Tank Tarihi Günceli

Lms 5.5 Issız Diyarlar

Kasım 19, 2016


Çeviri: Şamil Çevik Düzenleme: Kharsmi

Lms 5-5: Issız Diyarlar

Her zaman olduğu gibi, Lee Hyun sabah erkenden uyanıp günlük rutinini uygulamaya başladı.

İlk önce Karanlık Oyuncular Birliği'nin websitesini ziyaret edip son gönderileri okumaya başladı.

Choi Junghoon'un dediği gibi, sitede görevler, zindanlar, zanaat becerileri ve hatta ticaret rotaları hakkında bolca bilgi vardı. Ve tabii ki website Karanlık Oyuncular için olduğundan, bilgilerin çoğu eşyalar hakkındaydı.

Lee Hyun 'C' seviye erişim hakkına sahip olduğundan o düzeyde bilgiye ulaşabiliyordu.

"Bugün de özel bir şey yok."

Eşsiz eşyalar hakkında her şeyi araştırıyordu! 'C' seviye erişimi olsa da bazen gerçekten ilginç bilgiler elde edebiliyordu. Genellikle bu bilgiler kendi seviyesindeki kullanıcılar tarafından giriliyor, kendi maceraları, gizli görevler ve bunların ödülleri hakkında oluyordu. Bu başlıklar çabucak popüler hale gelip onun erişiminin olmadığı bölümlere taşınıyordu.

Lee Hyun bu olmadan bu bilgileri elde etmeye çalışıyordu. Günde 3-4 defa bu tarz mesajlar beliriyordu. Ve eğer dikkatli takip edersen, taşınmadan önce okuyup inceleme imkanın oluyordu.

Ama bugün sadece zaman israfıydı.

'Her neyse, amacımdan sapıyorum.'

Lee Hyun kullandığı hesaptan her gün birkaç puan kaybediyordu. Bu ne zaman yeni bir post okusa gerçekleşiyordu. Bu şekilde Karanlık Oyuncular Birliği üyelerini bilgiye erişmek için, işe yarar bilgiler paylaşmaya zorluyordu.

Hyun salona gitti. Üstüne ince bir ceket alıp alışveriş çantasını da alarak evden çıktı.

Her sabah erzersizini tamamlayıp internetteki haberlere göz gezdirdikten sonra ucuz yiyecek alabilmek için markete giderdi.

"Günaydın."
"Oh, genç adam bugün erkencisin. Bugün elimde taze kılıç balığı var. Sana ucuza veririm."
"Teşekkürler."

Hyun markete her gün geldiğinden esnafın onu tanıması doğaldı.

'Seçici piç!'
'Lanet olsun, şu açgözlü çocuk!'

Tek bir balığı bile seçerken Hyun çok seçiciydi. Nerede yakalandığını sorar, tazeliğini kontrol ederdi. Balıkların gözlerini ve ağızlarını inceliyordu. En küçük ayrıntıyı bile fark ediyordu, hatta kancanın çıkarılış şeklini bile.

Esnaf genelde balığın tazeliği hakkında bilgisi olmayan satıcılardan oluşuyordu. Ama Lee Hyun bu konularda oldukça bilgiliydi ve hiç bir ayrıntıyı atlamıyordu. Her şeyin fiyatını biliyordu, öyle ki ona bir şeyi hakkından fazlasına satmaya çalışmak yapılabilecek en büyük hataydı!

Ayrıca Hyun asla ucuz malzeme aramıyordu. Her sabah kız kardeşi için yemek pişirdiğinden en kalitelilerini seçmeye çalışıyordu.

Bu kötü şöhreti en iyi malzemeleri pazarlığa gerek kalmadan makul fiyatlara almasını sağlıyordu.

Marketten aldığı en iyi malzemeleri kullanarak kız kardeşi için soya soslu buğulanmış kılıç balığı hazırladı.

"Teşekkürler abi. Okul için çıkmam lazım!"
"Tamam dikkatli ol."

Kız kardeşi ayrıldığında Hyun'un artık kendine ayıracak zamanı oluyordu.

***

Lee Hye Yeon hevesle Kore Üniversitesi giriş sınavlarına çalışıyordu ve işe yarar tüm bilgileri topluyordu. Üniversitenin sitesinden kabul almak için çok sayıda yol olduğunu öğrendiğinde çok şaşırmıştı. Ama biri oldukça dikkatini çekmişti, profesyonel oyuncular için olan.

-----
Video oyunları hayatımızın ve kültürümüzün önemli bir parçası haline geldi ve oyun oynayanların sayısı düzenli olarak artmaya devam ediyor.

Sanal gerçeklik hayatlarımıza girdikten ve devrimsel nitelikteki Royal Road ortaya çıktıktan sonra üniversitemiz video oyunlarına ayrılmış bir bölüm kurdu. Burada video oyunu endüstrisinin tarihi üzerine başlangıcından, günümüz sanal gerçekliğine kadar çalışmalar yürütülüyor.

Başvuru Şartları:

Video oyunlarıyla ilgili, ödüller üzerine belgeler.
Lise diploması.

Gönderilen bilgiler incelendikten sonra, geleceğin profesörlerinden birisi sizi mülakata alıp son kararı verecek.
-----

Sanal gerçeklik insanlara hayallerini yaşama fırsatı sunuyordu.

Burada engelli hiç kimse yoktu ve herkes kendi maceralarını sonuna kadar yaşayabiliyordu.

Royal Road'un çıkışından sonra seyahat acentaları, turizm ve ulaşım ile ilgili bölümlerin sayısında büyük azalma oldu. Onların yerine video oyunlarıyla ilgili bölümler belirmeye başladı.

Lee Hye Yeon ailesini sefaletten kurtaran şeyin ne olduğunu biliyordu. Abisinin oyun karakterini satarak elde ettiği para...

"Hyun bir ödüle sahip değil, ama karakter satışıyla ilgili kayıtlar iş görür mü ki?"

Satış belgeleri bir çeşit ödül değildi, ama yine de büyük bir başarıyı ifade ettiklerinden işe yarar argümanlardı.

