Kilimanjaro Günceli

Lms 4.9 Karanlık Oyuncular Birliği

Ekim 13, 2016



Çevirmen: Şamil Çevik | Düzenleyici : Kharsmi


Bölüm 9: Karanlık Oyuncular Birliği

Lee Hyun matematik kitabını kapadı. (D.N: Lee Hyun Weed'in gerçek ismi)
Birkaç yıl önce orta okulu bırakmak zorunda kalmıştı ve o zamandan beri tekrar bir ders kitabı açacağını hiç düşünmezdi. Ama sınavı geçip lise diplomasını almak için tekrar ders çalışmalıydı.

"Hımmm."

Okulu bıraktığından beri tüm zamanını para kazanmak için ağır işlerde çalışarak geçirmişti, bu yüzden beyni biraz paslanmış durumdaydı. Kitabı özenle okuyor olmasına rağmen, her şey kafasından uçup gidiyordu.

"Lanet olsun, neden bu kadar çok formül öğretiyorlar!? Eğer ihtiyacım olsaydı internetten hepsini kolayca bulabilirdim, ve zor olanlar için de hesap makinesi kullanırdım..."

Lee Hyun sürekli kendi kendine homurdanıp duruyordu. Tek başına matematik çalışmak çok zordu ama bunun için okula gitmek fazladan maliyet demekti.

Sadece bunları koyverip oyuna dönsem... Ama sınav ücretini çoktan yatırdım...

Lee Hyun ve kardeşi, ders çalışırken birkaç günde bir ona yardım etmesine karar vermişlerdi. Ama kız kardeşinin yardımıyla bile matematiği öğrenmek oldukça zordu. Ve öğrencinin konuya ilgisi olmadığı zaman öğretmenler kat ve kat fazla efor harcamak zorunda kalıyorlardı.

Ama Hye Yeon kafasında her şeyi planlamıştı. Abisini iyi tanıdığından sıra dışı bir yöntemle öğretiyordu. (D.N: Lee Hye Yeon Weed'in kızkardeşi)

"Bak. Bu sayı senin birikimlerin. İyi düşün! 12 aylık %5.39 faizle bankaya 300 dolar yatırdın. sürenin sonunda bankadan ne kadar alırsın?"
"316 dolar 17 cent!"

Hye Yeon böyle sorular sorduğunda, bir göz kırpma süresinde hep doğru cevaplar alıyordu. Ama bu cevapla Hye Yeon yetinmeyerek devam ediyordu:

"Faiz geliri 16.17 dolar ama vergi kesintisi de var. 2.10 dolarlık sadeleştirilmiş vergi mi yoksa 2.42 dolar olan standart vergi mi uygulanıyor?"
Hye Yeon'un yüzünde mutlu bir gülümseme belirdi:

"Gördün mü? Oldukça basit. Her şeyi basit bir tarzda öğrenmelisin. Şimdi sıradaki problem. Parayı say."

Uzun bir aradan sonra Hyun'un kafası zar zor basıyordu.; ama problemleri çözmenin gittikçe kolaylaşmaya başladığını fark etti.

Hadi bakalım!

Hyun tüm kitapları okuyum testlerin yarısını çözmüştü. Hatta kız kardeşinin kitaplarını bile ödünç aldı.

Her şeyi sınavdan önceki son 4 güne sıkıştırdı!

Çünkü sınava hala çok zaman varken kendini derslere veremezdin. Ama sınav neredeyse geldiğinde, kalan zamanda her şeyini derslere verip ders çalışmaktan başka şansın yoktu.
//Yumurta kapıya dayandığında...

Sınav günü nihayet geldi.

Hyun, sınavın yapılacağı şehir merkezindeki okula yürüyebilmek için evden erken ayrıldı.

Yapmak zorundayım... elimden geleni yapmalıyım...

Yolunun üstünde hastaneye uğrayıp büyükannesini ziyaret etti. Durumu daha iyiye gidiyordu ve yüzü eskisi kadar solgun değildi. Hatta doktorun dediğine göre tek başına yürüyüşe çıkması dahi mümkündü.

"Başarısız olmaktan korkma sakın, Hyun. Her zaman daha çok çalışıp sınava tekrar girme şansın var." Bunları cesaretlendiren bir gülümsemeyle söylemişti.
"Tabiki büyükanne..."

Lee Hyun ellerini sıkıca tuttu. Anne ve babası öldükten sonra Hyun ve Hye Yeon'a bakmak için çalıştığı işler yüzünden büyükannenin eller nasırlı ve kırış kırıştı.

Hayatının sonuna kadar büyükannesine münnettar kalacaktı. Eğer o olmasaydı muhtemelen yetimhaneye gönderilip kardeşinden ayrılmak zorunda kalacaktı. İkisini birden aynı ailenin evlat edinmesi oldukça nadir bir durum olurdu.

