Tankların Tarihi Günceli

Lms 4.3 - Prizmatik Elbise Mezatı

Ekim 02, 2016


Çeviri için Ratel-sama‘ya, kontrol-düzenleme için Ratel-dono‘ya ve yayınladığı için Ratel-nim‘e teşekkürler. Muhteşem üçlü Maşallah😀

Legendary Moonlight Sculptor : Cilt 4 Bölüm 3 -Prizmatik Elbise Mezatı
Weed gibi cesur insanlar macera arayışıyla, genellikle Rosenhaim gibi kjüçük kralıkların başkentlerinde başlamayı seçerler. Genellikle bu oyuncular bunun ardından kolayca güzel silahların bulunabileceği ve güzel bir gruba katılabilecekleri büyük şehirlere yönelirler ve şehir kapılarından çok uzaklaşmadan dolaşırlar.
Özgürlük Şehrinin ana kapısında, bir kişinin etrafını sarmış bir oyuncu sürüsü vardı. Garip bir miğfer, bir kolye, bir pelerin ve göze batan bir eldiven giymişti.
“Eşyalarınızı bana bırakırsanız onları bedavaya tamir edeceğim ve yeniymişcesine iyi olacaklar! Bana deri veya kumaş getirirseniz size iyi giysiler yapacağım! Eğer bana maden cevheri getirirseniz size bir bir silay yada zırh veririm! Eğer bana et getirirseniz size lezzetli yiyecekler yaparım! Ek olarak benim pişirdiğim yemekler yaşam gücünüzü en azından 150 arttıracaktır ve çok lezzetliler!”
Böylesi bağırışlar bile çok fazla kişiyi etkilemedi. Bunun asıl nedeni bu hizmeti öneren adamın sefilce giyinmesi ve kötü silahlar kuşanmasıydı.
  • “Sana et getirirsem bunun benim yaşam gücümü arttıracağı doğru mu?”“Bende biraz deri parçası var, gerçekten bunlardan bir elbise yapabilir misin?”
Ancak umutlananları da kalabalık susturdu ve kafalarını onaylamamazlıkla salladılar.
  • “Başka bir sahtekar ortaya çıktı.”
  • “Çocuklar bu aldatmacaya düşmeyin. Bu sadece sizin itemlerinizi alıp kaçmak için tasarladığı bir oyun”
  • “Evet, yeni oyunculardan pek çoğu bunu deniyor, bu adamar çeşit çeşit.”
  • “Saksıyı çalıştır. O elbise dikiyor, yemek harzırlıyor, demir dövüp tamir yapıyor-hiç böyle bir adam duymuşyudun? Bu bir üçkağıt!”
  • “Adamım, eğer oyunda yeniysen, git başka birşey yap, git avlan. Neden diğer oyuncuları kandırmayı deniyorsun? Ay-ay-ay …”
Böyle konuşmaları duyan bazı oyuncular sinirlenmeye başladılar.
  • “Oh, seni hain piç!”
  • “Çık git burdan, seni yalancı!”
Kapıdaki adamın adı Weed’di.
Sakin kalarak ve sessizce bu suçmala yağmurunu dinledi. Evet, bu can sıkıcıydı ama hayat işte. Eğer düşünürseniz onu şuçlamakta haksız değillerdi. Aynı anda demir döven, yemek pişiren ve dikiş yapabilen birisini bulmak çok zordu.
Weed’in oymacılık ve balıkçılık yapabilmesinden bahsetmiyorum bile. Yeni yetenekler öğrenmek hiç de kolay değildi: Bir loncaya gidip öğrenmek kadar basit birşey değildi. İlk olarak, sıkı çaışmalıydınız ve Weed’in şu anki yetenek ağacını taklit etmeniz lazımdı. Bu nedenle böylesi bir oyuncuyla karşılaşmak oldukça zordu.
Yolun başındaki birisine bunu anlatsanız bile buna inanması çook zordu. Ama Weed artık bir acemi değildi. Para kazanma konusunda tecrübe edinmişti. Önceleri bu kadar büyük sayıda ona bağırıyor ve onu eleştiriyor olsa, şok olup kaçmaya çalışırdı, ama bu sefer farklıydı.