Özellikle Hyun bu konuda ciddi bilgi birikimine sahipti. Royal Road'a hazırlandığı sene boyunca sanal gerçeklik üzerine hazırlanmış bütün çalışmaları elden geçirmişti.

Muhtemelen oyun fakültesindeki tüm öğrencilerden daha fazla bilgiye sahipti.

"Bu işe yarayabilir."

Lee Hye Yeon cep harçlığının bir kısmını başvuru belgelerini almak için harcadı ve hepsini Lee Hyun'dan habersiz kendisi doldurdu!

***

Issız diyarlar.

Oyuncuların hazırladığı standart haritalarda bu bölge Rosenheim Krallığı ve Britanya Konfederasyonunun doğusunda büyük bir boşluktan ibaretti.

Bölgeyle alakalı işe yarar bilgi miktarı çok azdı. Cesur bir kaç ruh da bölgenin derinliklerine girdikten hemen bir kaç gün sonra kesintisiz canavar saldırılarına maruz kalıp can veriyordu!

Tüccarların sattıkları haritalarda bölgenin üzerinde tek bir not düşülmüştü: 'Eğer gerçek çaresizliği/umutsuzluğu(ıssızlığı) tatmak istiyorsanız bu diyarlar sizin için yaratılmış!'

Tehlikeli bir bölgeyi tarif için az ama öz bir anlatım.

Weed ve kendisini takip eden NPC tepelerin arasında gizlenmiş geniş bir mağarada belirdi. Girişi devasa bir taşla örtülmüştü ki, yerini bilmeden burayı bulabilmek pek mümkün değildi.

"Awoooooo!"

Weed belirir belirmez kendisini korkunç uluma sesleri karşıladı.

'Korkunç...'

Bilinmeyen bir bölgeye ulaştıktan sonra temkinli olmak iyiydi. NPCler bile bunu bilirdi. Ama Buren ve Becker bu basit kuralı gözardı ediyor gibi görünüyordu.

"Eğer şef bizimleyse hiç bir şey için endişe etmeye gerek yok!"
"Sana güveniyoruz şef!"
"Hadi tek bir kılıç savuruşla o canavarları nasıl hakladığını görelim."
"..."

Weed iç çekip askerlere emir verdi:

"Burada kalın. Erzağı düzenleyin. Dinlenin ve korunun. Ben gelene kadar bekleyin."
"Evet! Anlaşıldı!"

Weed'in şansına portalın çevresindeki alan güvenliydi. Her şeyi ince ince düşünüp küçük ordusu için bir aylık erzak hazırlamıştı.

İnsanlarını kamp kurarken bir süre izleyip ardından yavaşça çevreyi keşif için ayrıldı.

Dışarıda şiddetli keskin bir rüzgar vardı.

Bir kaç sefer düşme tehlikesi atlattıktan sonra Weed iyi bir bakış açısı yakalamak için tepeye tırmandı.

Her tarafta rüzgarla dans eden geniş çayırlıklar vardı.

Issız diyarlar kendisini karşılayan bu güzel manzaraya hiç de uymayan bir isimdi.

"Güzel..."

Ahenkle hareken eden çimenler, şahane bir dans sergiliyorlardı.

Weed şöyle bir etrafa göz gerdirdi.

Tepenin doğusunda sıra dağlar vardı. Çok yüksek veya dik değillerdi ama oldukça uzundu.

"Sanırım buraya haritada Yuroki dağları deniliyordu."

Çizeri bilinmeyen Versaillen kıtasının haritasına göre Issız diyarlarda sadece tek bir dağ sırası vardı.- Yuroki sıradağları.

Bölge sayısız dev canavarlar tarafından mesken tutulmuştu!

Sıradağların tepesinde yüksek duvarlarla çevrili bir kale vardı. Kalenin ortasında da siyah değişik bir tapınak göze çarpıyordu.

'Bu...'

Bu mesafeden söylemek zordu ama orada bir şeytan heykeli var gibi gözüküyordu. Bu Balkan Demoff'un ruh çağıranları tarafından inşa edilen, kötülük tanrısının tapınağı olmalıydı.

"Chwi-i-ik!"

Bir anda biyerlerden garip bir ses duydu. Weed derhal kendini yere atıp mümkün oldukça fark edilmemeye çalıştı.

Uzakta çelik zırhlı ve silahlı bir ork belirdi. Onu görence Weed'in biraz keyfi yerine gelmişti.

"Eh, bu da bir şey. En azından orkları avlayıp kötülük tanrısının tapınağına saldırmadan önce biraz askerlerimin seviyesini artırırım. Biraz emekle görev kısa zamanda biter."

Göğsü umutla ve özgüvenle dolmaya başlamıştı.

"Asla tereddüt etmeyeceğim. Hiç bir rakipten korkmayacağım. Orklar bile buyursun gelsinler."

Weed 200 seviye olduğu zamanlar açgözlü bir orku haklamıştı. İnsan gibi gözüküyor ama daha büyük yeşil ve pençeleri olan çirkin bir insan.

"Merhaba eski dostum." konuşan Weed yavaşça avına yaklaştı.

Özgüven patlaması bu diyarlardaki ilk avını çabucak haklayıp büyük bir avın ve karanlık tapınağa saldırının başlangıç çizgisini işaretlemek  için aceleci olmaya itiyordu!

Hışırtılar!

Çevresindekiki ağaçlar ve çalılar titreşmeye başladı.

Saldırmak üzere olan Weed bir anlığına donakaldı.

Yuroki dağları hareket ediyordu!

Devasa bir ork ordusu ağaçların arasından yürüyordu!

Gözlerinin önünde 3 bin ork uygun adımlarla yürüyordu.

Bunun tüm bir ordu olup olmadığını dahi bilmiyordu ve belkide asla bilemeyecekti.

"..."

Weed kılıcını çekip nefesini tuttu.

'En azından vampirler bu kadar kalabalık değildi. Burada çok fazla ork var.'

Dahası bu ork sürüsü diğer canavarları ürkütüp kaçırıyordu, basitçe diğer canavarlardan çok daha korkunçtu.