"Artık ayrılmam gerekiyor..." Hyun büyükanneye güle güle diyip okula gitti.

Sınav Kore Devlet Lisesinde yapılıyordu. Lise bir eğitim tesisinin parçasıydı ve bir kolej ile üniversitenin hemen yanındaydı.

Düşünülünce üniversite ülkedeki en prestijli 10 üniversiteden biri değildi ama iyi bir eğitmen kadrosu ve iyi tasarlanmış bir alt yapıya sahipti. Bir sürü yetenekli genç, yabancı öğrenciler de dahil, burada özgür ve yaratıcı bir ortamda eğitim görüyorlardı.

//alt yapıdan kasıt bina vs. fiziksel imkanlar yeterli ve gelişmeye müsait tasarlanmış.

Prestij sahibi bir üniversitenin asıl kalitesi ülkedeki sıralamasıyla değil yurt dışındaki ünüyle belli
olurdu. Kore Üniversitesi diğer ülkelerde iyi bilinen bir okuldu, bu yüzden Koredeki diğer okullara kıyasla daha çok yabancı öğrencisi vardı.

Lee Hyun üniversitenin ana binasının görkemini takdir etti.

Berbat bir hayat yaşasam da... kız kardeşime burada okuyabilecek imkanı sağlayacağıma yemin ederim...

Her grup 30 kişiden oluşuyordu. Lee Hyun soru kağıdını aldığında büyük bir şaşkınlık yaşadı. Neredeyse tüm soruların cevaplarını biliyordu. Ağır ve aceleci çalışma yöntemi meyvelerini veriyordu.

Düşününce, bu sınavın bazı sebeplerden eğitim alamamış yetişkin ve yaşlılar için yapıldığı gerçeğini gözardı edemezdi. Bu yüzden normal bir sınavdan daha kolaydı.

'Neredeyse hepsinin cevaplarını biliyorum. Eğer eğitim hayatıma devam etseydim oldukça iyi sonuçlar elde edebilirdim.' diye düşündü sorulara göz gezdirirken.
Hyun eğitimine devam edemediğinden pişmanlık hissetti. Kore eğitim sistemindeki hatalar talihsiz bir dahinin daha önünü kesiyordu.

Böyle düşüncelerle oyalanacak vakti yoktu. Eline kalemi alıp soruların cevaplarını yazmaya başladı. Bazı sorular üzerinde ciddi ciddi düşünmek zorunda kaldığı zamanlar da oluyordu.

Lee Hyun'un seçtiği derslerden biri de Etik'ti. Yabancı dil yada başka bir ders seçebilirdi ama çalışmak zorunda kalmayacağı için o etiği seçmişti, sadece bazı temel kuralları bilmek yeterliydi.


1. Yerde bir cüzdan bulduğunuzda ne yaparsınız?
a. Alırım
b. Yerden alıp kimsenin görüp görmediğini kontrol ederim.
c. Alıp koşarak kaçarım.
d. Alır, kimliği kontrol ederek sahibini bulmaya çalışırım.
e. Parayı alır cüzdanı geri  koyarım.

Lee Hyun kafasını kaşıdı. Okulu bırakma kararı alırken bile bu kadar zorlanmamıştı.

'Öyleyse hangisini seçmeliyim?'

Etiğin kolay bir konu olduğunu düşünmüştü ama böylesine zor sorularla karşılaşmayı beklemiyordu.

'Hımmm, 3 tane doğru cevap var.'

Biraz debelendikten sonra b şıkkını seçti. E şıkkı da doğru gözüküyordu ama cüzdanı bırakmak en iyi seçenek sayılmazdı.(D.N: :D)

Diğer sorular bu kadar zor değildi, ve onları kolaylıkla cevapladı.

'Etikten tam not alacağım gibi gözüküyor.'

Etik sınavın son bölümüydü ve Hyun sınavı tamamlamıştı.

"Ross Gleasis'e en son gittiğimde yeni bir silah buldum. Parlayan Altın Balta! hasarı 60'ın üzerinde!"

"Etkileri nasıl?"
"Güç +45, Çeviklik -10, yolda haydutlarla karşılaşma olasılığını düşürüyor ve eğer suya düşerse yok olacak."
"Waayy, Çok iyi!"

Koridorda sınavını bitirmiş insanlar küçük gruplar halinde sohbet ediyordu ve neredeyse hepsi Royal Road hakkında konuşuyordu.

"Altın Balta..."

Baltalar oyundaki en yüksek hasara sahip silahlardı, ama hız ve mesafe olarak en kötüsüydüler. Bir balta her vuruşuyla çok büyük hasarlar verebilecek olsa dahi, eğer rakibine dokunamazsan bunun hiç bir anlamı olmazdı. Yine de balta kullanmayı gerçekten bilseydin, bu seni tehlikeli bir dövüşçü yapardı.
Lee Hyun çantasını alıp çıkışa doğru yürümeye başladı. Acelesi olmadığından konuşan grubun arkasından yürümeye karar verdi. Konuşmanın devamını merak ediyordu.
Biri 30 yaş civarında gözüküyordu, diğer ikisi ise daha gençti.

