Dünyanın Oluşumu Günceli

Lms 2.10 - Ganimet Dağları

Ekim 02, 2016

ÇEVIRI IÇIN RATEL,DÜZENLEME,KONTROL VE EDIT IÇIN WERTYUL’A TEŞEKKÜRLER.KEYIFLI OKUMALAR…




Balkan’ın Yeraltı Mezarında avlanmayı bitirdikten sonra, Weed elinde Helain’in Kutsal Kasesiyle Martıya döndü. Martı kendini toplamıştı ve şifalı otları topraktan çıkartıyordu.
“Ah, sonunda geldin. Görevimden ne haber? Freya’nın Kayıp Hazinesini geri getirebildin mi?”
Martı Weed’i soru bombardımanına tuttu.
“Evet, işte burda.”
Weed Helein’in Kutsal Kasesini çıkartıp Martıya gösterdi.
“Ohhh! Sonunda, bu kutsal emanet Freya Tarikatına geri dönebilecek. Teşekkür ederim. Dürüst olmak gerekirse, seni ilk gördüğümde düşük seviye yeteneklerinden dolayı pek birşey beklememiştim, ama büyük bir işin altından kalktın.”
Freya’nın Kayıp Hazinesi bitti
Freya Tarikatı Kaos’un tekrar hüküm süreceği bir çağın geleceğini öngören bir kehanet ele geçirdi. Kaderi değiştirmek için Tarikat yetenekli olanları disipline etti ve yetiştirdi. Bu kutsal şövalyeler ve rahipler çalınan kutsal hazineleri geri getirmekle görevlendirildi.
Martı Helain’in Kutsal Kasesini geri getirmekle görevlendirildi, ama senin başardığın noktada o başarısız oldu.

//NIREDESIN SEN

200 Şöhret kazandınız (+200 Şöhret)
Seviye atladınız!
Seviye atladınız!
Beklendiği gibi ödüller, bu görev tapınakla alakalı olduğundan diğer görevlere nazaran başka bir seviyedeydi
200 Şöhret ve 2 seviye atlamak!
Şimdilik, Martı Helain’in kutsal Kasesini almamıştı.
“Senin başına daha fazla sorun açtığım için üzgünüm, ama Helain’in Kutsal Kasesini Freya’nın Tarikatına ulaştırabilir misin?”
“Ben mi?”
“Evet. Ben burada onu senden alabilirim, ama karanlık tekrar yükselmek için bir yol arıyor. Tüm bu  işaretler onun uğraşlarını gösteriyor.”
“İşaretler… sen ne demeye…”
“ Bunlar sadece güvenilmez dedikodular, ama öyle görünüyor ki Barecan Son Savaştan beri ölümsüzlüğün sırlarını yaymaya çalışıyor. Hayata geri dönmeye çalıştığını ve ordusunun başına geçeceğini söylüyorlar. Sana yalvarıyorum, lütfen Helain’in Kutsal Kasesini Freya’nın tarikatına götür! Ben burada kalıp Avianları muhtemel saldırılara karşı hazırlamalıyım, harcanacak vakit yok.”
Ding!
Görev:  Helain’in Kutsal Kasesini Teslim Et
Martı Cennet şehriyle Freya Tarikatının bulunduğu Somre Ülkesi arasında seyahat edemeyeceği bir durumda.
O Ölümsüz Barecan’ın dönüşüne hazırlanmalı.
Sen ise Martının en çok güvendiği insansın.
Rank: C
Ödül: Bilinmiyor
Görev limiti:
Bu görevi 3 ay içinde bitirmelisin.
‘Bu bir zincirleme görev!’
“Bu iş kıtanın refahı için kritik görünüyor. Kalbimde böylesi bir isteği reddetmek isteyen hiçbir şey bulamıyorum. Hazineyi tapınağa en hızlı biçimde geri götüreceğim”
Görevi kabul ettiniz
“Teşekkürler!”
Martı kanatlarını mutlu bir biçimde çırptı.
Martı ne kadar asalet göstermeye çalışırsa çalışsın, şirin görünüşlü tatlı mı tatlı bir Avian olduğunu değiştiremiyordu. Doğruyu söylemek gerekirse Weed  Martının canlı yüzünü ve boncuk boncuk gözlerini görüp gülmemek için gözlerini kaçırıyordu.
Hala odaklanmış durumdaydı, Martının iyi modda olmasından nasıl faydalanabileceğini planlıyordu. Uzmanlığında bir değişim olmuştu: insanları överek alabileceği kadar çok bilgi sökmeye çalışıyordu. Weed’in içgüdüleri onun en küçük bir avantajı bile kaçırmasına izin vermiyordu. Ve işte önünde altın gir fırsat vardı.
“Martı-nim, Sizin Lavias’taki en bilinen aktar olduğunuzu duydum.”
“Huh? Ah, Bu işte bir şekilde iyiyim, Avianlar arasında daha yakışıklı ve cool bir aktar bulamazsın .”
Övgü her adamı memnun eder, ve özellikle kuş beyinli Avianlar üzerinde daha etkiliydi.
“ Şifalı bitkiler arasındaki ferkları anlatabilir misin?”
“Ah? Tıbbi Aktarlık mı öğrenmeyi arzuluyorsun?”
“Evet. Martı-nim’in öğretebileceği her şeyi öğrenmek isterim. Her şeyin ötesinde sizin gibi mükemmel bir insanın yaptığı her şeyin altında bir anlam yok mudur? Gerçek şu ki sizin ayak izlerinizi takip ederek sizin gibi bir efsane olmayı istiyorum.”
//Ne yaladı be…
“Düşünme şeklini sevdim. Tabi ki şifalı otların arasındaki farklılıkları anlayabilmek önemli, ama kritik faktör onları topraktan nasıl çıkardığın. Köklerin hasar almamasını sağlamalısın. Etrafını saran toprağı dikkatle ve yavaşça boşaltmalısın…”
Yetenek: Tıbbi Aktarlık öğrendiniz.