Sonuç olarak Weed yeri kucaklayıp orkların geçmesini beklemeye mecbur oldu. Ancak sürünün sebep olduğu sarsıntı uzaklarda kaybolunca kafasını kaldırmaya cesaret edebildi.

Yuroki dağlarını gözden geçirdikten sonra sıra batıya geldi. Tepeyi kuşatan araziler harika bir manzara sunuyordu ve orada ilginç bir şey gözüne takıldı. Bir duvar ve arkasında öncü insanlara ait bir yerleşke!

Etrafında canavarların olmadığına emin olunca orayı ziyaret etmeye karar verdi.

------------
Sürülmüşler Köyü'nü ilk keşfettin.

Ödüller:
Şöhret 300 arttı.
Bir hafta boyunca köyün görevlerinde ödül ve tecrübe iki katına çıktı.
------------

Kapıya yaklaştığında uzun zamandır unuttuğu bir mesajla karşılaştı. Baruk Dağlarındaki cüce mezarından beri bu ilk seferdi.

'Demek ben ilkim.'

Daha önce hiç bir oyuncu Issız Diyarlar'da bu kadar ileri gitmemişti. Yeni bölgeler keşfetmek için hayatlarını gözden çıkaran çok sayıda oyuncu vardı, ama Issız Diyarlar çok geniş olduğundan hala keşfedilmemiş bölümleri vardı.

Tüm kıtada sürgün için insanlar buraya gönderilirdi. Neredeyse hepsi vücutları yara izleriyle dolu sert adamlardı.

Eğer Weed kökenlerini bilmeseydi onları bir avuç barbar sanabilirdi.

Duvarların ardında derme çatmak yapılmış 300 kadar baraka vardı.

"Burada bir yabancı var."
"Onu ilk defa görüyorum."

Tüm köylüler tanımadıkları yabancıdan kaçınıyordu. Ama bu Weed'i durdurmadı.

"Herkese merhaba."
"Görünüşe göre köyümüz hakkında hiç bir şey bilmiyorsun, yabancı. Çok tehlikeli bir yerde yaşıyoruz bu yüzden zamanımızı boş konuşmalara harcayamayız, özellikle bir yabancı için."

"Tanıştığıma memnun oldum."
"Yabancılara güvenme."

Weed tekrar tekrar bir diyalog başlatmaya çalıştı, ama köylüler en ufak bir misafirperverlik dahi göstermeden onu görmezden geliyorlardı.

"Atalarımızı buraya sürenleri unutmadık. Buraya ne için geldin?"

Köydeki herkes onunla konuşmayı reddetti.

'Muhtemelen bu köy kıtanın geri kalanından tamamen izole ve benim şöhretimin üzerlerinde hiç bir etkisi yok.'

Ama Weed kolay kolay pes eden biri değildi.

Her zaman işe yarayan yöntemine başvurmaya karar verdi. Köyün ortasında bir kamp ateşi kurup, özenle hazırladığı domuz rostosunu pişirmeye koyuldu.

"Gelin ve etin tadına bakın, öyle lezzetli ki kendinizi durduramayacaksınız. Tamamen ücretsiz bu yüzden istediğiniz kadar yiyin! Aynı zamanda sizin için istediğiniz hayvanın heykelciğini yapabilirim."

Weed en temel dürtüyü hedef alıyordu- Açlık! Kim böyle lezzetli bir yemeği görmezden gelebilirdi ki, hele beleşken?

Ama köylüler onu görmezden gelmeye devam ettiler ve hatta bazılarının öfkesini üzerine çekmeyi de başardı.

"Bizimle dalga mı geçiyorsun?"
"Biz kendimiz pişirebiliriz."
"On gün boyunca tek bir lokma yemesek bile bir savaşçı onurunu kaybetmez. Anlaşılan yabancılar böyle basit bir şeyi anlamaktan bile uzaklar."
"Ahahahah, heykel mi... onlara kimin ihtiyacı var?"
(DN: Weed'e karşı koyamazsınız boşa uğraşmayın :D)

Köy sakinlerinin tümü harika savaşçılardı.

Weed'in tüm çabasına rağmen kimse ona yaklaşmadı. Sadece birkaç kişi uzaktan onu izliyor, birbirleriyle konuşup alay ediyorlardı.

Ama Weed tüm bu alay ve tehditkar bakışlara rağmen rostoyu pişirmeye devam etti.

Aşçılık ve oymacılık becerileri daha önce onu hiç başarısızlığa uğratmamıştı. Tek bir ısırık dahi alan herkes yemeklerine aşık oluyordu. Ve heykelleri sıklıkla güzel sonuçlar doğuruyordu.

Bir keresinde, Volk adında sevdiği kıza evlenme teklifi etmek isteyen bir oyuncuya güzel bir buket oymuştu. Oymacılık becerisi her zaman beklenmeyen sonuçlar getiriyordu.

'Bu barbarlar estetik duygusundan yoksun.'

Köylülerin tepkileri Weed'i üzmemişti.

'Bu görmezden gelindiğim ilk sefer değil. Alıştım artık...'

Çocukken fabrikada çalıştığı zamanları hatırladı.

Hyun 14 yaşındayken, tam zamanlı olarak, dağınık ve tozlu bir odada dikiş yapıyordu. Zorlu ve monoton bir işti ve sadece öğle aralarında dinlenme imkanı buluyordu. Hyun öğle aralarında yanından geçen neşeli öğrencileri gördüğünde çok pis kıskanırdı.

O zaman da çevredeki herkes için yabancıydı. Ama pes etmek yerine güçlenmiş, her şeye rağmen olgunlaşmıştı.

Rostoyu pişirme işini tamamlamış ama kimseden olumlu bir tepki görememişti. Her şeyi toparlayıp çantasına kaldırıp, etraftaki NPClerle konuşmaya çalışarak, köyde dolaşmaya devam etti. Tüm köyde en azından kendisiyle konuşabilecek bir kişi olduğuna inanıyordu.