Şarlatanlık yaptığı süre boyunca, Weed yüzlerce heykelcik satmıştı, deneyim kazanmıştı ve durumu kontrol altına alacağını öğrenmişti. Basit bir şey satarken bile durumu zorlayarak son kuruşa kadar kazanmasını biliyordu. Bu gibi işler Weed’den sorulurdu.
Hadi basit problemden başlayalım.
Kuşkunun asıl nedeni – çoğu kişinin onun düşük seviyeli bir oyuncu olduğu ve onları dolandırmaya çalıştığını düşünmeleriydi. Onları saf dışı bırakmak lazımdı ve durum dramatik bir şekilde değişicekti.
Güzel, bu budur. Ölü Şövalyeyi Çağır!
Weed yüzüne huysuz bir ifade takınarak kırmızı kolyesini çıkardı ve birşeyler fısıldadı. Siyah bir duman oluştu ve içinden Ölü Şövalye çıktı.
“Beni mi çağırdın Sahip?”
“Burada dur ve hareket etme.”
“Anladım. Sahip.”
Ölü Şövalye tehditkar bir şekilde Weed’in yanında dikildi. O onu aşağılayan insanları disipline etmeyi isterdi ama para önce gelir. Sonuçları elde etmesi uzun sürmedi.
  • “Hey, şu adamın ne sorunu var?”
  • “O bir Ölü Şövalye çağırdı.”
  • “O bir Ölü Şövalye mi? Evet, o karanlık gözüküyor …”
  • “Evet, bu bir Ölü Şövalye. Daha önce internette gördüklerimle tıpa tıp aynı gözüküyor.”
  • “Ölü Şövalyeler 200. seviyenin üzerinde olurlar. Buna inanamıyorum. Belki de bir büyüdür? O bir kara büyücü mü?
  • “Bir Kara-büyücü – bu büyücüler için gelen ikinci meslek ilerlemesi miydi? Yani 280. seviye olmayı gerektiriyor…”
Şimdi huzursuzluk yavaş yavaş ilgile dönüşüyordu.
“Neden bu kadar yüksek seviyedeki birisi yeni başlayanları kazıklamaya çalışsın ki?”
“Evet, hepsi ayarlanmış. Yani o dolandırı mı yoksa değil mi?”
“Üstüne düşünürsen, belki de söyledikleri doğrudur…”
İnsanlar yavaşça Weed’in etrafında toplanmaya başladılar.
Ona en fazla bağıranlar ve en fazla hakaret edenler sıranın en başına gelenler olmuştu. Bu insanlardan birisi beklenmedik bir şekilde Weed’e elindeki en ucuz etten bir parçayı Weed’e uzattı.
“Bunu pişirebilirsin değil mi?”
“Evet. Biraz bekle. Ücreti 30 bakır olacak.”
Weed ocakta bir ateş yaktı ve eti pişirmeye başladı. Biraz baharat döküp ateşte birkaç kez çevirdi.
“Denesene.”
Kızarmış etten çekici bir aroma yayılıyordu. Herkes eti alan adama bakıyordu. Çekinerek ve dikktlice küçük bir parça ısırdı.
Yum-yum!
Ve hepsini anında götürdü.
Sonra çantasını açtı, tüm etleri çıkardı ve Weed’in eline tutuşturdu.
  • “Yaşam gücüm 160 puan arttı. Ödeme yapacağım, lütfen bunları da pişir!”
  • “Bana da!”
  • “Ve bana …”
Durum dramatik bir şekilde değişmişti. Pek çok oyuncu olabildiğince çabuk etlerini pişirmesi için ona yalvarıyordu. Fazladan 160 Yaşam Gücü canlarını büyük miktarda yükseltiyordu ve daha göçlü canavarları avlamalarını sağlayabilirdi.
“Güzel! Tamam. Lütfen sıraya girin!” Weed herkes duyabilsin diye yüksek sesle bağırdı.
Sıra kocaman olmuştu. Et kızartmak özel bir dikkat gerektirmiyordu, ve Weed insanlara hızla hizmet veriyordu. Pek çok soruyu dinlerken etleri ızgara atıp kızartıyordu.