*    *    *    *
Weed kutsal kaseyi Freya’nın Tarikatına geri götürmek için toparlanmadan önce Barecan’ın Yeraltı Mezarında biraz daha avlandı. Ne yazık ki Balog’un Harabelerinde, Gahet’in Kutsal Sarayında yada  Secmail’in Kalıntılarında avlanmayı bitirememişti.Ama bu mekanları kendi başına bitirmesi de imkansızdı. Bu avlanma alanlarında en güçsüz yaratıklar Ölü Şövalyelerdi. Diğer Yaratıklar: Baloglar,  Kan Leydileri ve Kan Lordlarıydı, tüm bu canavarlar 400. seviyenin üstündeydi. Weed için bile çok güçlülerdi.
Bu yaratıklar oyuncuları içgüdüsel olarak fark ediyordu yani daha önce Ölü Şövalyelerden kaçınarak zindanlarda ilerlediği zamanlarındaki taktiği onlara karşı uygulayamıyordu. Laviastan ayrılmayı düşünüyordu o yüzden bunu pek de umursamıyordu.
“Hoş geldin, insan!”
Bakkalın sahibi Weed’in çok iyi bildiği bir Aviandı, ama Weed’e hala bir yabancı gibi davranıyordu çünkü bu Avianın özellikle kısa bir hafızası vardı.
“ İki yüz tane Hafifliğin Tüyleri ve bin tane cennet meyvesi almak istiyorum.”
Bakkalın sahibi şaşırmıştı
“Ohh, bu kadar fazla şey almak çok para tutar bundan emin misin?”
Lavias’ın çok fazla ziyaretçisi olmaması yüzünden itemler her zaman aşırı pahalıydı. Bakkallarda satılan basit itemler Serabourg Kalesinde satılanlardan en az 4 kat pahalıydı. Ne de fiyatı ödense bile alabileceğiniz güzel ekipmaları yada silahları vardı. Weed öoğu ekipmanı kullanamıyordu çünkü onlar Avianlar için tasarlanmıştı.
Hala Lavias’tan alınabilecek bazı seçkin itemler de vardı. Hafifliğin Tüyleri ve Cennet meyvesi bu kategoriye giriyordu.
Hafifliğin Tüyleri:
Dayanıklılık: 1
Kullanma sayısı: 1Bedeni bir tüy kadar hafif kılar, bu sayede yere düşerkenki hasardan kaçınılabilir.
Fiyat: 50 gümüş

Cennet Meyvesi:
Fiyat: 15 gümüş
Laviasta yetişen tatlı bir meyve.
Toplandıktan sonra 6 ay içinde tüketilebilir.
Pişirilerek kullanıldığında Zihin Gücünü ve Şansı büyük miktarda arttırır.
“Hmm… 250 altın tutuyor, ama senden 235 altın alacağım. Bizi seçtiğin için!”
Şöhretin Gücü!
Weed zindanları keşfederek ve haritalandırarak Şöhret seviyesini 1200’ün üstüne çıkarmıştı. Bununla birlikte Satıcıların bile  ona karşı tutumları değişmişti.
“İstediğin başka bir şey var mı?”
“Biraz Avian yumurtası alabilir miyim?”
“Bizim yumurtalarımız mı? Niye onlara ihtiyacın olsun ki?”
Avianlar o kadar çok yumutluyorlardı ki Avian yumurtaları alınıyor ve ayrı ayrı alanlarda kuluçkaya alınıyordu. Gerçekte, hergün yumurtlayan Avianlar vardı, yani yumurtaların sayısı akıl almayacak düzeydeydi. Yeni yumurtadan çıkmış Avianların normal civcivlarden hiçbir farkı yoktu, 10. günlerinde Avianların kendine has şekillerini almaya başlıyorlardı. 30 günlükken konuşabiliyorlardı, yüksek seviye bir zekaya ulaşıyorlar ve şehirlerde yaşamaya başlıyorlardı.
“Ben de Avianlar gibi doğaya aşığım ve daha soylu bir ırkla karşılaşmadım asla. Bir şansım olsa, onların babası olmayı alçak gönüllülükle kabul ederdim.”
Bunla beraber, Weed 300 Avian yumurtası sipariş etti.
Onlara bakarken miğdesinde kelebekler hissediyordu. Söylemeye gerek yok, Weed’in onları yetiştirmek gibi bir amacı yoktu.
Eğer onları Ebeveynlerine geri getirsem bir ödül alır mıyım?
Ne yazık ki, Avianların sonraki nesillerle pekte yakın bir ilişkisi yoktu. Onları kime getirirse getirsin, kimse ona bir ödül vermeyecekti. Weed yumurtaları pişirip yemeye karar verdi. Her yumurta sadece lezzetli değildi, bunun yanında canı ve manayı 500 arttırıyordu ve Aşçılık yeteneğini %2 ilerletiyordu.
//Bedavadan 6 Aşçılık seviyesi… Yamyamlık da olsa gideri var bu olayın
Weed’in uğraması gereken bir mekan daha vardı: Başlangıç Düzeyi Eğitim Salonu. Orda bitirilmemiş bir iş verdı ve görmezden gelmek imkansız gibiydi.
‘Bu sefer başaracağım’
Weed kapıları savurarak açtı ve eğitim salonuna daldı.
“Hoş geldin!”
Horoz-benzeri Avian Weed’i neşeyle karşıladı. Kalın gövdesi ve güçlü bacaklarıyla eğitmen Avianlara göre baya tuhaf duruyordu. Weed’i tanıyınca gülümsemesi hafifledi ve yüzü ciddi bir ifade takındı.