"Joong Hoon, kıskanıyorum. Okulu bıraktığımız ilk zamanlar tek yaptığımız içmekti..."
"Evet, sen Karanlık Oyuncular Birliğinin bir üyesiyken, biz sadece etrafta sürtüyorduk."

Karanlık Oyuncu?

Karanlık Oyuncu ismi oyundan para kazananlara verilen bir addı.

Ama Hyun'u asıl şaşırtan diğer ikisinin tepkisi olmuştu. O adamın kim olduğunu biliyor ve kıskanıyorlardı.

O utanmamış mıydı?

Lee Hyun oyun oynayarak para kazanmanın gurur duyulacak bir tarafı olmadığını düşünüyordu. Çünkü işe yarar hiç bir şey yapmıyor veya dünyaya yeni bir şey getirmiyor, yalnızca havadan para kazanıyordun. Ve oyunlar yok olsaydı, bu seni dünyadaki en işe yaramaz insan yapardı.

"Joong Hoon, şu anki seviyen ne?"
"Seviyem? bakalım... kaçtı.... 355."
"Bu çok fazla! oyunda bir sürü arkadaşım var ama hiç birinin seviyesi buna yaklaşamaz. Peki sıralaman kaç?"
"İlk 10.000'deyim."

Oyunu oynayanların sayısı 100 milyonun üstündeydi. Bu yüzden ilk 10.000 oldukça fazla şey ifade ederdi. ve seviyesi çoktan 355'ti. Şanslı biri.

Lee Hyun kıskançlığını saklayamadı ve adımları yavaşladı. Eve dönmek için otobüse binmesi gerekiyordu.

Joong Hoon ve diğer ikisi park yerinde ithal bir arabanın önünde durdular.

"Gelin size karanlık oyuncu olmanın ne demek olduğunu göstereyim."
"Gerçekten mi? Teşekkürler!"

Onlar arabaya binerken Hyun'un otobis durağına gitmekten başka şansı yoktu. O sırada Joong Hoon Hyun'a seslendi:
"Hey! Boş bir koltuğumuz var, bize katılmak ister misin? Eğer yakınlarda oturuyorsan seni bırakabilirim."

Hyun teklifi kabul edip etmemesi gerektiğini düşünüyordu, ama adam devam etti.:

"Sorun yok. Senin de Royal Road oynadığını sanıyorum. Konuşurken bizi dinlediğini fark ettim. Karanlık oyuncuların düzenli toplantılarından birine gidiyoruz. Eğer istersen bize katılabilirsin."

Karanlık oyuncular terkedilmiş bir depoda toplanıyorlardı.

Devasa bir binanın içinde bir kaç kapsül, uzun bir masa ve çok sayıda sandalye vardı.

"Toplantıya başlamadan önce size birliğimiz hakkında birkaç şey şöyleyeceğim..."
Kendini Choi Joong Hoon olarak tanıttı ve gülümseyerek konuşmaya devam etti.

"Ne kadar insanın eşya satarak Royal Road'dan para kazandığını düşünüyorsunuz? Sadece bir iki kez satış yapanlar değil, tüm geçimini bundan sağlayanlar?"
"Onbinlerce? belki 30 veya 40 bin?" Gençlerden biri düşünceli bir şekilde sordu.
Choi Joong Hoon kafasını salladı.
"100 binden az değil."
"O kadar çok mu?"
"Ve çoğu Hindistan, Çin ve diğer birkaç Doğu asya ülkelerinden."

Uluslararası sınırlar Royal Road için bir şey ifade etmiyordu. Herhangi bir ülkeden herhangi bir insan bir kapsül aracılığıyla oyuna bağlanabilirdi. Unicorn şirketinin sağladığı Otomatik Konuşma Çevirisi uygulaması sayesinde dil bariyeri bile ortadan kalkmıştı.

"Kore'de sadece Royal Road için çalışan bir ticaret şirketi olduğunu duydum..."

"Bu doğru. Çalışanlarının elde ettikleri eşya ve oyun içi paranın satışını yapıyorlar. Onları eleştirecek değilim onlar kendi yollarından gidiyorlar biz de kendimizinkinden ve kendimizi gizli tutmayı tercih ediyoruz. Bir çok üyemiz yapısı gereği asosyaller ve yalnız takılmayı tercih ediyorlar... Bu tarz oyuncular büyük şirketlerde kendi potansiyellerini gösteremeyebilirler. Bu yüzden biz Karanlık Oyuncular Birliğini kurduk."