“Bi dahaki sefere daha fazla et getireceğim onları da pişirir misin?”
“İsmin ne, Seni tekrar arayacağım.”
Weed nazikçe gülümsedi ve her soruyu nazikçe yanıtladı.
“İsmim Weed. İstediğin zaman uğrayabilirsin.”
“Weed. Anlıyorum. Gelecek sefer sana bakacağım.”
“Weed mi dedin? Tesadüfen …”
Royal Road’daki nick’ler eşsiz değildi. Royal Road’ı oynayan o kadar fazla insan vardı ki, eğer aynı isimleri kullanmalarına izin vermezseniz oyun pek çok anlamsız ve sayılarla kombine edilmiş isimle dolardı. Bu nedenle, yapımcılar herkese özel bir sayısal kod tanıtmışlardı.
“Sen Freya Tarikatı’nın görevini başarıyla bitiren kişi misin?”
“Evet, lütfen bize anlat!”
Weed’in başarılarıyla ilgili söylentiler Özgürlük Şehrine de yayılmıştı, yani kalabalıkta Weed’i duymamış birini bulmak gerçekten zordu. Tüm oyunda genelinde 30. seviyeyi geçen her NPC kıtadaki birisi hakkında konuşmaya başlayabilirdi.
“Durum buysa …”
Weed bişey söylemeden önce, oyuncular kendi aralarında tartışmaya başlamışlardı.
  • “Laf arasında, bu Contient of Magic’teki Weed ile aynı kişi olabilir mi?”
  • “Hayır, olamaz. Weed yaygın bir isim.”
  • “Aynen. Bu ismi taşıyon pek çok oyuncu var.”
  • “Evet, benim de Weed nick’li bir arkadaşım var.”
Weed’in Contient of Magic‘te yaptıklarından sonra Weed ismi Royal Road’da baya bir popüler olmuştu. Weed heykelcik satarken, aynı isme sahip 6 kullanıcıyla karşılaşmıştı.
İşte bu yüzden Pale, Surka, Romuna ve İrine “O Weed” ile oynadıklarını düşünmemişlerdi bile
  • “Hmm. Yine de Weed diye birisinin şapkadan çıkarmış gibi gelip insanlara yardım etmesi çok garip … çok garip”
  • “Ne yani? O bir Ölü Şövalye çağırdı; bildiğim kadarıyla çağırıcılar arasında bile bunu yapabilen kimse yok.”
  • “Evet, gözümüzün önündeki kanıtlar hakkında düşünelim. Weed aynı zamanda bir vampir klanını da yok etti, değil mi?”
  • “Evet, onun yüksek seviye İmana sahip olduğunu söylüyorlar. Söylesene bir aşçı nerden İman kazanabilir ki?”
  • “Bu doğru, zanaatkar sınıflardan gelen kimse böyle zor bir görevin üstesinden gelemez.”
  • “Bi’ bakın. Weed sessiz ve hiçbir şey söylemiyor.”
Böylece, kendi kendilerine konuşup karşılarındakinin “Gerçek Weed” olmadığına ikna oldular.
Her şekilde, kimse onu sahtekarlıkla suçlamamıştı.
Herkes onun bir Ölü Şövalye’nin hizmet etmeyi seçtiği muazzam bir aşçı olduğunu düşünüyordu:
Weed biraz sonra yeniden eskisi gibi bağırdı:
“Eşyalarınızı bana bırakırsanız onları bedavaya tamir edeceğim ve yeniymişcesine iyi olacaklar! Bana deri veya kumaş getirirseniz size iyi giysiler yapacağım! Eğer bana maden cevheri getirirseniz size bir bir silay yada zırh veririm! Eğer bana et getirirseniz size lezzetli yiyecekler yaparım! Ek olarak benim pişirdiğim yemekler yaşam gücünüzü en azından 150 arttıracaktır ve çok lezzetliler!”
Şimdi elinde deri parçaları olanlan insanlar ona vermeye başladılar.
“Bana giysi yap.”
“Bana da.”
“Ben yeniyim ve zırhım yok.”