“Gözlerinde senin daha da güçlendiğini görebiliyorum. Hâlâ, seni tekrar uyarıyorum: başarısız olursan ölebilirsin. Hâlâ mücadele etmek istiyor musun?”
“Evet.”
Bu işi bitirmenin getirilerine direnmek imkansızdı, Weed tehlikeye rağmen mücadeleye girmeyi seçti. Eğitmen onu insanın kendi elini yada ayağını göremiyeceği kadar zifiri karanlık olan koridorun girişine kadar götürdü. Burada birisi ancak diğer duyularının yönlendirmesiyle hayatta kaabilirdi; koklamak, duymak ve onlara dokunmanın hissi.
“Başaramazsan, Seni kurtarmaya gelmeyeceğim. Bu durumda muhtemel olarak öleceksin. Bir vasiyet bırakmak istersen, bunu senin için mutlulukla taşırım. “
“Bir vasiyet istiyorsan, Sana döndüğümde bir tane vereceğim..”
“Hırslısın, anlıyorum. İçeri girebilirsin.”
Weed karanlık tünele girerken kılıcı çoktan elindeydi. Daha çok yürümemişti ki…
Fwoosh!
Uçan bir silahın aşikar sesi, Weed içgüdüsel olarak sesi gelen nesneden sıyrıldı ve karşı saldırı yaptı.
Clang!
Metallerin çarpışmasının sesi. Çevik bilek tepkileri. Hava hareketlerinin akışı.
Kılıcın her vuruşuyla kıvılcımlar uçuştu, zifiri karanlık koridoru anlık olarak aydınlattılar. Weed belirsiz saldırganlarını görmek için çabaladı, yutucu karanlık uğulduyan bir rüzgarmışçasına onu korkuya sürükledi. Weed’in seviyesi artmış olabilirdi ama Çelik Barbarların yapabildikleri de onunki kadar gelişmişti. Saldırılarının kordinasyonu zayıflıklarını gizliyor ve güçlerini en iyi verimde kullanmalarını sağlıyordu. Durmaksızın gelen saldırılar hiçbir ara vermiyor ve onu savunmada kalmaya zorluyordu.
Sıyrıl. Sıyrılma. Vur. Iska.
Ne zaman bir hamleye girişse, hemen bir başkasına zorlanıyordu. Düşman durmaksızın saldırıyordu, uzuvlar şimşek gibi vuruşuyordu. Korkusunun üstesinden geldiğinde eğitimi devreye girdi ve bedeni kendi kendine hareket etmeye başladı. Büyük bir gaddarlıkla savuşturdu, karşıladı ve karşı saldırıya geçti. Hatta daha ileri bir aşamaya geçerek saldırıları öngürüp icabına bakarak bir elini boşa çıkarmış oldu.
Weed Balonları patlatma hissini* hatırlamaya başladı. Kesinlikle bu sefer daha tehlikeliydi ve Çelik Barbarların hızları göz kamaştırıcıydı, ama ilk şoku atlattıktan sonra gerisi kolaylaşmıştı…
// Geçen bölümdeki balonlara benzeyen yönü ikisini de kör yapması. Sıçrayan sulardan göremediğini hatırlayın.
‘Bir düzen. Hareketlerinin arkasında bir düzen var. Kesin sıralamasını bulmalıyım.’
Weed hareketleriyle Çelik Barbarların hareketlerini birbirine uydurmaya başladı, Kendi hareket sıralamasını mükemmelleştirdi.
‘Su, Su kadar akışkan olmalıyım’
Barbarların hareketlerine senkronize oldu, Weed yıkılmaz bir duvardan yıkıcı bir girdaba evrildi. Onlarla dövüşürken kalbi patlayacakmış gibi hissediyordu. Kanı ateşlendikçe yıkıcı gücü onları birer birer parçalara ayırdı.
Crack! Pop!
Artık Çelik Barbarlardan korkmuyordu. Onun için tehdit oluşturmaktan çıkmışlardı.
30 dakikalık bir zaman aralığında Weed 100 Çelik Barbarıda yok etmeyi başarmıştı. İşini bitirdikten sonra zemine çöktü, göğsü tükenmişlikten ağırlaşmıştı.
“… Huff” solumaya çalıştı ama ağrıyan kasları bunu yapmasına engel oldu. Kalbi vahşice atıyordu ve Dayanıklılığı tehlikeli miktarda düşmüştü. Midesinde açlığın iğneliyici sızısını hissetti.
Karanlık koridor aydınlandı ve horoz-benzeri eğitmen ortaya çıktı.
Gözleri Çelik Barbarlara kayınca Avianın yüzü şaşkınlıkla titredi.
“İnanılmaz. Sen burada ikinci deneyişinde başarıya ulaşan ilk kişisin.”
Weed sallanarak ayağa kalktı, eğitmenin kanatlarından destek almak zorunda kaldı.
“ Başlangıç Düzeyi Eğitim Salonunu geçtim mi?”
“Tabi ki!”
“Sorun olmayacaksa, bana daha önce bu testi kaç kişinin geçtiğini söyler misiniz?”
“Burada, sen ilksin. Tüm kıta hakında konuşuyorsak sen 400. sırada felansın.”
Basit Eğitim Salonunu geçen 3,800 kişi vardı. Onlar kocaman bir aylarını stat geliştirmek için korkuluğa vurarak geçirmiş kişilerdi.
Böyle bir işi başarmak için gereken katıksız azmi ve iradeyi düşününce, bu etkileyici bir rakamdı. Simdilik, Başlangıç Düzeyi Eğitim Salonunu geçenlerin sayısı göze çarpar düzeyde düşüktü. Çoğunun Başlangıç Düzeyi Eğitim Salonunu bulamamış olması ihtimal dahilinde olmakla birlikte, testin zorluğunun buna neden olması daha olasıydı.
