Otto Von Bismark Günceli

For 2-8 Geçiçi Köle

Kasım 30, 2016

Önceki Bölüm | Tanıtım | Sonraki Bölüm
Çeviri&Düzenleme: DooDLez213 Kontrol: rassnt
Hikaye 2-8『Geçici Köle』

Hain benim önümde duruyor.Kötü iblisin ağzının kenarları yükseliyor.
// artık şeytanı iblis olarak çeviricem daha sexi duruo :D
Üstelik, Shuri-chan'ın onu takip etmesine izin veremem.
"....... Nazikliğin nereye gitti, merak ediyorum?" (Tamaki)
"Söylediğin ilk şey iğneleme ... .. Bu bir gösteriydi." (Daichi)
Yuji olaylardan memnuniyet duyuyordu ve çabucak onayı verdi.
Ben bile, korumasını bıraktığında kaçmayı planlıyorum.
Bu adama söylemesem de, başka bir özel kabiliyetim var.
『İlahi Unutma』
Sadece sihirli ismini söyleyerek, çağrılabilir.Bu sadece büyü statüsünün 1500’ü geçtiğinde elde edilebilir.
Bu dünyada çok azının kullanabileceği söylenen özel bir yetenektir. Yuji, kesinlikle benim bunu kullanamayacağımı düşünüyor.
Benim kendimi baskılamam onun ihmarkarlığının bir kanıtıdır.
"Heh ... .. Bu becerikli bir aldatmaydı. Özellikle Hayase-san sizi sevmiş gibi görünüyor diye mi?" (Tamaki)
"Bu şaşırtıcıydı. Bunu Hayase için yapmak zordu. Sadece Shuri'yi sevdiğim için." (Daichi)
“A-………” (Tamaki)
Yuji, Shuri-chan'ı arkasından kucakladı. Bir ürperti sırtımdan aşağıya doğru saldı.
Önemli yakın arkadaşım böyle bir adam tarafından oynanıyordu. Saldırı için benim tek başına bir sebebim vardı.
"Yeter artık! Shuri-chan, eğil!" (Tamaki)
Ona yakın mesafeden büyü atıyorum.
"Dondurucu Mızrak!" (Tamaki)
Ben yüzünü delmek için elimde tuttuğum mızrakla hedef almıştım. Ancak, daha önce beklenmedik bir el durdurdu.
“…… Yui-chan, ne yapıyorsun?” (Shuri)
Mızrağın ucunu yakalayan kız öfke ifadesi takınıyordu. Bakışları bana karşı düşmanlıkla doluydu.
Beni kaçırtacak bir duyguyla odayı doldurmasına rağmen,geri dönmedim.
Onu kesinlikle geri getirmek zorundayım.
"Sen biraz önce benim önemli Daichi-sama’mı öldürmeye mi çalıştı?" (Shuri)
"Ö-öyle değil! Shuri-chan'ı kurtarmaya çalışıyordum!" (Tamaki)
"O zaman beni terk ettikten sonra, böyle bir şey mi söylüyorsun?" (Shuri)
“—–!” (Tamaki)
Bu sözler göğsümü deldi sanki.
Ancak, söylediği şey yanlış değildi.. Anlıyorum. Böyle bir şey yaptığımı biliyorum.
Bu yüzden sabırsızlanıyordum. Herhangi bir yolla bazı duyguları Shuri-chan ile konuşabilmeliyim.
Yanındaki adamı kınamaya başladım.
"Üzgünüm! İstediğin kadar özür dileyeceğim! İlk önce beni dinlemeni istiyorum!" (Tamaki)
"Ne oldu?" (Shuri)
"Yuji tehlikeli! Şimdilik sorun yok ama lütfen inan bana, buraya gel!" (Tamaki)
“Daichi-sama tehlikeli mi?” (Shuri)
"Evet! Bu adam bana ve Hayase-san'e saldırdı ... Belki Umahara ve Minamoto-sana da saldırmıştır." (Tamaki)
"O ikisinden bahsediyorsan, onları öldürdüm biliyor musun?" (Daichi)
“Saldırıp—–, öldürdün…..? He?” (Tamaki)
Duyduklarıma inanamıyorum.
İki kahraman öldürüldü mü?
Sıradan bir maceracı tarafından?
Yoksa ..... Shuri-chan?
"N-ne demek istiyorsun ...?" (Tamaki)
"Bunun gibi. Yakala." (Daichi)
Cevap Shuri-chan’dan değil, Yuji'den geldi. Birdenbire, bana dönüp bir şeyler attı ve onu yakalamayı başardım.
Elimde iğrenç bir his vardı.
Top değildi.
Gözler açıkça ağlıyordu. Dişler kayıptı. Eğri bir burun. Sarı saçların bir kısmı kırmızımsı kahverengiydi.
Sınıf arkadaşımın kopmuş kafasını tutuyordum.
“Uaaaaaaaaaaaah!?” (Tamaki)
Bir daha asla görememek için, onu fırlatıp attım ve mide bulantı hissettim.
“Ooeh! Haa…..haaa….” (Tamaki)
“Hey hey. Sınıf arkadaşının kafasına  böyle mi davranıyorsun? Nazikçe davran.” (Daichi)
Masumiyet olmadan bana baktı. Beni alaya almaktan keyif alıyor.