Weed hızla derileri inceledi. Beklediği gibi çoğu kurt yada tavşan derisiydi ve çok nadiren ortalama bir geik derisi çıkıyordu.
“Ne tür giysiler yapabiliyorsun?”
“Lütfen bana bir pantolon yap.”
“Sana iyi savunması olan şık ve rahat bir pantolon yapacağım; biraz bekle, herşeyi bana bırak.”
Weed cebinden bir iğne, iplik ve makas çıkardı. Deriyi kesti ve pantolon yaptı. Tabii ki sadece derileri alıp birbirine dikmedi. Weed adamın bedenini tahmin etti.
“Eğer şu bedendeyse , o zaman …”
Derileri bitçti ve mükemmel bir pantolon dikti. Bel tarafını geniş yaptı ve derin cepler ekledi. … Alt uçta , topuklara kadar gelecek görece uzun paçaları vardı. Weed Herşeyi düşündü ve basit deriden şık bir pantolon yaptı.

Kaliteli Deri Pantolon :
Dayanıklılık: 30/30.
Savunma : 10.
Tavşan derisinden yapılmış bir pantolon. Terzilik için en iyi materyel olmasa da terzinin inanılmaz yeteneği sayesiinde bu yetersizliğin üstesinden gelinmiş
“Çok iyi oldu” Weed kendini bile şaşırtmıştı. Ama Pantolonu verirken kendinden emin bir gülümseme dışında hiçbir duygu yansıtmadı.
Weed için, bu pantolonu kendi giydiğiyle karşılaştırmak anlamsızdı. Ama bir acemi için bu pantolon uzun zaman iyi bir savunma sağlıyordu. Ve bu tamamen orta düzey el sanatı yeteneği sayesindeydi, bu olmadan bunu başaramazdı.
“Wow, bu çok güzel …”
Acemi pantolonu Weed’in elinden alırken bunları söyledi. Söyleyecek bir söz bulamıyordu, oyundaki en değersiz malzemelerden biri olan tavşan derisi onun 30. seviyeye kadar rahatlıkla giyebileceği bir pantolono dönüşmüştü.
“Borcunuz 1 gümüş.”
Weed komisyonunu aldıktan sonra uzun sıradaki oyuncular için kıyafetler dikmeye devam etti. Şapkalar, gömlekler ve eldivenler elinin bi’kaç hareketiyle ortaya çıkıyordu. Weed’in konsantre olması bile gerekmiyordu. Yine fabrikadaki gibi çalışıyordu, sadece bu sefer küçük küflü bir odada değil Özgürlük Şehrinin temiz caddelerinde çalışıyordu.
Serin ve hoş bir meltem esiyordu, ama sırada bekleyen insanlar sadece güneşin gözlerini yakışını hissedebiliyordu.
“Wow! Bu havalı gömlek için çok teşekkürler. Hemen şimdi giyeceğim. Daha fazla deri getirirsem bana başka bir giysi diker misin?”
Acemiler yeni zırhlarını alırlarken zevkle dans ettiler. Yeni yüksek-kalite av giysileriyle daha güvenli ve daha uzun süre avlanabilirlerdi.
Eşi görülmemiş ustanın söylentileri heryere yayılmıştı ve şimdiden sıra alıp başını gitmişti.. Çoğu hemen yemek, giysi ve sipariş ediyordu veya eşyalarını tamir ettiriyordu. Akşamın ortasında bir saatte bir oyuncu gergin bir şekilde Weed’e 3 parça cevher verdi
“Sen gerçekten zırh yapabilir misin?”
“Tabii ki. Ne tür bir zırh istiyorsun. Bu arada zırh yapmak 30 parça cevher gerektiriyor. Ve sadece buna biraz da deri eklersek sana bir bot yapabilirim”
“O zaman lütfen bana bir bot yap.”
“Borcunuz 3 gümüş olacak.”
“İyi.”
Weed cevherleri fırında eritti ve seçtiği kalıplardan birisine döktü ve bir bot elde etti.

Melez Demir bot:
Dayanıklılık: 35/35
Savunma: 6.Demir alaşımı bot. Savunması yüksek olmasa da, rahat ve dayanıklı..Etkiler:
Çeviklik +2.