Ve yanılmamıştı. Genç bir çocuk bağdaş kurmuş yanındaki yerde yatan kalkana bakıyordu. Weed'e dönerek:

"Oh, yabancı! Buralara gelmeyi başarabildiysen işe yarar biri olmalısın."
"Nereye geldim ki?"
"Nerede olduğunu bile bilmiyor musun?"
"Harita sağ olsun kabaca bir fikrim var, ama açıkçası bu yer hakkında hiç bir fikrim yok." Weed dürüstçe yanıtladı.
"Biz de aynı şekilde senin hakkında hiç bir şey bilmiyoruz. Bu köy kaos zamanlarında kuruldu. Bunun hakkında bir şey biliyor musun?"
"Evet, ama pek fazla değil."
"Herkesin azıp, kontrolden çıktığı zamanlar vardı. Atalarımız bu topraklara gelip canları için savaştılar. Dürüst olmak gerekirse dövüşmek için arzuluydular ama hiç silahları yoktu. Buralara tek bir kılıç sapı dahi olmadan gönderilmişlerdi..."

Weed'in gözlerinin önünde geçmişten görüntüler belirmeye başladı.

Mızrak ve kılıçlarıyla sayısız asker, açlıktan ölmek üzere zavallı insanları uzak diyarlara kovuyorlardı. Tehlikeli canavarlarla dolup taşan diyarlar... Yüz binlerce insan vardı. Zemin kan gölüne dönmüş, her taraftan ağıt ve keder yükseliyordu.

"İlk başlarda buraya sürülen insanların sayısı hızla azaldı. Sadece en güçlü savaşçılar hayatta kalabildi. Ahem! Daha fazlasını anlatmak isterdim ama şu an meşgulüm."
"Meşgul müsün? Neyle?"
"Kalkanımı görmüş olmalısın. Kırıldı ve en kısa zamanda yenisine ihtiyacım var. Bana bir iyilik yapar mısın?"
"Tabii ki elimden geleni yaparım."
"Harika. Kalkanımı köydeki büyük demirci dükkanının sahibine götürüp yenisiyle değiştirmelisin."

---------------
Ding!

Yeni görev: Kokun için kalkan.

Tm çabasına rağmen avcı Kokun kalkanını tamir etmeyi beceremedi. Eğer savaş sırasında kırılacak olursa başına dert açabilir. Kalkanı arkadaşı Lucille'e götürüp yenisiyle değiştirmelisin.
Zorluk: E

Kısıtlamalar: Eğer köyü kalkanla birlikte terk edersen Kokun öfkelenecek.
---------------

"Sana yeni kalkanını getireceğim."

*Görevi kabul ettin.*

Weed bir göreve başlamadan önce mümkün oldukça çok bilgi toplamak gerektiğine inanırdı. Eline aldığı kalkan oldukça ağır ve sağlamdı.

"Şimdi, bakalım... Tanımla!"

Kalkan çatlaklarla dolu ve kirli olduğundan değerini sadece bakarak anlamak güçtü. Yolda demirciye giderken bir yandan da kalkanın bilgi penceresini okuyordu.

---------------------
Lucille'nin Kalkanı

Dayanıklılık 12/50
Savunma: 16

Düşük kalite metalden yapılmış basit bir kalkan. Dışı çelikle kaplanmış olsa da iç yapısı zayıf. Güçlü darbelere karşı dayanıksız. İlk fırsatta değiştirilmeli.

Kısıtlamalar: Yok.

Etkileri: uzun mesafeli saldırılara karşı %50 koruma şansı.
---------------------

Köy çok büyük olmadığından demirciyi bulmak pek de zor olmadı. Ama Kokun'un tarifine hiç benzemiyordu. Küçük bir oda içerisinde küçük bir fırın ve hemen yanında bir örs, duvarlarda ise birkaç kılıç ve birkaç çeşit daha silah vardı. Dükkandaki büyük olan tek şey sakallı ve kaslı vücuduyla demirci Lucille idi.

"Seni buralarda ilk defa görüyorum, yabancı."
"Buraya Kukun'un ricası üzerine geldim."

Weed'in köylülerle arası pek de iyi olmadığından, inisiyatifi ele almaya karar vermişti. Ama bu endişesi boşunaydı.

"Oh, içeri gir. Üzerinde tanıdık bir metal kokusu var. Ateşi severim, bu yüzden demirci oldum. Peki sen neden bu mesleği seçtin?"

Weed cevabını hızlıca gözden geçirdi. Bazen ilk karşılaşmada söylenen basit cümleler NPClerle arandaki ilişkiyi belirliyordu.

"Soğuk metali eritip ona yeni bir şekil kazandırmayı seviyorum."
"Güzel cevap. Öyleyse seni buraya ne getirdi?"

Weed kalkanı göstererek:

"Yeni bir tane rica etti."

"Ah bu... Şu beyinsiz Kokun yine kalkanı mahvetmiş. Onu dikkatli olması konusunda defalarca kez uyardım. Ahem! Bunu karşılıksız yapmaya devam edemem. Yeni bir tanesini 5 altın karşılığında verebilirim. O işe yaramazın bu kadar parası olmasına imkan yok. O yüzden yerine senin ödemen gerekecek."
"Erm..."

Weed böyle berbat bir şeyi duyunca kendini kaybedip kaba bir şey söylemek üzereydi ki son anda kendini tutmayı başarabildi. Bu kadar çabaladıktan sonra ilk görevden pes etmek iyi bir fikir değildi. Kendini bunun geleceğe yatırım olduğu konusunda ikna etti.

'Hmm, Rodrigues'le tanıştığım zamandan beri böyle dolandırılmamıştım.'
(DN: Golü nasılda bırakmıştı ama filelere, efsane bir şeydi. Weed'e acıyan Weed'den beter olsun :D)

Weed altınları gülümseyen Lucille'ye verdi.
"Teşekkürler. Onun için yedekte bi tane bekletiyordum. İşte burada."

Weed kalkanı aldı. Görevi tamamlamış ve ayrılmak üzereyken Lucille onu durdurdu.

"Köyün tarihi hakkında bir şeyler biliyor musun?"

Weed bu köyü keşfeden ilk kişiydi. Belki bu yüzden veya Weed bir demirci olması Lucille'yi bu hikayeden bahsetmeye itmişti.

"Kokun biraz bahsetti. En son sürgün edilenlerin çok az bir kısmının hayatta kaldığı noktada kesmişti."