Choi Joong Hoon'nun sözleri katılımcıların kafasını karıştırmıştı.

"Öyleyse bu birlikte olmak tam olarak ne anlama geliyor?"

"Güzel bir soru. Bu birliğin var olmasının temel amacı bilgi değiş tokuşudur. Birliğimiz üyeleri tarafından toplanan bilgileri bir araya getirir. Senin avlanma yerleri, iyi zindanlar, kazançlı ticaret rotaları ve nadir canavarlar gibi şeyler hakkında bilgi edinmeni sağlar..."

"Waayy, bilgi mi paylaşıyorsunuz? Yani birliğe üye olduğum zaman veri tabanına ulaşabilirim mi demek oluyor bu?"
"Malesef o kadar kolay değil. Tüm bilgilere bu kadar çabuk ulaşamazsın. Bilgilerin ne kadarına ulaşabileceğinizi birlikteki rütbeniz belirler."
"Eh, neden böyle?"
"Bu bir çeşit güvenlik protokolü. Daha önce olmadı ama bazı üyelerin dışarı bilgi sızdırma ihtimali var ve bu birlik tamamen bilgi üzerine kurulu."
"Mantıklı, insan sayısı yeterince arttığında her şeyin olması mümkün."

"Evet ayrıca 200 seviye ve üstü zindanlar 100 seviye biri için işe yaramaz. Bu yüzden üyelerimize paylaştıkları bilgilerin değerlerine göre rütbeler atıyoruz. Ve bu rütbe ne kadar bilgiye ulaşabileceğini belirliyor. Sistem bu şekilde. Tabi tüm yeni üyelerin temel bilgilere erişimi var."

"Yani seviyemiz doğrudan paylaştığımız bilginin değeriyle alakalı?"

"Sadece bu değil. Eğer birliğin etkinliklerine aktif olarak katılırsan bu senin rütben artırır. Aynı şekilde eğer bizim açık artırma sitemiz üzerinde eşya satışı yaparsan da geçerli. Ama bu tarz şeylerle rütbeni artırmanın bir limiti var."

"Bu yeterince iyi gözüküyor. Nasıl başvurabiliriz?"

Choi Joong Hoon ile birlikte gelen iki genç kağıtları doldurmaya başladı. Karakter adlarını seviyelerini ve diğer ilgili bilgileri belirttiler.

Verdikleri bilgilere göre ilk rütbeleri atandı. seviyeleri 140 civarındaydı, bu yüzden en düşük rütbe olan 'D' seviyesinden başladılar.

"Sen kayıt olmayı düşünmüyor musun?" Joong Hoon sakin bir şekilde oturan Hyun'a yöneldi.

Lee Hyun ikinci kez düşünüp artı ve eksilerini tarttıktan sonra kafasını salladı.

"Ben katılmayacağım."
"Yani cevabın bu?"

Joong Hoon hayal kırıklığına uğramış gözükmüyordu.

"Pekala, Katılmayı reddettiğine göre Royal Road oynuyorsun ve buraya gelmeyi kabul ettiğine göre birliğimize bir ilgin var demektir. Yine de son kararın buysa benim yapabileceğim bir şey yok..."

Ardından Choi Joong Hoon eğilip Hyun'un kulağıına fısıldadı:
"Bu ikisi sadece sıradan oyuncular. Muhtemelen onlar ulaşabildikleri mevcut bilgiyi bile kullanmayacaklar. Ama senin farklı olduğunu görüyorum. Bu yüzden eğer katılırsan bazı özel bilgilere ulaşabilirsin..."

"..."

"Yeni başlayanlar için olan bilgiler işine yaramayacağından değerli bilgileri paylaşarak sıkıntı yaşamak istemediğini sanıyorum. Öyle mi?"

Lee Hyun şaşırmıştı. Choi Joong Hoon muhtemelen daha önce Hyun gibi çok kişiyle karşılaşmıştı ve varsayımları büyük oranda doğruydu.

"Her neyse, sorun yok. Herkesin kendi prensipleri var. Ve birliğimiz bunlara saygı gösterir. Ama yinede sana bir tavsiye vereyim. Royal Road oynamak konusunda ciddiyse birliğimize katılman senin için oldukça faydalı olur."

Şu ana kadar sesi çıkmayan Lee Hyun aceleyle cevapladı:

''Rütbemi yükseltecek zamanım yok ve bilgilerimi paylaşmak istemiyorum.''

Eğer Lee Hyun karakter adını (Weed) paylaşmak zorunda kalsaydı bu ona sadece sorun getirebilirdi. On Joo-wan'ın onunla röportaj yapmak için onu tehdit ettiğini hatırladı.

Ama ikinci kez reddetmesi Joong Hoon'u üzmedi. Aksine Hyun'un cevabından memnun kalmış gibi gözüküyordu.

