamen bozmuştu.

"Neyi bekliyorsun, Rui Yi? Prensesi çabuk kıyafet odasına götür!" Hala Yun Che'nin bileğini kavrayan Cang Shuhe tekrardan bağırdı, "GİT!"

"Hadi gidelim!" Yun Wuxin çoktan Rui Yi'nin kolunu çekip çıkışa doğru sürüklüyordu.

Böylece Yun Wuxin şaşkın Rui Yi'yi kapıdan zar zor sürükledi ve sonunda Yun Che'nin gözünden kayboldu.

Yun Che'nin avuç içi hala havada asılı duruyordu ama Rui Yi'yi öldürmemişti.

Cang Shuhe'nin sinirleri nihayet gevşedi ve rahat bir nefes aldı. Sonra Yun Che'nin önünde başını eğdi ve şöyle dedi, "Merhamet gösterdiğiniz için teşekkür ederim Majesteleri. Bundan sonra onu daha sıkı disipline edeceğime söz veriyorum... eğer bu yeterli değilse, senin gözünün önünden de uzak durmasını emredebilirim.”

İfadesi değişmeyen Yun Che yavaşça şöyle dedi, “Seninle ilk tanıştığım gün, alçaklığımın ve uğursuzluğumun zirvesindeydim. Tanrı İmparatorları ve hatta öz kardeşin bile benden korkuyordu.”

"Ancak, ilk tanıştığımızda ve de seni tedavi ederken zorlukla tepki gösterdin. Senden yayılan hiç bir korku izi algılamadım.”

“Daha sonra, vücudunu Derin Deniz ilahi gücüne uyarlamaya zorladım ve seni düşünülemez miktarda acı çekmeye ittim. Ayrıca, yaşam ömrünün süreç boyunca kısaldığını açıkça hissedebilirdin. Yine de ölü bir su havuzu kadar sakin kaldın.

Devam etmeden önce Cang Shuhe'nin gözlerine baktı, "Bu yüzden seni aşırı kayıtsız bir kadın olarak gördüm. Düne kadar, on bin yıllık ıstırabınla duygularının en küçük kalıntıları dışında hepsini yitirdiğine inanmıştım.”

Cang Shuhe: “...”

“Ama... durum görünüşe göre böyle değil. Hizmetlini öldürme niyetimi ifade ettiğimde dehşetin ve paniğin neredeyse elle tutulur haldeydi...” Göğsüne baktı. “Şimdi bile, kalp atışların düzenli değil.”

Açıkça hükmünde bir hata yapmıştı.

Cang Shuhe başını kaldırdı. "Bunca zamandır beni bu yüzden mi görmezden geldiniz, Majesteleri?”

“...” Yun Che ona cevap vermedi.

Cang Shuhe cevap vermeden önce bakışlarını indirdi, "On bin yıl soğuk ve acı vericiydi. Yoldaşlığı olmasaydı, Majesteleriyle tanışacak kadar uzun süre dayanamazdım.”

“O benim kişisel görevim olabilir ama biz kanla bağlı kız kardeşlerden daha yakınız. Bağımızın kuvvetinin ortak anlayışı aştığı bile söylenebilir.”

"Sanırım anlıyorum," Yun Che cevapladı. “Bunca zaman beni yutabilecek gibi bana baktığını fark etmediğimi mi sanıyorsun? En ufak bir haksızlığa bile katlanmana dayanamıyor. Hmph!”

Yun Che'nin sözleri Cang Shuhe'nin gözlerinde hafif bir dalgalanmaya neden oldu. "Onu bağışladınız mı, Majesteleri?”

“Sonuçta ben Tanrı Aleminin Büyük İmparatoruyum. Sanki kendimi onun sütyen boyu— ” kendini düzeltmeden önce bir saniye durakladı “—gibi yaşlı bir cadının seviyesine düşürürdüm!”

Cang Shuhe kıkırdamaya başladı. “Oh, Majesteleri. İmparatoriçe ya da Eş Buz, az önce ne dediğini bilselerdi sizi haşlayabilirdi.

Cang Shuhe'nin güler yüzü inanılmaz güzeldi. Sonbahar rüzgarı ve bulutlar kadar bulaşıcıydı.

Aslında, Yun Che dudaklarından kaçtıkları anda sözlerine pişman olmuştu... niyeti bu değildi ama yine de Chi Wuyao, Mu Xuanyin ve hatta Cang Shuhe'nin kendisini tek seferde kırmıştı.

O lanet olası... küçük hizmetli! Her halükârda metresinin onurunu ölümüne savunmak istediği için onu öldürmek gereksiz olabilirdi. Yine de, ceza almadan gitmesine izin vermemin imkanı yok!

Sadece bekle. Adım üzerine yemin ederim seni ağlatacağım!

"Doğal olarak, İmparatoriçem ve eşlerim onunla aynı seviyeye ait değil.” Yun Che eklemeden önce bir an duraksadı, "Bu arada... onlara söylediklerimi söylemeyeceksin, değil mi?”

Cang Shuhe ne reddetti ne de başını salladı. Aksine, içinde boğuluncaya kadar gözlerine ve düşüncelerine çekebilecek sonsuz harikalardan oluşan derin bir bahar gibi gülümsedi, "Majesteleri, tarihte sayısız erkeğin yaptığı en büyük hatanın bir kadının sırlarını saklayacağına inanmak olduğunu, bilmiyor musunuz?”

Yun Che kendine rağmen güldü.

İlk defa, Cang Shuhe'nin bakışlarının tadını çıkarmanın ve sesini dinlemenin bir zevk olduğunu fark etti.

 






Giriş Yap

Site İstatistikleri

  • 32991 Üye Sayısı
  • 348 Seri Sayısı
  • 43540 Bölüm Sayısı


creator
manga tr