"Harika. O zaman ben devam edeyim. Hayatta kalanlar yerleşebilecekleri bir yer arayışındaydılar. İlk tercihleri devasa bir mağara oldu, ama herkes hayatlarının kalanını karanlıkta geçirme fikrini sevmedi. Zamanla daha çok insan dışarı çıkınca bir köy kurmaya karar verdiler."

"İnanılmaz, Issız diyarlarda bir köy kuracak cesaretleri varmış!"

Weed cesaretlerine olan hayranlığını göstermek istemişti. Böyle tehlikeli bir çevrede bile ademoğlunun öncü ruhu galip gelmişti!

"Nah! o kadar da hayran olunacak bir şey değil. Doğruyu söylemek gerekirse, o zaman bile hala çok sayıda hayatta kalan vardı. Ama bir anlaşmazlık yaşadılar. Bir grup hiç bir şeyi değiştirmek istemeyip mağarada kaldılar. Ayrılanlar bizim köyü kurup ardından duvarlarla çevirenlerdi. Ama bu süreçte neredeyse her 100 kişiden 99'u hayatını kaybetti."

"..."

Bu bir çeşit korku filminin hikayesine benziyordu. Tehlikelerle dolu yabancı diyarlar ve bir grup savunmasız insan...

"Evet, işte böyle oldu. Deneme ve yanılmaların her biri çok sayıda insanın canına mal oldu. Ama hayatta kalanlar yeni şeyler öğrendi. Uzak durulması gereken yerler,  yırtıcıların hüküm sürdüğü bölgeler keşfedildi. İnsanlar etraflarındaki dünyayı daha iyi anlamaya başladı. Zamanla köy yaşamak için güvenli bir yer haline geldi. Ahem, sanırım biraz fazla konuştum. Hala yapacak çok işim var. İşte senin için bir hediye."

*Bölgenin haritasına sahip oldunuz.*

Bu, Issız Diyarlar'ın haritası.
Kaleler, köyler, canavarların inleri ve lanetli yerleri gösterir.

Lucille aniden çok değerli bir hediye vermişti. Issız diyarların haritası ve içerisindeki her şey! Kabaca gösterilmiş coğrafya ve bazı canavar türlerinin yaşam alanları.

Aslında, yazı yazmayı yeni öğrenen bir çocuk tarafından çizilmiş gibiydi.

"Çok teşekkür ederim."
"Önemli değil. Köyü daha sık ziyaret etmeye çalış. Avlanmayan insanlar yabancılara karşı daha misafirperverdir. Daha çok ziyaretçimiz olsa hoş olabilirdi."

Weed kalkanı vermek için Kokun'un yanına döndü. Avcı aynı yerde kılıcını bilerken onu bekliyordu.

"Oh, geri döndün. Geç kaldın, getirdin mi?"

Weed kalkanı ona verdi.

"Teşekkürler. Bana çok büyük bir iyilik yaptın, ama sana verecek hiç bir şeyim yok. Ah bekle bir dakika, işte bunları al."

*20 çelik ok aldınız.*

Ding!

---------------------------
Kokun'un Kalkanı görevini tamamladınız.

Kokun şimdiye kadar bir çok kez savaş sırasında kalkanını kaybetti. Avdan her seferinde yaralı dönerdi, ama hiç bir zaman işe yarar bir şey getirmedi. Köylüler onu fiyasko diye damgaladı.

Kimse nerede avlandığını bilmiyor.

Ödül: 20 adet çelik uzun ok. Bir miktar tecrübe.
---------------------------

Weed karakter penceresini açtı. Tecrübe barı yalnızca %0.001 artmıştı.

E seviye bir görevden iki kat tecrübe bonusuyla bile pek bir şey bekleyemezdin. Tecrübe tamamlanan görevin niteliğine bağlıydı ve bu görev...

Tatmin olmuş Kokun kalkanı incelerken konuştu:

"Oh, işte bu, Köyün geçmişinden bahsediyordum değil mi? Ah nerde kalmıştım?"
"Lucille bana az sayıdaki hayatta kalanların köyü kurduğu yere kadar anlattı."

"Hah! kesinlikle konuşmaya bayılıyor. Ben devam ettireyim. Hayatta kalmak için daha da güçlenmek zorundaydık. Tüm köylüler silahlar üzerine uzmanlaştı, özellikle de yaylar. Bazılarımız bu konuda Karanlık Elfleri bile geçmiştik. Her neyse,,, Köyümüz Issız Diyarların en doğusunda. Yuroki sıradağları buradan kolaylıkla görülebilir. Orada çok sayıda Ork yaşıyor."

"Tehlikeli bir yere köyünüzü kurmuşsunuz."

"Evet köylerin çoğu bu şekilde. Biz biraz daha şanslıyız. Yakınlarda bir demir madeni var, bu sayede kendi silahlarımızı yapabiliyoruz. Bir miktar yiyecek de elde edebiliyoruz. Aslında zaman zaman ork akınlarına uğruyoruz."

"Orklar?"

"Her yıl hasat zamanı ambarlarımızı yağmalamaya gelirler. Dürüst olmak gerekirse köylerimizdeki kıtlığın sebebi orklar, ama maalesef  aynı şekilde dışarıdaki tehlikeli canavarlarla mücadele etme zorunluluğunu ortadan kaldıran da onlar. Kıtlık içinde yaşıyoruz ama görece güvendeyiz."

Köy ork akınlarına rağmen hala ayaktaydı.

"Ama birkaç yık önce orklar sadece yiyeceği almakla kalmadı köylüleri de kaçırmaya başladılar. Sonuçta kendi başlarına bir şeyi beceremezler."
"Orkların el becerisi en berbat ırk olduğunu duymuştum."
"Bu doğru. Bu yüzden insanları kaçırıyorlar, bu sayede kendilerine silah veya diğer işlerini yaptırmayı amaçlıyorlar. Son birkaç yılda yüzden fazla insan kaçırdılar! Lanet olasıcalar!"
"Onları durdurmaya çalıştınız mı?"

Kokun kendini tutamayıp kahkahalarla gülmeye başladı.