"Tamam, en azından senin gibiler bizi sırtımızdan bıçaklamaz. Sitemizi biliyor musun? Dinle kullanıcı adı kj9008 şifre 165008. Bu hesap sitemize ilk kez giren insanlar için özel bir hesap. Bir kere bu hesabı kullanarak giriş yaptığında 'C' rütbesiyle başlıyorsun ve güven bana kayda değer bilgilere erişme imkanın olacak. Ayrıca girş yaptıktan sonra şifreni değiştirip başkasının bilgilerine ulaşmasını engelleyebilirsin."

"Bana neden böyle özel bir muamele yapıyorsun?" diye kayıtsızca sordu ve ekledi.
"Arkadaş felan mı arıyorsun?"

"Sebebi basit. Karanlık oyuncuların üç kuralı vardır. İlk kuralımız 'kimseye güvenme'dir. Bu tam olarak birbirimiz arasındaki ilişkiyi tanımlıyor."

"..."

"Ve ikinci kural 'Aldığın kadar ver'.Sen bu iki kurala uyacak birine benziyorsun. Ve eğer bizim bilgilerimizi kullanırsan bize işe yarar bazı bilgiler sağlayabilirsin. Sana baktığında gerçek bir karanlık oyuncu görüyorum."

"Ya üçüncü kural?"

"Ve üçüncü kuralımız 'Yalnızca paraya itimat et.'"

"..."

Ve böylece Lee Hyun Karanlık Oyuncular Birliğine katılmaya karar verdi.

***
Basra zindanının dördüncü katında Weed, Hwaryeong ve Zephyr avlanmaya odaklanıyorlardı.

Her savaşta hayatlarını riske ediyorlar ve her savaşta yetenekleri ve tecrübe puanları artıyordu.

"Tamamdır, canım tamamen doldu... Weed hadi savaşa devam edelim."
"Evet, bu iyi olur."

Zephyr ve Hwaryeong ayağa kalktı.

Weed'i avlanma hızını yavaşlatmak için ne yaptılarsa ikna edemediler, tüm çabaları beyhudeydi. Bu yüzden artık bu isteklerinden vazgeçtiler.

Bu sırada Weed, Basra zindanının avlanma yeri olarak değerini yitirdiğini düşünüyordu.

Burada bir veya iki gün daha kalacağız. Sınavlara harcadığım zaman için üzülüyorum.

Odein Kuşatmasından beri epey zaman geçmişti.

Balkan Loncası kayda değer şekilde zayıflamış ve şimdilik kaleye tekrar saldıracak gücü kalmamıştı. Bu yüzden kazananların konumlarını güvenceye alacak yeterli zamanları vardı. Büyük ihtimalle Odein'in çevresindeki tüm avlanma yerleri özelleşecek, yalnızca Refah Loncası ve müttefikleri kullanabilecekti.

Çok yazık...

Basra Zindanı kayda değer tecrübe ve değerli ganimetleriyle en meşhur zindanlardan biriydi..

Geçen iki günde Weed 17 seviye atlayıp 247. seviye olmuştu. Ama burada daha fazla avlanabileceklerinden şüpheliydi.

Kalan zamanda en azından 5 seviye daha almalıyım. Ve güçlü canavarlarla uğraşmaya başlasak iyi olacak küçükler yeterince iyi değil...

Weed arkadaşlarını çağırdı ve daha önce gitmedikleri bir yere gittiler. Zindanın Patron Canavarının ini, 'İsyancı Ana Karargahı' isimli bir yer...

Weed bu fikirden ilk defa bahsettiğinde Hwaryeong ve Zephyr şiddetli bir karın ağrısıyla cevapladılar.

"Buna inanamıyorum!"
"Weed, sen sonunda kafayı mı yedin!?"

Basra Zindanı'nın Patron Canavarı 290 seviyeydi ve 275 seviyelik astları ona eşlik ediyordu. İkisinin böyle bir tepki vermesine şaşırmamalıydı.

"Weed senin muhakeme gücünün daha iyi olduğunu düşünürdük ama bu sefer kesinlikle Patron'u ve askerlerini yenmemizin bir yolu yok."

"Kesinlikle!"Zephyr Hwaryeong'a arka çıktı.

"Basra'nın Patron canavarı bir Karanlık Büyücü ve bir Ruh Çağıran olduğu söyleniyor. Ruh Çağıranlar'ın büyüleri diğer büyücülerden oldukça farklı. Ayrıca 290 seviye olduğunu ve Patron statüsünden gelen can artışını da hesaba katman gerekli."
//Necromancer, Ruh çağıran hoşuma gitti öyle çevirdim. Zombi horlatan, hayalet çağıran büyücüler.
(D.N: Bencede iyi)

"Saldırı gücünün devasa olduğu söyleniyor."
"Evet, Sadece birkaç darbe ve sonrasında ölüsün!"