Genellikle demir ve bronzdan yapılan botların savunması deri olanlardan daha yüksek olurdu. Ama yeterince metal yoktu.
Ve sonra bir ilham geldi!
Weed botun üstüne dokuz kuyruklu bir tilki çizdi. Son dokunuşta kişiliğini yansıtmıştı. Bir çeşit imza gibi.
Tink!

İtemin özellikleri değişti.
Sanatsal Melez Demir Bot:
Dayanıklılık: 38/38
Savunma: 7.
Demir alaşımı bot. Savunması yüksek olmasa da, rahat ve dayanıklı. Şeytan tilki figürü sahibinin Kuvvetini ve Dayanıklılığını daha da öteye taşıyor.
Etkiler:
Dayanıklılık +2
Kuvvet +1
Dayanıklılık +1
Orta seviye oymacılık item tasarımını daha ileriye taşıyordu. Belki çok fazla değil ama yine de iki özellik eklenmişti.
Diğer yetenekler oymacılığa uygulanabiliyordu ve şimdi de oymacılığı diğer yeteneklerine yardımcı olmak için kullanabiliyordu.
“Lanet olsun, artışlar o kadar da iyi değil. Güzel ama sadece biraz daha iyi.”
Weed daha fazla oynadıkça tüm zanaatların bir yan yeteneğe ihtiyaç duyduğunu daha iyi anlıyordu. Aynı hayat gibi. Tarihe ismini kazımış büyük insanlar matamatik ve diğer diğer bilimlerin yanında çeşitli sanat kollarında da yeteneklilerdi.
Ve hepside tanınmış heykeltraşlardı!
Weed sonunda bir oymacı olmanın bir zanaat olmaktan çok bir sanat olduğunu kavrıyordu. Bu savaşta yardımı dokunmayan barışçıl bir etkinlikti. Bu tamamen doğru değildi, güzel heykellerin etkileri Weed’i pek çok defa kurtarmıştı, ama böyle bir işi yapmak o kadar zordu ki bu pek fark yaratmıyordu. Ortalama heykeller sadece kullanışsız ıvır zıvırlardı.
Ek olarak, oymacılıktaki seviye artışı diğer mesleklerden çok daha zordu. Savaşçılar savaşırken ve demirciler silahlar dövüyorlarken, oymacılar basma kalıp heykeller üretip tozlu köşelerinde çürüyorlardı.
Ve uğraşları sonucu orta düzey yeteneğe kavuşsalar da, bu durum değişmiyordu, yani güzel bir heykel/heykelcik üretmek hiç de kolay değildi.
Ama bunlar hiç de kullanışsız yetenekler değildi: örnek olarak, yüksek seviye aşçılık yeteneği daha lezzetli ve sağlıklı yiyecekler hazırlamasını sağlıyordu. Oymacılık da bunun aynısıydı.
Oymacılık teknikleri ve heykel yıkımı – sadece oymacıların kullanabildiği diğer sınıfların öğrenemediği özel bir yetenek. Ve sadece heykeller üzerinde çalışan birisi kolayca diğer mesleklere ait yeteneklerde ustalaşabilirdi. Ancak, böylesi bir ilerleme için inanılmaz bir azim ve yaratıcılık lazımdı.
“İşte hazır.”
“Teşekkürler” dedi botları satın alan oyuncu, ve bir minnettarlık seli içinde Weed’e 1 altın verdi.
Eğer bunu bir dükkandan alsaydı en azından fazladan 10 altın vermesi gerekirdi. Ek olarak level sınırlandırması olmayan botlardı bunlar, yani oyuncu hiç bir pişmanlık duymadan orjinal fiyatını bile verebilirdi.
“Teşekkürler.”
“İyi baktığına emin ol.”
“Altın bir iplik bulmuştum; onu sana verebilir miyim?”
Sattığı şeyler su gibi gidiyordu. Weed tam performansıyla çalışıyordu, ama sıra hiç de kısalmıyordu, aksine daha da uzuyordu.
Metal, deri, yada kumaş, hatta çoğunlukla bırlatıp atılan malzemeler Wed’in ellerinde birer hazineye dönüşüyordu.. Weed hiç bir işi reddetmiyordu ve oyuncular ona tapıyordu. Weed heycanla titriyordu.