Aptal bir korkuluğa 1 ay vurmak gibi beyinsiz bir işin aksine, Başlangıç Düzeyi Eğitim Salonu Gruplara karşı savaşmanın temellerini bilmeyi gerektiriyordu.
Bunu herkes yapamazdı.
Tekrarlanan başarısızlıklardan sonra onlarca kez ölen birisinin devam edecek iradeyi bulması çok zordu. İşte bu Başlangıç Düzeyi Antrenman Salonunu geçmeyi sağlayacak azimdi.
Tabii ki ödüller de zorluk düzeyine ve tehlikeye paralel olarak veriliyordu.
“Sende gerçek bir savaşçının potansiyeli var. Şu anki mesleğini bırakıp bir Usta Savaşçı olmaya hiç ilgi duydun mu? Tüm silahları kullanabileceksin. Yumrukların ve tekmelerin de daha güçlü olacak. Bu Savaş Sanatı Uygulayıcılarının gizli sınıfı.”
Ding!
Sınıfınızı gizli bir sınıfla değiştirebilirsiniz ‘Usta Savaşçı’
Sınıfınızla alakalı özel yetenekleri kullanabileceksiniz
Silah Ustalığınızı daha da öteye taşıyabilirsiniz. Saldırınız ve Yaşam Gücünüz yükselecek. Sınıf değiştirmek istiyor musunuz? Sınıf değiştirirseniz, gizli sınıf “Efsanevi Ayışığı Oymacılığı” otomatik olarak yok olacak.
Sadece doğuştan gelen bir dövüş anlayışı olanlar Başlangıç Düzeyi Eğitim Salonunu geçebilirdi. Şövalye, Okçu veya diğer bir meslek Silah Ustalığını kullanarak seviyesini arttırabilirdi. Ek olarak Tüm silahları kullanabilmek ve savaşın içinde silah değiştirebilmek çok büyük bir avantajdı.
Uzun mesafe saldırılar için yay. Süvarilerle yüzleşmek için kargılar, güçlü baltalar… Tüm bunlar şu anda onun kontrolünde olabilirdi.
Saldırılarının kuvveti ve Yaşam gücü diğer sınıflara göre daha hızlı artardı.
Usta Savaşçı.
BU Başlangıç Düzeyi Eğitim Salonunu bitirenlere verilen bir ödüldü. Çoğu insan tereddüt bile etmeden Usta Savaşçı olmayı seçerdi.
Ama…
Weed cevabı hakkında bir kere bile düşünmedi. Ayışığı Oymacısı olmayı istememiş olsa da ve içten içe pişman olsa da bunların hepsi geride kalmıştı.
Oymacılık sınıfının cazibesi ve gizli avantajları onu baştan çıkartıyordu. Usta Savaşçı sınıfının ne kadar güçlü olduğunu bilse bile onun kararı sarsılmazdı.
“Kendi mesleğime devam edeceğim.”
Size sunulan sınıf değiştirme şansını reddettiniz..
Eğitmenin yüzü hayal kırıklığıyla tıngırdadı.
“Çok iyi. Senin dövüşte gösterdiğin performans sayesinde bir hediyen daha var.” Eğitmen devam etti.“Yeni bir yetenek kazanma şansın da var. Herhangi bir hareket alabilirsin, bir yetenek senin için yaratılacak. Senin dilediğin olacak “
Weed derin düşüncelere daldı. Bir yetenek sadece uğraşarak elde edebileceğiniz bir şey değildi ve böylsei bir fırsat boşa harcanmamalıydı.
Nasıl bir yeteneğe ihtiyacım var?
Kılıç dövüşü? Buna ihtiyacı yoktu. Şu anda elindekileri bile tamamen kullanamıyordu.
Adımlama?  Özel adımlamayı sadece düşmanla arasındaki mesafeyi düşürmeye çalıştığı zaman kullanabilirdi, yada büyüleri atlatırken. Basit içgüdüleri yeterliden çok daha fazlaydı ve böyle bir yeteneğe ihtiyacı yoktu.
Tabii ki, yüksek yetenekli düşmanlarla karşılaştığında adımlamaya ihtiyacı olabilirdi, ama diğer yetenekleriyle bu eksiği kapatabilirdi.
Büyü? Şu anda öğrenemezdi, ama Zihin gücü 300’ün sütüne çıktığında mesleğinden bağımsız olarak büyü öğrenebilecekti. Bu uzak geleceği ilgilendiren bir konuydu.
Kutsal Büyü? Bunun üstünde iki kere düşünmedi bile. Bu kadar kafa patlattıktan sonra, sadece rastgele bir şey almaya karar verdi.
‘Her neyi yaparsam, uygun bir yetenek benim için oluşturulacaktı’
İstediği her şeyi yapabilirdi ama o aşamada tıkandı ne yapacağına dair hiçbir fikri yoktu. Eğitmen gözlerini ona dikmiş bakarken Weed hareketsiz durdu.
Weed aniden Lavias’tan ayrılma konusunda kararsız hissetti. Da’inle geçirdikleri kısa zamanın hatıraları onu sardı, beraber dolaştıkları avlanma alanları, beraber savaştıkları İskelet Sövalyeler, İskelet Büyücüler, Askerler, Dullahanlar, Ölü Şövalyeler ve Ruhlar. Ayrılırsa tüm bunları geri dönme şansı olmadan geride bırakacaktı.
Onun yaşamı sona ermiş olabilirdi. Son gördüğünde ona bir elveda etmediği için hala pişmandı.
“Ahhh…” Weed ağzını açtı ve küçük bir ses çıkardı. Ses* sürekli yükseliyordu, ta ki tüm mağarada yankılanana kadar.
“AHHHHHHHHHHHH!”
//”Shout” Skyrimdeki gibi.
Bu Avianlara ve Da’in’in hatırasına bir elvedaydı. Sıkışmış duyguları tek bir acılı kükreyişle son bulmuştu
Ding!