Böyle bir..... deli.....!
“Ar....kadaşım…..!” (Tamaki)
"Kendi kusurlarına kör olduğun için yeterince şey söyledin. Değil mi, Shuri?" (Daichi)
“Evet, Daichi-sama. Dediğiniz gibi.” (Shuri)
“Shuri-chan…..” (Tamaki)
Kesinlikle beyni yıkanmış olmalı. Şuanki gerçek duyguları acı çekmek olmalıydı.
Hiçbir şey yapacak gücüm yok çok can sıkıcı.
Yapacak gücü ne?
Kahraman kim?
Önümdeki arkadaşımı bile kurtaramıyorum.
“...... Ne yapmak istiyorsun?” (Tamaki)
“Ah?” (Daichi)
"Yakın arkadaşımı manipüle ettin, ben de yakalandım ... .. Krallığa karşı bir kin mi tutuyorsun!?" (Tamaki)
“.............. Yani,dediğin şeyle gerçek çokta farklı değil.” (Daichi)
Yuji oturarak benim yukarı çıkardığım boynumu kavradı ve kolayca kaldırdı. Ayaklarım yerden kesildi.
“Ka-…….ha……” (Tamaki)
Boğazım sıkıştı ve nefes almam zorlaştı.
…….Nefes…...alamıyorum…...
“Ben......ben hepinizden intikamımı alacağım. Özellikle Samejima’dan.” (Daichi)
“Neden…...Same…...jima…..?” (Tamaki)
“Hâlâ anlamadın mı? Shuri biraz önce gerçek adımı bile söyledi.” (Daichi)
Shuri-chan yaptı……?
Sanırım bilincim gidiyor.
Kesinlikle Yuji Daichi sama diye çağırdı.
Daichi…..?
Böyle bir ismi olan birini biliyormuyum....... Ah.
Evet. Bir kişi vardı.
Tıpkı Shuri-chan'a yaptığımız gibi, o gün o çocuğu terk ettik.
Adı Katsuragi Daichi idi. Sınıfın zorbaca çocuğu.
B-bu olamaz…...
O hayatta olamaz. Gördüm. O zaman, cesedi bir iblis tarafından yenilmişti.
Bu bir…..yalan….
“.......... Anlamış gibi görünüyorsun.” (Daichi)
“Ah-“ (Tamaki)
Beklenmedik bir şekilde bırakıldım ve düştüm. Kıçımın üstüne düştüm.
Bu çok acı vericiydi.
“Yuji sadece bir takma isim. Gerçek ismim Katsuragi Daichi. İntikami almak için cehennemin sonundan geri döndüm.” (Daichi)
Belindeki kılıcı boynuma dayarken tebessümle güldü.
Ürkütücü ve aklım tamamen korkuyla doluydu. Dişlerim gürültüyle 'GachiGachi' diye gevelemeyi bırakmazdı. Gözyaşlarım da taşmaya başlamıştı.
Çünkü ondan yayılan kana susamışlık gerçekti. Aksi halde Katsuragi gibi birinden asla korkmazdım.
// basbaya altına sıçıodun lan.
Bana bir şans daha vermeyeceğinden emindim. Düşünebildiğim tek şey öldürüleceğim idi.
...... Ah, o zaman burada öleceğim ... ..
『Ölümün』geleceğini bilerek, hatıralarımın tümü kaybolmaya başladı ... Korkuyorum.
Ölmek…...korkunççççççç…….
“.........Tamam, Tamaki. Sana bir seçenek sunuyorum.” (Daichi)
“N-nedir…..?” (Tamaki)
“Burada ölecek ve hayatını geri kalan süre için kaybedecek misin? Yoksa, hayatını köle olarak mı ödeyeceksin?” (Daichi)
Katsuragi tatlı bir günah önerdi.
“Kölem olduktan sonra Shuri ile beraber olabilirsin, ayrıca sana zarar vermeyeceğim.” (Daichi)
“Ge-gerçekten mi?” (Tamaki)
“Ancak, iblis'e ya da bana garip davranışlar sergilediğinizde ... Şey, Shuri bu durumda acımasızca seni öldürecek. Ne düşünüyorsun Tamaki?” (Daichi)
“Kö-kölen olacağım! Lütfen! Hayatımı sana adayacağım. Lü-lütfen, beni öldürme!” (Tamaki)
Sözlerim doğal olarak bana umut veren seçeneğe sarıldı.
Yaşamak istiyorum. Ölmeyeceğim. Bu yeterli bir sebep.
Düşünmeye gerek yok. Eğer tereddüt edersem ve fikrini değiştirirse sıkıntıya düşerim.
“Öyle mi? Akıllıca bir seçim, Tamaki. Övgümü hakettin.” (Daichi)
“Te-teşekkür ederim.” (Tamaki)
Acil yanıtımdan memnun görünüyordu,  kılıcını çekti ve kınına soktu.
Onların kana susamışlığından kurtulduktan sonra, çok canlı hissettim.
“Tamaki Yuina. Artık benim geçici kölemsin.” (Daichi)
Bu gün, kahramanlıktan Katsuragi Daichi'nin köleliğine geçiş yaptım.

Önceki Bölüm | Tanıtım | Sonraki Bölüm

Yorum Yap "For 2-8 Geçiçi Köle"