Geçmişte, heykelcik satarken müşterilerini iyice tartıyordu ve insanları onları almaya ikna etmek için binbir türlü şebeklik yapıyordu. Ama şimdi demircilik yeteneği sayesinde yaptığı herşey birer gülümsemeyle karşılanıyordu. Gerçekten kullanışlı şeyler üretiyordu ve insanlar da bunun için minnettardı.
‘Hmm … oymacılık ile karşılaştırıldığında, herşekilde inanılmaz kullanışlı gözüküyor..’
Bu düşüncelerden sonra, mesleğini sevdiğiyle ilgili tüm önyargıları hemen yok oldu ve Weed’in zihni tekrar kuşkularla doldu.
‘Belki de mesleğimi değiştirmeliyim? Bir demirci olabilirim ve tüm enerjimi yeteneklerimi arttırmaya veririm. Ve sonra sadece güzel şeyler üretirim. Artık para konusunda endişelenmeme gerek kalmazdı, çünkü çabalamayı bıraksam bile para cebime akmayı sürdürürdü.’
Evet, demircilik mesleği oymacılıktan çok daha kolaydı, ama onun da kendi avantajları vardı. Ancak Weed rahatlayamadı ve söylenmeye devam etti. :
‘Eh … değiştirmeyi gerçekten istesem de artık çok geç. Oh, benim zavallı hayatım. ‘
Weed dinlenmeden tek seferde tek bir iş yapıyordu. Herhangi bir malzemeyi küçük bir komisyonla alıyordu ve yorulmadan işliyordu. Tek bir ana hedefi vardı – daha fazla iş yapmak ve yeteneklerini hızla seviye atlatmak. Daha yüksek seviye demircilik araç gereçleriyle daha iyi işler yapılabiliyordu. Bu yüzden insanlar onun yüksek seviye araç gereç kullanmadan çalışmasını hayranlıkla izliyordu.
“O gerçekten iyi bir insan.”
“Evet, yaptığı tüm şu güzel işlere baksana …”
“O basit birisi, ve aç gözlü değil.”
Özgürlük Şehri’nin girişinde iki zangince giyinmiş adam vardı.
Adamların birisinin sırtında devasa bir kılıç asılıydı; çift elli bir kılıçtı ve savurmak için çok fazla güç gerekiyordu, ve diğer adam oyundaki az sayıdaki Güneş-tapar* Druidlerden birisiydi.
//Kullanılan kelime ‘Heliolater‘ Maya rahipleri için kullanılan bir kelime.
Güneşin takipçilerinden birisi olabilmek için en azından 250. seviye olmak gerekiyordu. Bu seviyeye ulaşmak demek oyundaki en yüksek seviyedeki oyunculardan biri olmak demekti.
Weed’e bakıp fısıldadılar:
“Oh, gerçek bir usta.”
“Aynen öyle. Vicdanlı ve dürüst bir adam.”
“Ve zeki de. Meslek seçerken çok kurnazca davranmış olsa gerek…”
“Evet, bir zanaat mesleğiyle başlamak çok uygun bir davranış.”
“Katılıyorum, ve onun sadece tek tür yeteneği yok tam tersine komple…”
Orda dikilip Weed hakkında konuştular. Tabii ki onlar asla Weed’in bir oymacı olarak hissettiği ızdırabı farkedememişlerdi. Onların gözünde bu genç adamın çok zekice ve üzerine düşünülmüş bir oyun planı vardı
//Weed bir cockroach ve bunu hiç bişey değiştiremez.
Onun yaptığı herşey havada kapışılıyordu.
Tasarım! Onun yüksek ‘Sanat‘ sıtatı sayesinde yaptığı tüm itemlerin mükemmel tasarımları oluyordu. Kalite! Yaptığı itemlerin özellikleri dükkanlarda tüccarların sattıkları benzer itemlere göre çok daha üstündü.
Genel olarak, yaptığı şeylerin bu kadar iyi satması hiç de süpriz değildi.