Yeni bir yetenek öğrendiniz: Aslan’ın Kükremesi
Cennetleri titretecek ve savaşçıları iradeyle dolduracak  gök gürültüsü gibi bir ses.
Etkisi:
Müttefik ordunun Azim’i %200 artar.
Düşman ordunun şaşkınlık durumu artar.
Geçici olarak Lİderliği yükseltir. Karizma Statınız vücut bulur
*    *    *    *
Kertenkeleadamların yenilmesinden sonra Baran Köyü refaha kavuşmuştu. Güzelliğin ve bereketin bir simgesine ev sahipliği yapıyordu, Tanrıça Freya Heykeli çok uzaklardan soyluların ve tüccarların bile köye gelmesii sağlıyordu. Belki de Heykelin kutsaması sayesinde kasaba başka bir yaratık işgaline uğramamıştı. Soylular kendi şehirlerine döndüklerinde heykel hakkında heycanla çene çalıyorlardı.

//OLMAZ OLMAZ – SEMIRAMIS PEKKAN’IN MUTLAKA DINLENMESI GEREKEN BIR PARÇASI.

Heykelin ayağında çoğu kişinin saçmalık olduğunu düşündüğü bir  açıklama vardı.
“Oyma seviyesi düşük olsada, öyle umuyorum ki Freya’nın Heykeli bittiğinde herkes onu kabullenir ve güzelliğini över.”
Baran son zamanlarda soyluların, tüccarların ve kralların şeref vermesine rağmen küçük bir kasabaydı. Ama Rosenhein Krallığında  avlanan oyuncu sayısı artmıştı, onların yavaş yavaş güneye göç ederek yeni av alanları arayışına girmeleri kasabanın popülerliğini hızla arttırmıştı
Tanrıça Freya Heykelinin kutsaması sayesinde can ve mana yenilenmesinin %15 artması ve yakındaki zindanların bereketi iki katına çıkması, kasabaya göçlerin artmasının ardındaki asıl nedendi.
“ Bu harika eser hep burada mıydı?”
“Bunu kim yaptı?” İnsanlar heykel tarafından etkilenmiş ve cezbedilmişlerdi. Baran’ı kurtaran çekiç gücün* içindeki gizemli bir oymacı hakkında dedikodular yayılıyordu.
//Çekiç güç osmanlı, fransa ingiltere gibi eski krallıklardaki cezalandırıcı güçtür. Genellikle başında kralın güvendiği bir lord yada vezir bulunur ve kritik noktalarda konuşlanmışlardır. Herhangi bir isyan girişiminde yada sınır ihlalında hızla olay yerine intikal ederler. Acımasız bir kırbaç gibiler kısacası. Tabi Darius’un kafasız tavuklar ordusu bu ünvanı hak etmekten çok uzaktı…
Weed ünlü olmuştu.
Saf bir gülümseme ve sabah kadar taze bir yüz kitleleri etkisi altında almıştı. Günde bir kere o yüzü görmeden huzur bulamıyorlardı. Heykeliin etrafındaki meydan mallarını pazarlayan tüccarlarla dolmuştu ve maceracılar heykeli seyretmek için geliyorlardı.
“Bunlar Srebourg Kalesinde satılan silahlar. Çok ucuza satıyorum sadece orjinal fiyatı artı taşıma ücreti.”
“İtemler alınır. Perakande fiyatından %10 daha fazla ödiyecem.”
“Semenderleri ve Kurtadamları avlamak için 100. seviyenin üstünde yüksek hasarlı savaşçılar arıyorum. Kolcular(Ranger) veya Suikastçılar da kabülüm!”
“Chalupan Vadisinde avlanmak için bana rehberlik edecek birini arıyorum. 120. seviye Kolcuyum.”
“Baran Kasabasına* ilk gelişin heralde. Bana parti at! Mesleğim Ozan(Bard). Savaş boyu güzel şarkılar söylerim.”
//Arkadaşlar ingilizce çeviride bazen Town diyor bazen Village o yüzden kafanız karışmasın.
Gürültülü ve hıncahınç dolu meydan bir anda sessizliğe büründü. Bunun nedeni tek bir tüccardı: Mapan.
70. Seviye bir tüccardı. Sadece başlangıç düzeyinde olmasına rağmen hızla büyüyen Baran Kasabasının artan ihtiyaçları için Serabourg Kalesinden ve diğer büyük şehirlerden mal taşıyordu. Müşteriler önüne yığılıveriyorlardu.
Birgün Rosenheim  krallığına hükmetmeyi rüyalarında gören Mapan para kazanmak için çok sıkı çalışıyordu. Yavaş yavaş anapara biriktirmek ancak tüccarların yaşayabileceği bir eğlenceydi.Mapan tüm eşyalarını satıp hak ettiği parayı kısa sürede çıkardıktan sonra el arabasını bir köşeye çekti, gökyüzüne doğru baktı.
Gökyüzünden bir şey düşüyordu..
“Hu…Huh? Bu…”
Bu bir şey bir insandı.
“Bir insan, gökyüzünden bir insan düşüyor!” Mapan göğsündeki tüm havayı kullanarak bağırdı, eliyle gökyüzünü işaret ediyordu.
“Neyden bahsediyor?” Çoğu bunu bir saçmalık kabul etmişti, ama bazıları Mapanın işaret ettiği yöne doğru baktı.
Gerçekten de gökyüzünden birisi düşüyordu. 9 dev gibi çanta tutan bir adam gökyüzündeydi, ve inanılmaz bir hızla yere çakılıyordu!
“Ahhhhh!”
“Hayatlarınız için kaçın!”
Bikaç saniyede, tüm meydanı bir kaos sardı.
*    *    *    *
Whoosh!