"Ne? Sürüyü durdurmak mı?! Hayatımda bu kadar aptalca bir şey duymadım. Orklar dövüşmeye bayılırlar. Bu konuda rakipsizdirler. Sadece insanlarla değil, elflerle, devasa canavarlarla hatta önlerine gelen her şeyle savaşırlar!"
"Anlıyorum."
"Bunları sana söylüyorum çünkü hala ne kadar tehlikeli bir yerde olduğunun farkında değilsin. En güçlü savaşçılar bile bazı canavarlara karşı zor zamanlar geçirirler. Mesela dev karıncalar. Eğer biri avdan onlardan biriyle dönseydi büyük bir kutlama düzenlerdik. Onlardan 5 tanesini avlayabileceğini düşünüyor musun? Eğer bunu başarırsan köylülerin senin hakkındaki fikirleri değişecektir."

Ttring!

------------------------------------------
Yeni görev: Kokun'un şüphesi.

Avcı Kokun büyük konuşup lafının arkasında duramayan çok adamla tanıştı. Orklara karşı gelmek için sadece cesaret değil, aynı zamanda duru bir akıl gerekir.

Kendini kanıtlamak için 5 tane devasa karınca yakala.

Zorluk: C

Ödül: Köylüler tarafında kabul edilmek

Başarısız olursan ceza:  Kokun bir daha seninle konuşmayacak.
------------------------------------------

Yeni bir görev!

Kokun gözlerini daraltıp konuşmaya devam etti:

"Bu senin için bir test. Reddedersen şaşırmam. Bunu yabancılar için bir meydan okuma olarak düşün."

Weed bir süre sessiz kalıp ardından kendinden emin bir halde cevapladı:

"O dev karıncaları yakalayacağım."

*Görevi kabul ettiniz.*

"Öyle olmasını umarım. Dev karıncaları batıdaki ovalarda bulabilirsin. Onları bulmak kolay olacaktır. Ama işler sarpa sararsa kaçabileceğinden emin değilim."

***

Weed köyü terk edip adamlarının saklandığı mağaraya geri döndü. 10 Kraliyet Şovalyesi, Buren, Becker, Hosram, Dale, 400 asker ve 50 rahip. Weed'in başı çektiği küçük bir ordu!

"Beklemeye devam edin."
"Nasıl istersen, Şef!"

Weed mağaranın girişindeki taşın karşısına geçtip oymacılık ekipmanlarını çıkarttı. Çoktan duruşunu almış, Bir elinde Zahab'ın bıçağı diğer elinde de bir keski inanılmaz bir hızla hareket ediyordu!

Rüyalarında bile gözüken tanıdık bir yüzü oymakla başladı. Seoyoon'un yüzü başka bir heykele daha model olmuştu.

'Umarım bu da iyi parça olur...'

Weed'in büyük beklentileri vardı. Seoyoon'un yüzünü oyarken asla başarısız olmamıştı...

Heykellerinde başka kadınların yüzlerini kullanmayı denemiş ama onların da hiç biri başarılı olmamıştı.

Küçük detaylarda saklı olan güzellik bir insanın yüzünü yeniden oluşturmayı çok zor kılıyordu. Bazen güzel bir yüze bakarken bir şeylerin eksik olduğunu hissedersin. Eğer burnu biraz daha yükseltip gözleri daha iri yaparsan mükemmelliğe daha fazla yaklaştığını hissedersin.

Aslında bu kadın yüzleri için geçerliydi.

Ama işin aslı, bir şeyleri değiştirmeye başladığında hiç beklemediğin sonuçlar alırdın. Küçük değişiklikler yaparak yüzün genel dengesini bozarsın. Bu yüzden üzerinde oynanmış olanlar orjinalinden daha kalitesiz oluyordu.

Başarısız olan her parça oymacıların şöhret kaybetmesine sebep oluyordu. Weed bu riskten uzak durmaya çalıştığından sürekli aynı güzel yüzü oymakla yetiniyordu, Seoyoon'un yüzü... Onun görünüşü fazlasıyla kusursuzdu, öyle ki yüzündeki ifadeyi çok az değiştirerek ortamın atmosferini tamamıyla değiştirebilirdi.

Bu sefer Weed Seoyoon'u düşmanların kalplerine korku salan bir savaşçı olarak oymaya karar verdi.

Kıyafet ve zırhlar için kuzeydeki paralı askerlerin ekipmanlarını referans aldı, orada çok sayıda kadın savaşçının olduğunu duymuştu.

Öfkeli ve kendinden emin duruşuyla Seoyoon mağarayı davetsiz misafirlerde koruyormuş gibi gözüküyordu. Bu saygın ve gururlu bir askerin mükemmel siluetine sahipti.

Ding!


-----------------
İyi parça! Kadın Paralı Askerin heykelini tamamladın.


Kuzeydeki topraklar çorak ve tarım için verimsiz, bu yüzden çok sayıda kuzeyli kadın paralı asker olup hem kendi bölgelerini koruyor hem de para kazanıyorlardı. Asla pes etmez aldıkları görevi tamamlarlardı.


Ellerindeki silahlarla, korkusuzca bölgedeki tehlikeli canavarların hakkından geldiler! Hatta bölgedeki şövalyeler önemini yitirip barışı sağlama vazifesi paralı askerlerin omuzlarına yüklendi.

Sanatsal değeri: 600

Etkileri:

Sağlık ve mana yenilenmesi gün boyunca %15 arttı.
Hareket hızı %15 arttı.
Karizma 100 arttı.
Güç 10 arttı.
Çeviklik 10 arttı.
Tüm statlar 5 arttı.
Bir hafta boyunca paralı askerlik loncalarından daha iyi şartlarda görevler alabilirsin.
Kazanılan Tecrübe %5 arttı.

Etkiler diğer heykellerin etkileriyle birleşmez.

Üretilen iyi parçaların sayısı: 5.
-----------------

-----------------
Kazanılan oymacılık tecrübesinde artış.

Şöhret 85 arttı.
Sabır 1 arttı.

Yeni stat: Karizma!