Weed elini sallayarak sözlerini kesti:

"Saldırı gücü o kadar güçlü mü gerçekten?"
"Evet ve hiç bir tür bandaj seni kurtaramaz!" diye feryat etti Zephyr.
"Ve bandajlar ancak savaş bitince işe yarar!" diye ekledi Hwaryeong.

Aniden Zephyr ve Hwaryeong göz göze geldiler, yüzlerinden tam bir fikir birliği okunabilirdi. Neşeli bir şekilde gülümsediler.

"Weed! Biz geliyoruz!"

Bir kere öldüğümde artık dinlenebilirim. O andaki tek istekleri buydu.

Burada bazı eğlenceli arkadaşlara sahibim.

Weed etrafta onlar varken sıkılmıyordu. Onların ne kadar basit olduklarına şaşırmadan edemiyordu. Ama Weed onlardan farksız olduğunu farkedememişti, işin ucunda tek bir sikke dahi olsa ruh halinin nasıl dalgalandığını biri Weed'e hatırlatmalıydı.

"Hahaha! Uzun zamandır ziyaretçimiz olmamıştı. Burada ne işiniz var?"

Zindanın en derin bölgesinde; göz alıcı kıyafetleriyle, görkemli bir tahtta oturuyordu. Zindanın Patron Canavarına 2 şövalye ve 12 hırsız eşlik ediyordu.

Artık sonumuz geldi...

Tanrıya şükür, artık bitecek.

Patron'un sözlerini duyduklarında Hwaryeong ve Zephyr hayatlarına veda ettiler. Pek gergin değillerdi, en azından yüzlerindeki gülümseme buna işaret ediyordu. Yinede heyecanlanmadan edemediler. Ne olursa olsun Patron Canavarlarla pek sık karşılaşmıyorlardı.

Bu zindandaki patron Britanya Konfederasyonu'ndan intikam almak için güç toplayan bir NPC'ydi. Eğer iyi bir ilişki kurabilirsen bazı görevler alma imkanın olabilirdi, mesela kellesi için gönderilen avcıları haklamak veya ihtiyaç duydukları eşyaları toplamak.

Doğal olarak böyle bir görevi alanlar Britanya Konfederasyonuyla düşman olurlardı. Ama bu görevi herkes alamaz, yalnızca yüksek şöhret sahibi oyuncular böyle bir imkana sahip olabilirdi.

Bu yüzden Basra'nın Patron Canavarı Weed'le konuşmaya başladığında, Hwaryeong ve Zephyr gerilmeye başladılar. Savaş başlamazsa ölme şansları da ellerinden giderdi.

Onları rahatlatan şey Weed'in elindeki kılıcı sıkıca kavrayıp cevaplaması oldu:

"Buraya seni öldürmeye geldik."

"Hohoho! Yani siz de bir grup Britanya köpeğisiniz! Güzel, eğer buraya ölmeye geldiyseniz sizi hayal kırıklığına uğratmayacağım. Kellelerinizi girişe diğer Konfederasyon kuklaları için uyarı olarak asacağım. Şövalyeler! Öldürün onları!"

"Emredersiniz ekselansları"

Patron gevezelik yaparken Weed kılıcını çekip bağırdı:

"Kutsama!"

Agata'nın Kutsal Kılıcı'nın etkisi tetiklendi ve kutsal ruh Weed'i sarmaladı.

"Yüksek Rahip'in Kutsaması!"

Parmağındaki yüzük parladı ve hafif bir parıltıyla Weed'in vücudunu kapladı.

Bu eşyaların etkileri sadece 20 dakika sürüyor olsa da Freya Tapınağı'nın Yüksek Rahibi tarafından kutsanmışlardı! Kısa bir zamanda Weed yarı yarıya güçlenmişti.

"Van, hırsızlarla ilgilen!"
"Anlaşıldı. Efendim."

Ölü Şovalye bile bu kutsamayı görünce karşı koyma arzusunu yitirmişti. O bu kadar güçlüyken ona karşı gelmek mantıklı değildi.

"Zephyr, Van'a hırsızların icabına bakarken yardım et."
"Ama..."

Eğer savaşacaksa Şövalyelerle savaşmayı tercih ederdi, bu ölmek için daha kestirme bir yoldu.

"Hwaryeong Şövalyeleri oyalayacak. Ben de Patronla ilgileneceğim."
"Peki ya kendilerine gelirlerse?" Hwaryeong endişeli bir şekilde sordu.
"O zaman bir şekilde başa çık. Eğer Van ve Zephyr hırsızları temizleyebilirse sana yardıma gelecekler. Ben patronla meşgul olacağım."

Zephyr ve Hwaryeong'un Weed'in komutlarına uymaktan başka şansları yoktu.

İki şövalye kılıçlarını sallayarak yavaşça Weed'e doğru geliyorlardı.