Weed’in kulakları uğuldayan rüzgar yüzünden acıyordu, ve eğer yere böyle bir süratle çakılırsa vücudunda ezilmemiş bir tane bile kemik kalmazdı ve sonu tavaya yapışan krep gibi olurdu. Güçlü bir kaya veya kocaman bir meteor olsaydı bile yere vurduğunda yarılıp parçalarına ayrılırdı.
Tehlikeli bir durumda dahi olsa sakindi. Gözlerini belerterek inmek için hedef aldı.
Biraz daha sağa…
Weed vucudunu topladı ve yere doğru hızlandı, yere ne kadar hızlı varırsa o kadar iyiydi.
“Ahhhh!”
“Kaçın! Acele edin!”
İnsanların çığlıklar atarak kaçıştıklarını çok net görebiliyordu. Tüccarlar bir ateş onları yakıyormuşçasına atlayarak tezgahlarını terk etmişlerdi.
‘Niye Baran Kasabasında bu kadar insan var ki?’
Weed yere 500 metre kala Hafifliğin Tüylerini kullandı. Serbest düşüş yapan bedeni hızla yavaşladı, ve hava direnci kazandı. Yere indiğinde sadece küçük bir toz bulutu çıktı.. Taşıdığı 9 devasa çantandan dolayı toprağa 10 cm gömülmüştü.
“……”
“O da kim?”
“Bir büyücü mü?”
Oyuncular parmaklarını Weed’e doğrultmuştu, gökten düşen gizemli adamı tanımlamaya çalıştılar. Herkesin ilk şüphesi onun Uçma Büyüsü kullanan bir büyücü olduğuydu. Ama Uçma büyüsünü önüne gelen herkes kullanamazdı. Sadece 300. seviyenin üstündeki bir yetenek olan Beş Halka Destekli Büyü kullanabilen birisi buna kadirdi.
Seviye 300 ancak Royal Road’ın en iyi oyuncularının ulaşabildiği bir düzeydi. Ne tip bir büyücü böyle gökten düşerek ortaya çıkardı ki?
Weed böyle bir hızla inerek normalde çekeceğinden çok daha fazla dikkat çekmişti. Yüzün üzerinde oyuncu gözlerini ona dikmiş inişini izliyordu:.
Weed kaosun içinde kalmamış bir standa odaklandı ve Tanrıça Freyanın Heykelinin ardına  saklanmış sadece yarım olarak görünen Mapan’a baktı.
“Hey, sen.”
Mapan şaşkınlık içinde cevap verdi, “Evet? Evet.”
Weed nazikçe konuştu, “Sen bir tüccara benziyorsun, item alıyormusun?”
“Evet, Tabi ki!” Mapan heykelin arkasından çıkarken hızla kafasını salladı, Weed’in fikrini değiştirmesinden korkuyordu. Sonuçta Mapan bir iş adamıydı ve item alış-verişinde uzmanlaşmıştı.
Büyük şehirlerden ucuza item almak için sadece tüccarların edinebildiği İtem Ticareti Yeteneğini kullanıyordu, onları da dükkanlarda yüksek ücretlere satıyordu. Tüccarlar aza alıp çoka satarak deneyip puanı kazanabilirlerdi.
Weed tok satıcı sesiyle konuştu, “ Bunun için ne kadar ödeyeceksin?”
“Eğer normal dükkanlara satarsan kazancın normal değerinin %2’si olur, Sana dükkanlarsan %15 daha fazlasını verebilirim, tabi toptan alırsam. %18 daha fazlasına ise satıcam. Kendimeyse sadece %3 lük bir kar bırakıyorum.”
Weed Mapan’dan daha iyi bir anlaşma öneren birisi var mı diye etrafa baktı, ama biçkimse seslenmedi. Önerilen fiyat çok cömertceydi.
Bir Tüccarın ticaret yeteneği mallarını ne kadar hızlı elden çıkarmasına bağlıydı. Sadece %3 kâ payı alan Mapan yüksek yetenekli bir tüccar olarak değerlendirilirdi. Weed onunla anlaşmaya karar verdi.
“Topladığın bir item varsa, sana parça parça satacağım.”
Mapan’ın kaşları düştü.
‘Bu adamda iyi iş var!’
Mapanın topladığı itemler varsa ona parça parça satacağını söyleyebilmesi için ne kadar fazla itemi olması gerekirdi?
İtem satarken böylesi toptan satmaktan daha kârlıydı.
“Hiçbir şey toplamıyorum. Sahip olduğum tüm itemleri sattım yani yenilerini almam sadece zaman meselesi..”
“Demek öyle?”
Weed çantasını baş aşağı çevirdi ve salladı. Dullahan bacakları, İskelet kemik parçaları, meşe kömürü, ağaç sapları, paslanmış küçük mızraklar, kemik sopalar ile sonsuz çeşitte ve sayıda diğerleri döküldü. Süet Pantolonlar, altın iplik demetleri, tunik elbiseler ve başka itemler de açığa çıktı. Bir dağ boyutlarına bürünene kadar itemler yığıldı.
“B-bbu nasıl olabilir!” Mapan’ın gözleri daha fazla açılamazdı..
‘Bu kadar fazla item getirebilmek….Bu adam nerede avlanmış böyle?’
Mantıksal olarak bu kadar çok itemi bir araya getirebilmek imkansızdı.: tüm bunlar ancak avlanma yoluyla elde edilebilecek itemlerdi, ama bu miktarlar tüm imkanların ötesindeydi.
Lavias’ı çok az insanın keşfettiği göz önüne alınırsa, Weed bu kadar itemi bir araya getirmek için zindanlardaki zulalarını kullanmıştı. Bu eşyaları Lavias’ta satsaydı gerçek değerlerini alamayacaktı. İtemlerini daha yüksek fiyatlardan alabilecek tüccarlar bulursa kârı artacaktı.