Karizma:
Bu stat insanları cezbetme becerisini ifade eder. Özellikle karşı cins için. Daha çekici ve baştan çıkarıcı olursun. Ozanlar ve grup liderleri için vazgeçilmez bir özelliktir. Eğer zanaat veya sanatsal bir meslek yapıyorsan, daha ayrıntılı işler ortaya koymanı sağlar.
-----------------

Mesleğinden dolayı Karizma statı 20 puan arttı.

Şans 5 arttı.

---

Seoyoon'un silueti bu sefer de başarısız olmamıştı.

'Hmm, bu heykel dövüş becerilerine pek etki etmiyor, Ama kazanılan tecrübeyi artırıyordu. Bu da fena sayılmaz.'

Ve oymacılık becerilerini etkileyen yeni bir stat elde etmişti, beklenmedik ama tatmin edici bir hediye.

"Hmmmm..."

Weed bıçaktaki yansımasına bakarak dış görünüşünün değişip değişmediğini anlamaya çalışıyordu.

Ardından en karizmatik pozunu verip askerlerine yöneldi.

"Herkes toplansın. Çıkıyoruz!"

Weed ve liderlik yaptığı ordusu batıdaki düzlüklere Devasa karıncaları avlamaya gittiler.

"Rahipler savaş için hazırlanın, savaşçıları kutsayın!"
"Evet. Freya, lütfen bu imanlı hizmetkarlarına kötülükle savaşması için gücünü ödünç ver, Kutsa!"

Rahipler toplu kutsamayı kullandılar. Freya Tapınağı Weed'e yardım için en iyi rahiplerini gönderdiğinden tek seferde 400 kişiyi kutsamak bir problem değildi.

Ama Weed yine de temkinli hareket etmeye karar verdi. Eğer en baştan sıradan askerleri savaşın içine atsaydı rahiplerin desteğine rağmen kayıplar kaçınılmaz olurdu.

"Şövalyeler benimle gelin, geri kalan belli bir mesafeden takip edin geride bekleyin."

Kraliyet Şövalyeleri söyleniyor ama hala Weed'in emirlerini takip ediyorlardı.

"Şimdilik itaat edeceğiz."
"Bu görevi bitirene kadar seni dinlemek zorundayız. Ama bunu sana saygımızdan yaptığımızı sanma sakın."

Köyde gözardı edilen Weed burada da küçümseniyordu!

Kendi kendine iç çeken Weed tek kelime etmeden karıncaları aramak için şövalyelere eşlik etti.

Kokun'u dinlerken onu pek ciddiye almamıştı. Karıncalar büyük ve yakalaması güçtü, ee başka? Ama karıncaları gördükten sonra şaşkınlığını gizleyemedi:

"Ohaa!  gerçekten büyükler!"

Normal bir karıncanı 1 santim olduğu düşünülürse, Şu an karşısında gezinen karıncalar rahatlıkla birkaç metreydi. Ve hareket hızları konusunda gözlerine inanamamıştı!

"Boyları canınızı sıkmasın, gidin! Saldırın!"

Şövalyelerle desteklenen Weed canavarlara doğru hücum etti. Ama o kadar hızlı hareket ediyorlardı ki her bir adımda birkaç metre ileri gidiyorlardı. Bir de buna ek çok keskin dönüşler yapıyorlardı.

Şövalyeler, karıncaların yüksek hızdaki hücumlarından kaçınmak için çok dikkatli olmak zorundaydılar.

Weed hayal kırıklığına uğramıştı.

'Onlar için çok fazla puan harcadım ve tüm aldığım...'

Şövalyeler tek bir karıncayı dahi avlamayı başaramamıştı! Cesur savaşçıların tek yapabildiği etrafta daireler çizip karıncaların hücumlarından kaçmaktı.

"Onları yavaşlatmamız lazım! Rahipler, yavaşlatma kullanın!"
"Olmuş bil, seçilmiş kişi!"

İman statı sağolsun Weed rahipleri komuta edebiliyordu. Emirlerini çabuk ve etkili bir şekilde yerine getiriyorlardı.

50 rahip aynı anda dua etmeye başladı:

"Freya'nın güzelliği herkesin adımlarını duraksatır. Öyle de olsun! İmanımızın gücüyle, yavaşlat!"

Rahiplerin garip lanetleri işe yaramaya başladı. Dev karıncaların hareket hızları düştükçe düştü. 50 rahibin duaları birbirine eklendi ve laneitn etkisi daha da güçlendi.

Bir süre sonra karıncalar oldukları yerde donakaldılar.

"Şövalyeler, saldırın! Okçular ateş edin! geri kalanlan rahipleri korusun!"
"Evet!"

Yük kadar asker yaylarını çıkarıp donmuş canavarlara ok yağdırmaya başladı. Karıncalar çok büyük olduklarından nişan almak oldukça kolaydı.

Geri kalan 300 asker rahipleri koruyordu. Ve Weed karıncalara saldırmak için savaş alanına atıldı.

Acele etmeleri gerekiyordu, rahipler yavaşlatma büyüsü için sürekli mana harcıyorlardı.

'Bunun çok uzun sürmesine izin veremeyiz.'

Okçuların saldırıları canavarların canlarını gitgide azaltıyordu.

'Çok büyükler, oklar sinek ısırığı hissettiriyordur...'

Weed'le birlikte şövalyeler de karıncalara saldırdı. Karıncaların üstlerine tırmanıp kabuklarını parçalamaya çalıştılar. Bazıları bacaklarını kesmeye çalışıyordu.

Weed diğerlerini takip edip karıncalardan birinin kafasına çıktı. Bu tehlikeli bir hareketti ama tehlike Weed'i durduracak bir kavram değildi. Birlikte canavarları yavaş yavaş doğruyorlardı.

Dev karıncalar uzun süre karşı koydu.

Bazen yavaşlatma büyüsünün etkisinden kurtulup şövalyeleri üstlerinden fırlatıyorlardı. Bu her olduğunda Weed'in kalbi bir anlığına duruyordu. Allah'tan şövalyeler kolay kolay ölmüyordu. Hemen ayağa kalkıp rahipler tarafından iyileştirilince tekrar savaşmaya başlıyorlardı.

Bir saatin sonunda Weed'in küçük ordusu son karıncayı da hakladı.