"Hwaryeong uyuma başla artık!"

Zephyr hemen hırsızlara yöneldi, Weed de iki şövalyeyi atlatıp ileri hücum etti. Hwaryeong yalnız kalmış, iki şövalyeyle yüz yüze gelmişti.

"Büyüleyici Dans"

Kendinden yüksek seviyeli rakipleri baştan çıkarmak için çok fazla mana harcaması ve daha uzun süre dans etmesi gerekiyordu. Şövalyeler çabucak yaklaştılar.

"Basra'nın şerefi için!" bağıran şövalyeler Hwaryeong'a doğru zıpladılar.

Dans eden kız çaresizce gözlerini kapadı.

Muhtemelen biraz acıtacak...

Acı ölümü getirebilirdi! Bu sefer sonunu onu tüketen diğer gündelik savaşlarda olduğundan daha hoşnut biçimde karşılamıştı.

Ancak bir saniye geçti, başka bir saniye onu takip etti ama hala hiç bir şey olmuyordu! Ardından şövalyelerin durup tartışmaya başladıklarını duydu.

"Öldür onu, Jason."
"Yapmak istemiyorum, sen yap Tobon."
"Yapamam! Şövalye olarak her zaman hanımefendileri koruyacağımıza and içtik. Bu bizim görevimiz! Eğer onu öldürürsem artık kendime şövalye diyemem."
"Evet, ben de aynı şeyi düşünüyorum! Ama Patronun emri..."

Son sözcükler tereddütlerini ortadan kaldırmıştı. Hwaryeong şövalyelerden birinin ona yönelirken özür dileyişini duymuştu:

"Beni affet, hanımefendi!"

Ölmeyi umarken bile dans etmeyi hiç bırakmamış, elleri şık bir şekilde hareket ederken bedeni kıvrılmaya devam ediyordu. (D.N: :D )

Gözü kapalı dans etmek Hwaryeong için zor değildi. Son birkaç günde defalarca Basralı haydutların önünde dans etmişti, bazılarında aşırı uykusuzlukla da savaşıyordu. Böylece gözleri kapalı dans etmeyi de öğrenmişti.

Ttring!

Baştan Çıkaran Dans başarıyla uygulandı.
Basra'nın şovalyeleri ağına düştü.

"Ah! Her şeyden sonra o gerçekten çok güzel, Onu öldüremem. Üzgünüm patron bizi affet..."

Hwaryeong şövalyeleri devre dışı bırakmayı başarmıştı.

"Aww! Başardığıma inanamıyorum!"

Bitkin bir şekilde yere kapaklandı. Zephyr ve Van hırsızların işini bitirdiğinde ona yönelmişlerdi.

"Müthiş!"

Bu Zephyr'in  Weed'in ona çok sayıda karanlık büyüyle saldıran Basra'nın Patronunla olan savaşına hayran kalışıydı.

"Düşmanımı delik deşik edin, Karanlık Oklar!"

Sayısız ok Patronun arkasından fırlayıp Weed'i hedef aldı. Büyüler çok çabuk ateşleniyordu, ama Weed okları atlatmayı başarıyordu.

Bunu başarabilmesinin sebebi, böyle bir şeyin olabileceğini hesaplayıp hazırlıklı gelmesiydi. Patron büyüyü yapmaya başladığında, Weed yerini ve etki alanını belirleyip kaçınıyordu. Zephyr böyle bir beceriden tamamıyla şaşkına dönmüştü.

"Oyma Bıçağı!"

Kaçamadığı birkaç oktan kurtulmak için kılıcını savuran Weed Basra'nın Patronuna doğru hücum etti.

"Işınlan!"

Basra'nın patronu anında birkaç adım geri ışınlandı, ama göğsünde kanayan uzun bir kesik görülebiliyordu.

Weed'in Oyma Bıçağı yeteneği herhangi bir zırhı tamemen hiçe sayardı!

Zırh olmayan ve düşük cana sahip Ruh Çağıranlar için böyle darbeler özellikle tehlikeliydi! Eğer bu boss bir Lich* olsaydı Tori gibi neredeyse sonsuz canı olurdu. Ama oyunda bu tarz çok az canavar vardı ve oyuncular genelde onlardan kaçınıyorlardı.

//Lich doğal olmayan yollarla ömrünü uzatan uzun yıllar yaşadığı için vücüdunda kemikten başka bir şey kalmayan karanlık büyü kullanan ölmeden ölümsüz(undead) olan Patron class'ının da Patronlarından bi canavar türü.

"Aptallar!"

Weed'le arasına biraz mesafe koyduktan sonra durumu kontrol etmek için biraz zamanı oldu ve durumun onun için pek iyi olmadığını fark etti.