Kâr!
Para!
Weed bu alandan bir kere bile hareket edememişti. 1 bakır tutan bir itemi bile bir kenara atmayı kalbi kaldıramıyordu.
“B-bu kadar çok itemmm…” Mapan’ın gözleri yavaşça seyiriyordu. Böylesi çok itemi hayatı boyunca bir arada görebilmeyi hayal bile etmemişti.!
“Ne kadarını alacaksın?”
Mapan aceleyle cevapladı, düşünmeye gerek bile yoktu, “Alabileceğim herşeyi alacağım.”
159 altın Mapan’ın sahip olduğunun tamamıydı. Tücccarlar sadece diğer oyunculardan aldıkları eşyaları satarak para kazanabilirlerdi, ama hararetli pazarlıklar yüzünden fiyatlar sürekli yükseliyordu, yani sermeye arttırmak çok güç bir işti.
“Al o zaman.”
Weed izin verdiği andan itibaren, Mapan itemleri fiyatlarına göre kategorilendirmeye başladı.İtem değerlendirme yetenekleri böyle anlarda kullanılıyordu, itemlerin pazardaki fiyatlarını bir saniyeden bile az bir sürede belirliyordu.
1 altın… 2 altın…  miktar hızla arttı, ve dağlar kadar ekipmanın net değerini 157 altın olarak belirledi.
Büyülü sırtçantası normal hacminin 10 katı kadar doldurabiliyordu ve sadece içindeki eşyanın üçte biri ağarlığındaydı, bir heyelan gibi item dökmüştü demin. “Öyleyse…” Mapan en yakındaki dükkana doğru yalpalarken Weed’e tatmin olmuş bir gülümseme verdi.
‘Nasıl bu kadar ağır olabilir…?’
“Acısını hissedebiliyorum…”
Kalabalık dağılmaya başlamıştı, ama kalan seyirciler Mapan’a acıyarak bakıyordu. Bu sırada tüccarların tepkileriyse biraz kıskançlık doluydu, bu kadar itemi kendileri satsalar kesin seviye atlarlardı.
Barna’nın gelişmeye başlamasını takiben, Silah dükkanları ve demirciler daha kurulmamıştı. Diğer yandan, birçok farklı itemin alınıp satıldığı çeşitli dükkanlar vardı.
“ Sizinle iş yapmak bir şerefti. Çok fazla item sattığınızdan size bu duruma özel 169 altın vereceğim. Kabul ediyor musunuz?”
“Teşekkürler, efendim!” Mapan spot mağazanın * sahibiyle pazarlık yaparak sonunda 169 altın gibi kabul edilebilir bir fiyata elindekileri satmayı başarmıştı. Mapan spotçudan* hızla dışarı fırladı.
//”variety shop” türkçe karşılığı yok
“Acele edip ona teşekkür etmeliyim.”
Büyük miktarda itemi satarak seviyesini ve yeteneklerini hızla arttırmıştı. Mapan ona son bir teşekkür edebilmek için kasaba meydanına koştu. Weed onu bıraktığı yede duruyordu.
“Teşekkür ederim! Benim ismim Mapan. Tekrar buraya uğrarsan, her zaman….”
O anda, Weed başka bir çantayı açtı ve baş aşağı çevirdi. Aniden başka bir item yığını ortaya çıkmıştı!
“B-b-bu…” Mapan tam önünde ortaya çıkan item dağı karşısında aklını kaybetmişti. Weed’in dokuz çantasından birini görerek şok geçirmişti.
‘… Olamaz!’ Mapan sadece şunu düşünüyordu: 9 çantanın tamamı çeşitli itemlerle dolu olabilir.
Weed durduğu yerde diğer 8 çantasını da boşalttı. İlk boşalttığı çanta dahil 6 çanta ufak itemler içeriyordu. Ve iki çantaysa zırh ve silahlarla doluydu. Hepsi birlikte paha biçilemez bir kazanç olan 1000(bin) altın ediyordu. Son çantada ise Ölü Şövalyeden düşürdüğü zırhlar, kılıç ve çeşitli cevherler içeriyordu, bunları seviye 200 olmak için bekletiyordu.
145 demir cevheri ve 109 bakır cevheri toplamıştı!
Tamir yeteneği Orta Düzeye vardığında Demircilik öğrenebilecekti, yani bu zamana kadar bunları saklaması gerekiyordu.
“Lütfen bana bu kadar çok avlandığın bölgenin neresi olduğunu söyle!”
“Sen gökyüzünden geldin, ama bunu nasıl yaptın? Benim gibi bir büyücü bile mana akışını hissedemiyor!”
“Bana biraz borç verir misin?”
Oyuncular Weed’in etrafını sarmıştı.
Sadece bir anda o Baran Köyünde şöhret olmuştu. Bu sırada köyü koruyan askerlerde Weed’in etrafına geldi.
“Siz misiniz, Kumandanım?”
“Sizler…”
Litvart zindanındaki askerlerdi: Hosram, Dale ve Becker.
“Ooh! Sonunda döndünüz!”
Köyün Yaşlısı Ghandilva ve diğer köylüler de Weed’i karşılamaya gelmişlerdi. Bunları görünce herkesin merakı daha da arttı. Demin gökten düşen ve şimdi de tüm köylülerden saygı gören bu adamda kimdi?
Weed Ghandilva’nın ve askerlere aynı şekilde karşılık verdi. Baran köyündeki değişimleri görünce çok duygulanmıştı.
Benim heykelimin böyle bir etki yarattığını düşünmek…
Tanrıça Freyanın Heykelinin yeninin* altında sadece Weed’in bildiği bir ithaf yazısı vardı. Onu her gördüğünde geriliyordu. Eğer birgün Seoyoon bunu keşfetseydi kılıçlarının çarpışması kaçınılmaz olurdu!