*Seviye atladınız.*

*Dev ve kitin kabuk elde ettiniz.*

*Devasa karıncanın antenini elde ettiniz. Bu eşyayı kraliçe karıncanın saklandığı mağarayı keşfetmek için kullanabilirsin.*

"Harika."

Weed ancak karıncaları yendikten sonra seviyelerinin 350'nin üstünde olduğunu farketmişti.

"Absürt seviyede güçlüydüler."

Böyle güçlü canavarlarla savaşmak, çok fazla beceri gerektirirdi. Yüksek şöhreti ve daha önce tamamladığı görevler sağolsun Weed'in becerileri oldukça yüksekti.

Tüm ganimeti topladıktan sonra saklandıkları mağaraya geri döndüler. Ardından Weed Sürülmüşlerin Köyü'ne gitmek için ayrıldı.

Oraya varınca karınca kabuklarını Kokun'a gösterdi.

"Pek ümitli değildim. Seninde şu boş konuşanlardan biri olduğunu sanmıştım. Ama ynaılmışım gerçekten onları hakladın."

Kokun Weed'in getirdiği kabukları dikkatle inceledi.

"İnanılmaz. Onları haklayarak gerçek bir savaşçı olduğunu kanıtladın. Artık kimse senden şüphe edemez."

Ding!

------------------------------
Görevi tamamladın: 'Kokun'un şüphesi'

Tüm sürgün köyünde yalnızca bir kaç savaşçı 5 tane devasa karıncayı öldürmeyi başarabilir. Bu insanlar en harika savaşçılar olarak çağırılır ve köyün esas koruyucuları olarak bilinirler. Şimdi Kokun kudretli savaşçıyla ilgili haberleri tüm köye yayacak.

Ödül:
Kokun'un bıçağı.
Tecrübe puanı.
Şöhret 6 arttı.
------------------------------

Weed bu sefer de karakter penceresini açıp tecrübe barını kontrol etti. Bu sefer bardaki artış %15 civarıydı. Ama en önemli nokta artık köylülerin onu tanıyacak olmasıydı.

"Bu benim bıçağım. Artık sana ait. Senin gibi harika bir savaşçıyı her zaman samimi bir arkadaş olarak karşılarım."

Kokun bir bıçak çıkarıp Weed'e verdi.

"..."

Bu Weed'in oyunda şimdiye kadar gördüğü en dandik bıçaktı.

"Bununla ne yapmalıyım?"
"Ağaçların kabuklarını sıyırmak için işe yarar. Kullanışlı bir bıçaktır."

Weed cevap vermemeyi tercih etti. Zahab'ın bıçağına sahip olduğundan Kokun'un hediyesi onun için tamamıyla işe yaramazdı.

"Köyün hikayesine devam edeyim. Köyün konuşlandığı yer çok tehlikelidir. Pervasızca hareket edecek olursan canından olman an meselesi haberin olsun. Bu yüzden orkları sakın küçümseyeyim deme. Orklar daha küçük çocuklarken canavarlarla, çok güçlü canavarlarla dövüşebilmek için eğitilirler... Bu diyarlarda orkların hüküm sürdüğü söylenebilir."
"Anladım orklardan uzak durmalıyım."
"Eğer hayatına değer veriyorsan doğru bir hareket yapmış olursun. Dahası Yuroki dağlarının yüksek kesimlerinde Karanlık Elfler yaşarlar, ve son zamanlarda ortaya çıkan karanlık yaratıklar onlarla ittifak oldular."

Weed'in bakışları birden keskinleşti.

"Bunun hakkında biraz daha bahseder misin?"

"Biz köyün avcılarının Yuroki dağlarında neler olduğuna dair fazla bir bilgimiz yok. Ama Orklar ve Elfleri birbirleriyle savaşırken defalarca kez gördük. Elfler karanlık büyüler ve ruhlardan yardım alsalar bile orklar neredeyse her zaman kazanıyordu. Ama karanlık yaratıklar ortaya çıktığından beri orklar daha sık kaybetmeye başladı. Dahası katledilen orklar ayağa kalkıp kendi ırkına saldırmaya başlıyorlar. Bu savaşları izlerken bir neredeyse kaç sefer öldürülüyordum."

Weed Elflere yardım eden karanlık yaratıkların ne tür bir şey olduğunun farkındaydı. Balkan Demoff'un Ruh Çağıranları...

"Karanlık Elfler kazanmaya başladı. Ardından dağlarda yüksek duvarlar, bir kale ve kuleler yapmaya başladılar. Garip değil mi?"
"Doğru."

Elfler doğayla iç içe uyumlu yaşayan bir ırktı. Ve karanlık elflerde savaşmayı sevseler bile doğayla iç içe yaşamaya devam ediyorlardı. Neden bir kaleye taşınsınlar ki?

"İçimden bir ses elflerin bir savaş için hazırlandığını söylüyor. Acaba orklarla büyük çapta bir savaş mı çıkarmaya niyetliler? Duvarların arkasında bir şey mi saklıyorlar? Hiç bir bilgim yok sadace fikir yürütüyorum. Emin olduğum tek şey elfler yardım almaya başladığından beri bu diyarlarda geceler daha uzun."

"Daha mı uzun?"

"Belli zamanlarda, Elf kalesinden gelen karanlık bulutlar tüm gökyüzünü kaplıyor. Güneşi görebildiğimiz zaman bu sebepten kısalıyor. Akşam üstü dikkat edersen ne demek istediğimi sen de anlayacaksın."

Weed Issız Diyarlardaki zorlu koşulları bu şekilde öğrenmiş oldu.

"Her neyse, eğer erkek kardeş Moss ve Kız kardeş Amy ile köyde karşılaşırsan onlara şekil değiştiren yaratıklardan bahsetme. Şimdi avlanmak için ayrılmalıyım."

Kokun kalkanını kavrayıp, kafasını sallayarak köyü terk etti.

//Bitti la, bu hafta intro niteliğinde uzun ve yorucu bir bölümdü. Sonraki bölümler umarım daha aksiyonlu olur :D

Yorum Yap "Lms 5.5 Issız Diyarlar"