"Benimle savaşmak faydasız!" Öfke içinde bağırdı.
"Ben Ölüm Tanrısıyla bir anlaşma yaptım! Neden şu Britanya piçlerinin beni yenemediklerini bilmek istiyor musun? Sana göstereceğim! Ölümsüz Gücü! Askerlerim ayağa kalkın!"

Ayaklarının altındaki zemin sarsılmaya başladı ve içinden iskeletler çıkmaya başladı! Çok sayıda siyah kırmızı ve beyaz iskelet!

Basra'nın Patronu, gerçek bir Ruh Çağıran olarak son kartını oynadı ve yardım için büyücü, savaşçı, ve okçu iskeletler çağırdı. Ses tonu zaferle doldu:

"Basra'nın bir çok savaşçısı burada gömüldü! Bu yer nesillerdir bir mezarlık ve çocukken ruh çağırma becerilerimi pratik etmek için buraya gelirdim. Şimdi burası sizin için de mezar yeri olacak! Ahahahahah!"

"Oyma bıçağı!"

İskelet sürüsüyle uğraşmak zorunda kaldığından Weed'in hareketleri gözle görülür biçimde yavaşladı. Bunlarla uğraşmak tehlikeli bile değildi ama patronun yaptığı saldırılardan kaçınmayı zorlaştırıyordu ve bu Weed'i endişelendiren kısımdı. Patronun her bir saldırısı Weed'in canını yarı olmasa bile üçte bir oranında götürebilirdi.

"Öl, insan!"

İskeletlerden biri paslı kılıcıyla Weed'e arkadan saldırdı. Vuruş etkiliydi ama Weed'in cilalanmış zırhının karşısında hiç hasar veremedi.
Ama saldırılar devam etti.

'220 seviye civari...'

Weed düşünmeye başladı.

Canavarlarla savaşından gelen derin tecrübesi tek bir darbe aldığında düşmanının seviyelerini belirleyemesini sağlıyordu.

'220 seviyedeki canavarlar tehdit oluşturmaz.'

Sorun Patronun iskeletleri hortlatmaya devam ediyor oluşuydu. Bu hareketlerini fazlasıyla kısıtlıyordu ve kutsama yalnızca 20 dakika sürüyordu.

Bir kere kutsama bittiğinde savaş çok zor bir hale gelecekti. "Bunlardan kurtulmalıyım... Evet, çözüm yolunu biliyorum! Ateşe ateşle karşılık ver!"

Sürekli olarak Lavias'ta aldığı Ölü Şovalye'nin Kaskı'nı takıyordu.

"İskeletleri Çağır!"

Kask Weed'e seviye 50 civarı ölümsüzler çağırmasını sağlıyordu. Toplam sayıları çağırıcının liderlik özelliğine bağlıydı.

Daha fazla iskelet zeminden çıktı. Onlardan 200den fazla vardı, ve onların hepsi efendilerinin emrini bekliyorlardı.

"Savaş! Beni tehdit etmeye cürret edenlerle!"

İki iskelet sürüsü birbirine girdi. Bu savaşta dostla düşmanı ayırt etmek zorlukla mümkündü.

"Ölüm tanrısının köleleri! Bana verilen yetkiye(güce) dayanarak size emrediyorum! Emirlerime boyun eğin!"
"Bizim çağırıcımız sen değilsin."
"Sizi aptallar!"

Weed'in çağırdığı iskeletler çok daha zayıftı ve düşmana hasar dahi veremeden ölüyorlardı. Ama yine de düşmenin dikkatini çekip Weed'e bu kemik yığınından kaçacak fırsatı yaratmışlardı.

"Üçlü vuruş!Arkadan Bıçaklama!"

Weed az bir mana dahi saklamadan saldırmaya başladı. Patron Weed'in saldırılarını ışınlanarak atlatıyordu ama avantajı çoktan kaybolmuştu. Şövalyelerin işini bitiren Hwaryeong, Zephyr ve Van Hawk Weed'in yardımına yetişti.

Artık bütün parti kaçıp duran Patron'u kovalıyordu, birkaç dakika sonra ağır bir yara alarak öldü.

Ttring!

Dayanıklılık +1
Dövüş Ruhu +1
Seviyeniz arttı.

Weed çoktan 290 seviye üstü canavarlarla savaşmıştı, bundan dolayı bu galibiyetle ancak bir seviye atlayabildi. Bu canavar tabiki Vampir Lordlarından güçlüydü ama Toriyle kıyaslanamazdı...

"Wow! Harika! B... biz kazandık!"

Zephyr ve Hwaryeong zaferlerini kutlayıp Weed'e yöneldiler. Ama yüzündeki ifade ikisinin yerlerinde kalakalmasına sebep oldu.

"Hımm, canımın %3,5'u duruyor. Yeterince dikkatliydi..."
"..."
"Güzel, öyleyse avlanmaya devam edelim."
"..."


Yorum Yap "Lms 4.9 Karanlık Oyuncular Birliği"