//sleeve
Can ve Mana yenilenmesini %15 arttırıyordu ve bu etki tüm gün boyunca sürüyordu.
Heykelin etkisi Weed’i de sardı. Heykel sadece oyuncuları etkilemiyordu, aynı etkilerden NPC’ler de faydalanıyordu. Bu NPC askerlere canavarları keserken ve seviye atlarken de faydalı oluyordu. Bir İyi Eserin bu kadar etkisi varsa, bir şehirde Harika Eser yada Başyapıt neler olurdu?
Heykeller bir şehrin askeri gücünü arttırabiliyordu.
Oymacılık tarif edilemez boyutlarda harika şeylere kadirdi…
Weed heykele hakıp hayallere dalmışken, onun itemlerini alan tüccar Mapan gözüktü.
“Afedersiniz… sorun olmazsa size bundan sonraki rotanızı nereye olduğunu sorabilir miyim?”
Mapan, Weed sayesinde 4 köşe olmuştu. 14 kere seviye atlamış ve Ticaret yeteneği üç kere yükselmişti.
//70 den 84’e çıktı …
Birileri bunun bir tüccar için mucize olduğunu söyleyebilirdi. Weed tereddüt ederek cevapladı.,
“Baruk Sıradağlarını geçeceğim.”
“Baruk Sıradağları mı?”
“Evet. Somre Özgürlük Şehri’ne ulaşmaya çalışıyorum.”
//Free City of Somre
Hedefi Freya Tarikatının konuşlandığı yere varmaktı. Weed’in Helain’in Kutsal Kasesini teslim etmesi gerekiyordu. Kilisenin olduğu Somre’nin Özgür Şehrine giden 2 yol vardı.
Çoğunlukla kullanılan rota Serabourg Kalesine dönüp Brent Krallığına oradan da Hilcos Çoraklığına gitmekti sonrasındaysa güney batıya devam ediyordunuz. Bu çok karmaşık bir yoldu oraya varmak 3 ay sürüyordu ve bunu yapanların iz sürmeyi bilmesi gerekiyordu.
Bu iş Weed için çok ama çok sıkıcı olurdu, bunun yerine Baruk Sıradağlarını aşmayı ve Somre’nin Özgür Şehrine daha hızlı varmayı planlıyordu. Baruk Sıradağları canavarları yüzünden kötü bir üne sahip olsa da Weed’in zor durumlar için sakladığı bir gizli silahı vardı bu nedenle endişelenmiyordu.
“Demek öyle.” Mapan gülümsedi.
“Beni de yanına alır mısın? Lütfen yanlış anlama! Senden satın aldığım itemlere bakarak senle benim farklı dünyalardan oyuncular olduğumuzu söyleyebilirim, fakat sana yük olmaya çalışmıyorum. Tüccarların savaşta güçsüz olduğunu da çok iyi biliyorum.” diye anlattı.
Savaş dışı tipten sınıflar arasında tüccarlar en zayıflarından biriydi. Oymacılar Tüccarlardan bile daha ezik görülseler bile, Mapan Weed’in bir Oymacı olduğunu bilmiyordu.
Ne tür bir oymacı Ölü Şövalye yada Dullahan öldürebilirdi ki? Daha da ötesi, bir Oymacının Ölü Şövalyeleri öldürmekten sıkıldığı için daha güçlü canavarlar araması düşünülemez birşeydi.
“Biz parti kursak bile bana pek deneyim puanı gelmeyecektir. Savaşmak için gereken tüm şifalı otların ve bandajların da masrafını çekebilirim.”
Weed’in para kaybının en büyük nedeni şifalı otlar ve bandajlar almaktı. Tüccar Mapan işin bu kısmını üstüne almayı teklif ediyordu. Ama gerçek dünyada kimse karşılıksız bir iyilik yapmazdı
“Neyin peşindesin?”
“İtemler. Eğer düşen her eşyayı taşımaya çalışırsan, bu sana farklı açılardan zarar verecektir. Çantaların ağırlaşacak ve savaşamayacaksın, tam burada ben devreye giriyorum senin düşürdüğün eşyaları satın alabilirim. Yoldayken itemleri bana satarsan yükün çok hafifleyecektir ayrıca daha fazla kâr edeceksin.”
Mapan’ın kazancı yüksek seviye itemlerdi. Güçlü bir savaşçıyı takip etmein büyük avantajları vardı. 200. seviye bir canavardan düşen itemlerin bir tanesi bile 50. seviye canavarlardan düşenlerden 10 kat daha değerliydi.
Weed’i kasabada beklemekdense takip ederken itemler almayı tercih ederdi. Geçtikleri her kasabada ticaret yapmak hiç de kötü bir iş sayılmazdı.
Weed bir anlığına değerlendirdi,  kabul ederse bu iş bir kazan-kazan durumuydu. Daha önceki avlanırken itemleri zulalarda saklama yöntemi sadece Lavias’ta kullanılabilirdi. Birisi bu taktiği Anakarada uygulamaya çalışırsa, yabancılar onun zulasını hiçbir zorluk yaşamadan boşaltabilirdi.
“Çok güzel! Hadi beraber seyahat edelim.”
//Kayserili gardaşların nakamalığı başlıyor gençler. İki hamam böceğinin voltran oluşturması gibi birşey bu. Mapan’ı çok seviceksiniz. Çeviri geciktiği için üzgünüm Beşiktaşımın maçına baktım😀
//Allah tüm Beşiktaşlılara sabır versin…
//2. cilt bitti 3’e geçmeden önce biraz ara vereceğiz(1 hafta felan). Diğer serilere biraz destek çıkacağım. Hangi serilere destek istiyorsanız aşağıya yazın.
//Tekrar saydım İngilizce güncele 237 bölüm kalmış.

Yorum Yap "Lms 2.10 - Ganimet Dağları"