Weed’in ismi anında tüm komşu yerleşim yerlerine de yayılmıştı: Bazı oyuncular, arkadaşlarından mesajlar almışlardı, hatta diğer şehirlerden yola çıkmışlardı bile.
İyi bir zanaatkar bulmak zordu. Çoğu oyuncu canavarlardan düşürdüklkeri yada dükkanlardan satın aldıkları standart silahları kullanmak zorundaydı. Ek olarak, çoğu oyuncu avlardan kalan derileri, cevherleri ve diğer malzemeleri saklıyordu.
Weed kimseyi reddetmiyordu ve her türlü malzemeden kullanışlı eşyalar üretiyordu. Sıra ciddi boyutta insanla iyice uzadıktan sonra geyik derisinden yaptığı giysileri satmaya başladı.
Umutla dolan Weed bir açık arttırma düzenledi:
“Dikilmiş kıyafetler satıyorum. Rahipler ve Keşişler için uygun. Geyik derisinden yapılmış iyi ve yüksek kalite ekipmanlar. Miktarı sınırlı yani en yüksek fiyatı verene satacağım!”
Aniden, kalabalıktaki rahiplerin ve keşişlerin gözlerini hırs bürüdü.Versailles kıtasında yüksek kalite ruhban kıyafetleri düşüren pek bir canavar yoktu.
“Tanesine 160 altın!”
“Buraya 200 altın!”
Kıyafetler çok kısa süre içinde tükendi.Weed onları kazıklamıyordu, kaliteleri mükemmeldi ve 100. seviyenin üstündeki oyuncular için çok şey ifade ediyorlardı.
Tunikler için 200 ila 300 altın teklif edilmişti ve şapkalar ve çizmeler 50 yada daha fazla altına satıldılar. Açık arttırma sayesinde 1000 altından fazlasını kazanmıştı.
Ve açık arttırmadan çok sonra bile insanlar gelip, geyik derisinden yapılmış herhangi birşey var mı onu öğrenmeye çalıştılar.
Açık arttırmadan bikaç gün sonra, Weed yüzden daha fazla insana hizmet etmişti ve sonunda istediği sonuçları elde ediyordu.

Demircilik yeteneğiniz 10. seviyeye ulaştı ve orta düzeye geçti.
Yeni yetenekler:
Kılıç Bileme, ve Zırh Parlatma
Kılıç bileme – Kılıçları biler ve silahın hasarını arttırır.
Zırh Parlatma – Zırhın savunmasını arttırmasının yanında düşmanların gözünü alır ve kafalarını karıştırır.
Tüm statlara +5 
Şöhret +50.
Sanat +3.
Kısa bir süre sonra terzilik yeteneği de Orta Düzeye ulaştı. Önceden, Weed ilk olarak terzilik yeteneğinin yükseleceğini düşünüyordu, ama yanılmıştı çünkü oyundaki çoğu kişinin savaşçı olduğu gerçeğini unutuyordu. Ve onlar demir zırhlar ve kılıçlar istiyorlardı. Bu nedenle, terzilik geç kalmıştı.

Terzilik yeteneğiniz 10. seviyeye ulaştı ve orta düzeye geçti.
Yeni yetenekler:
Ütüleme, ve Elde Yıkama
Ütüleme – savunmayı arttırır
Elde Yıkama – su gerektitir. Kirli giysilerinizi suda yıkayın. Bu, nesnenin savunmasını arttıracaktır. Şiddetli yıkama, giymek ve terlemek giysilerinizi yıpratacaktır. Bu yetenek aynı giysi üzerinde 3 kereden fazla kullanılamaz.
Tüm statlara +5 
Şöhret +50.
Sabat +70.
O gün, yetenekleri orta seviyeye geçtiğinde, Weed son iki müsterisine hizmet verdi ve bir duyuru yaptı. Masanın üstüne tırmandı ve kalabalığa bir bakış attıktan sonra(çoğu çevre krallıklardan geliyorlardı) herkesin duyabilmesi için bağırabileceği en yüksek sesle bağırdı.:
“Herkese selamlar, dikkatinizi buraya vermenizi istiyorum. Kişisel nedenlerden dolayı bir süreliğine elbise dikemeyeceğim yada silah yapamayacağım. Üzgünüm. Ama iyi haberler de var! Dört gün sonra, sonunda tek bir ürünü satışa çıkartacağım. Terzilik yeteneğim orta düzeye ulaştı ve artık Prizmatik kumaştan giysiler yapabiliyorum! Dört gün içinde geri gelin . Kesinlikle pişman olmayacaksınız!”
Bu sözlerden sonra, Weed eşyalarını topladı ve alandan ayrıldı.
“Prismatik Kumaş mı?”
“O da ne?”
İnsanlar ortaya pek çok teori attılar ama eninde sonunda meraklarına yenik düştüler, ve oyuncular, çıkış yapıp bilgi aramak için Royal Raod’ın websitesine koştular.

Mükemmel Prismatik Kumaş
Dayanıklılık 5/5.
Sanatsal yetenekler için bir item. Giysiler ve diğer ekipmanlar için mükemmel bir ekipman. İşleme sürecinde 7 özellik rasgele olarak seçilir. Kaba silahlardan ve oklardan mükemmel bir koruma sağlar. Bu itemle çalışabilmek için orta seviye terzilik yeteneği gereklidir.
Bu kumaşın geldiği yer bilinmemektedir ama elde edilmesinin çok zor olduğu aşikar.
1. Sınıf dikiş materyali.
Etkiler: Yedi rastgele özelliği geliştirir.
Aniden bilinmeyen bir oyuncu bu yüksek kaliteli kumaşı kullanarak kıyafetler yapacağını bağırmıştı.
Söylentiler internette ışık hızından bile daha hızlı yayıldı. Vadedilen gün geldiğinde. O kadar fazla insan toplanmıştı ki ortam bir mitingi andırıyordu. Bazı insanlar bu giysileri alabilmek için diğer krallıklardan gece gündüz buraya koşmuşlardı.
Evet, pek çok insan vardı ve çeşitli loncalar da buradaydı. Uçsuz bucaksız Versailles kıtasında loncalar arasında sürekli bir savaş vardı, yani bu mezat(açık arttırma) içinde de dost değil amansız düşmanlardı.
Hepsi de bazı eşsiz itemler almayı umuyorlardı.
“Mezatı açıyorum!”
Weed’in düzenlediği mezat’ı Mapan yönetiyordu.
Tabii ki, hayrına üretim yaparken yüzü çok gözükmüştü ama şimdiki kalabalık onun on yada 20 katıydı, ve bu açık arttırmanın internette canlı olarak yayınlanacağından emin gibiydi.Weed dikkat çekip de Prensesin Şövalyesi olarak tanınmak istemiyordu. Bu yüzden Mapandan Mezatı yönetmesini istemişti..
“İşte, ilk item … Ah! Bay Weed bizim için 13 eşya hazırladılar. Ve biri eşsiz item, 5’i nadir ve geri kalanı ise sıradan. Hadi ortalama itemlerle başlayalım. İlk item … ”
“1000 Altın!”
“1500!”
“2400!”
“4000!”

İnsanlar en azından bir eşya kapabilmek için sonuna kadar savaştı.
Tabii ki, mezata konulan itemler önemliydi, ama çok fazla açık arttırma sitesi ve oyuncu buradaydı – tüm bunlar itemlerin fiyatlarını inanılmaz derecede arttırmıştı. Eğer reklam yapmayıp ücra bir köyde astmaya çalışsaydınız, bu eşyaları alacak kimse çıkmazdı.
İyi bir mezat elde etmek için, ilgisi olan insanları aynı yere toplayıp aç gözlülüklerini ve egolarını dikkatle yönetmesiniz.
İşte bir mezatın sırları!
İyi planlanmış bir mezat sayesinde, Weed tüm prismatik tunikleri satmıştı. Ertesi gün insanlar aynı yere gelmeyi sürdürdü, ama söz verdiği gibi Weed ortadan kaybolmuştu.
//Beyler aceleyle çevirdim bölümü kusura bakmayın şarkı espiri vesayre yok şansınıza küsün😛

Yorum Yap "Lms 4.3 - Prizmatik Elbise Mezatı"